ای عـــــــــــلمدار در خون خُفتۀ من       خیــــــــــــز و کن یاریَم، در بین دشمن

بر روی من، دیده بگشا یا ابا الفضل       یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

قد رعنــــــــــای تو، در خون نشسته       کمــــــــــــــــــرم از غم، داغت شکسته

بی تو گشتم، یــــکه و تنها ابا الفضل       یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

کـــــــــودکان گفته اند عموی ما کو؟       نخــــــــــل امـــــــید و آرزوی مــا کو؟

خیـــزو رو سویِ حَرَم بنما ابا الفضل      یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

ای کــــــــــــه هستی تو ماه بی قرینه      ســـــــــــاقی    دسته    گلهــــای   مدینه

از عطش پــژمرده اند گلها ابا الفضل      یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

در حرم کودکـــــــــان چشم انتظارند      غیـــــــــــــــــــر اشک روان آبی ندارند

العطش بر خیزد از لبهای اباالفضل          یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

گـــــــــــــــر که اینجا نباشد مادر تو        دیــــــــــده بـــــــگشا کــــــه بالین سر تو

جـــــــای مادر آمده زهرا ابا الفضل         یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

ای شفـــــــــا بخش دلها خاک کویت        چشــــــــــــــم امیـــــــــد ما باشد بسویت

ایکه هستی کعـــــــبۀ دلها ابا الفضل         یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

[محمد نعیمی]

ای عـــــــــــلمدار در خون خُفتۀ من       خیــــــــــــز و کن یاریَم، در بین دشمن

بر روی من، دیده بگشا یا ابا الفضل       یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

قد رعنــــــــــای تو، در خون نشسته       کمــــــــــــــــــرم از غم، داغت شکسته

بی تو گشتم، یــــکه و تنها ابا الفضل       یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

کـــــــــودکان گفته اند عموی ما کو؟       نخــــــــــل امـــــــید و آرزوی مــا کو؟

خیـــزو رو سویِ حَرَم بنما ابا الفضل      یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

ای کــــــــــــه هستی تو ماه بی قرینه      ســـــــــــاقی    دسته    گلهــــای   مدینه

از عطش پــژمرده اند گلها ابا الفضل      یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

در حرم کودکـــــــــان چشم انتظارند      غیـــــــــــــــــــر اشک روان آبی ندارند

العطش بر خیزد از لبهای اباالفضل          یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

گـــــــــــــــر که اینجا نباشد مادر تو        دیــــــــــده بـــــــگشا کــــــه بالین سر تو

جـــــــای مادر آمده زهرا ابا الفضل         یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

ای شفـــــــــا بخش دلها خاک کویت        چشــــــــــــــم امیـــــــــد ما باشد بسویت

ایکه هستی کعـــــــبۀ دلها ابا الفضل         یا ابا الفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

[محمد نعیمی]

ای اهــــل حرم میر علمدار نیامد(2) علمدار نیامد(2)

سقای حسین سید و سالار نیامد (2) علمدار نیامد (2)

اَنــــــــــــــا        العـــــــــــــباس      واویـــــــــــــلا

حســــــــــــــــــــین    تنــــــــــــــــهاست    وا ویـــلا

حسیــــــــــــــــــــن    علـــــــمدارت     چـه    شــد؟

سقــــــــــــــــــــــا    ســـــــــردارت     چـــه   شــد؟

بــــــــــــه پای عشق تو، فتاده دست من (2)

فــــــــــدائیِ تــــــــو شــــــد، تمام هست من

کنـــــــــار پیـــــــــکرم، بیـــــــــــابیـا حسین

حسین، حسین، حسین، حسین، حسین، حسین

بـــــــــه غیـــــــر دیــــــــدنت، نــدارم آرزو

میـــــــــــــــان اشک و خون، گرفته ام وضو

بــــــــــــــه سجده گاه عشق، ببین مرا حسین

حسین، حسین، حسین، حسین، حسین، حسین

کنــــــــــــــــار علقمـــــــــه، عزیز مصطفی

دو دســـــت مـــــــن ز تــــــن، شده اگر جدا

محبتــــــــــــــم ز تــــــــــــو، نشد جدا حسین

حسین، حسین، حسین، حسین، حسین، حسین

نشستــــــــــــــــه تیر اگر، به دیده ات حسین

بـــــــــــــــه خاطرت بخون، طپیده ام حسین

ز مــــــــــــوج خون زنم، تو را صدا حسین

حسین، حسین، حسین، حسین، حسین، حسین

زخیمـــــــــــــــــــــه ها رسد، صدای یا عمو

بیـــــــــــــــــــــاور آب خوش، برای ما عمو

گـــــــــــــــرفته جان شَرر، از این ندا حسین

حسین، حسین، حسین، حسین، حسین، حسین

بر زمین افتاد، لالۀ یاسم      شد جدا از تن، دست عباسم

یا ابوفاضل، یا ابو فاضل (2)

رفتی و بی تو، شد نصیب من     گریۀ زینب، خندۀ دشمن

یا ابوفاضل، یا ابو فاضل (2)

جام خالی در، دست طفلان است       چشمشان بر تو، سوی میدان است

یا ابوفاضل، یا ابو فاضل (2)

تا به خون خُفتی، در دل صحرا        زائرت گردید مادرم زهرا

یا ابوفاضل، یا ابو فاضل (2)

با کدامین دل، ای علمدارم       بی تو رو، سویِ خیمه ها آرم

یا ابوفاضل، یا ابو فاضل (2)

با کدامین دست، ای سراپا خون       آورم تیر از، دیده ات بیرون

یا ابوفاضل، یا ابو فاضل (2)

مـــــن گـــــــدایم گدای ابوالفضل         مـــی کنم جـــان فدای ابوالفضل

مِهــــــر او در دلــــــــم جا گرفته         زنـــــــــده ام با ولای ابوالفضل

فخـــــــرم این بس که هستم بعالم         خــــــــادمی در سرای ابوالفضل

روز و شب اشک ریزم به دامان         در غم و در عـــــزای ابوالفضل

بســـــکه جـــــانسوز باشد غم او         جان بقربان فرق دوتای ابوالفضل

بود سقـــــــا و لب تشنه جان داد          ای بنـــــــــــــازم وفای ابوالفضل

گشت قـــــــــــــــربانی راه داور         علقمـــــــــــــه شد منای ابوالفضل

شد جــــــــــدا از بدن بهر اسلام          نـــــــــــــازنین دستهای ابوالفضل

بــــــــــــاز باشد به روی خلایق          بـــــــــــــاب دارالشفای ابوالفضل

ره    رُوِ     راه     آن   مقتدایَم           بر دو چشم بود خاکپای ابوالفضل

پیروی کـــــن زمَشی و مرامَش           تــــــــــا بجویی صفای ابوالفضل

[واصل]

ای امید یوسف زهرا ابا الفضل      هم تو سردار، هم تو سقا یا ابا الفضل

یا اباالفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

ای فرات از تو خجل تو از سکینه     ای امید دسته گلهای مدینه

یا اباالفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

مهربان تر از تو آقا کس ندیده           تشنه لب تر از تو سقا کس ندیده

یا اباالفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

دختران فاطمه چشم انتظارند       دل به روی خاک خیمه می گذارند

یا اباالفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

تا کنار علقمه در خون نشستی            از غمت پشت برادر را شکستی

یا اباالفضل، یا ابا الفضل، یا ابا الفضل

اهل حرم همه رو به جانب صحرا کنید                             ز تن جدا دست سقا شده پیدا کنید

                        ساقی کودکان – تشنه لب داده جان – یا حسین یا حسین

                        گل ِ ام البنین – شده نقش زمین – یا حسین یا حسین

ز علقمه می رسد بوی گل یاس من                                خفته به خون در کجا پیکر عباس من

                        گل ِ ام البنین – شده نقش زمین – یا حسین یا حسین

ز خیمه ها بانگ وا محمدا می رسد                                     ز کودکان نغمة وا عطشا می رسد

                        علم و مشک و دست – از چه در خون نشست – یا حسین  یاحسین

خبر دهید به مدینه و به  ام البنین                           بیا که شد جسم عباس تو نقش زمین

                        شد فدای حسین – در منای حسین – یا حسین یا حسین

                        گل ِ ام البنین – شده نقش زمین – یا حسین یا حسین

امیر لشکر خدا، یا ابـــــــوفاضل، یا ابوفاضل

دستت شده از تن جدا یا ابوفاضل، یا ابوفاضل

ای ساقی طفلان کـــه خود لب تشنه جان دادی

از صدر زیـــــــن روی زمین صد پاره افتادی

رخسارِ از خون شسته را بر خـــــــاک بنهادی

گشتی به راه دین فدا، یا ابوفـاضل، یا ابوفاضل

ای آمده خلق جهــــــــــــــــــان بر درگهت بنده

رسم وفـــــــــــــــــا تا صبح محشر از تو پاینده

آب فــــــــــــــرات از حنجر خشک تو شرمنده

جان در رهت بادا فدا، یا ابوفاضل، یا ابوفاضل

در ســـــــــــــوگ تو فرزند ختم المرسلین گرید

چشــــــــــم خـــــــــــــدا بین امیرالمومنین گرید

زهــــــــــــرا بجـــــــــای مادرت ام البنین گرید

زینب تو را زند صدا، یا ابوفاضل، یا ابوفاضل

تــــــــــــــــو زخم دلها را به خاک پا دوا هستی

شیــــــــــــــر حسیـــــن بن علی در نینوا هستی

در کــــــربلا فـــــــرماندۀ کُــــــل قُـــــوا هستی

حاجات ما را کن روا، یا ابوفاضل، یا ابوفاضل

[غلام رضا سازگار](میثم)

دل خونین دیدۀ گریان از زمین برداشت دست سقا را

ببوسد با سینۀ سوزان حامی قرآن، شاخ طوبی را

زادۀ زهرا سبط پیغمبر (2)، یا اَبوفاضل (2)

دو دست خود بر کمر بگرفت، گفت و عباسم جان به قربانت

چرا در خون خفته ای جانا، رسم شقائی بوده پیمانت

چرا گلگون گشته از خونت چهرۀ همچون ماه تابانت

کنم بر سر از غمت جانا، یکه و تنها خاک صحرا را

زادۀ زهرا سبط پیغمبر (2)، یا اَبوفاضل (2)

تو در خواب و در حرم طفلان، گشته بی خواب و تشنۀ آبند

به خاکِ غم خفته اند جانا، کام عطشان و زار و بی تابند

زادۀ زهرا سبط پیغمبر (2)، یا اَبوفاضل (2)