کلید قفل مشکل هاست عباس به مردی شهرة دنیاست عباس
مروّت ریزه خور خوان لطفش فتوّت صورت و معناست عباس
حسین بن علی را عبد صالح ولی بر ماسوی مولاست عباس
به دشت کربلا آرامش دل برای زینب کبراست عباس
بود بدر منیر هاشمیّون که زیباتر ز هر زیباست عباس
برای حفظ آیین محمد شکوه روز عاشورا ست عباس
به میدان شجاعت اشجع الناس که غیرت قطره و دریاست عباس
گذشت از آب و کسب آبرو کرد اگر چه ساقی و سقاست عباس
اگر دستش جدا شد غم ندارد که دست آویز ما فرداست عباس
بزن بر دامنش دست توسل
که در جود و سخا آقاست عباس
ادامه مطلب
کلید قفل مشکل هاست عباس به مردی شهرة دنیاست عباس
مروّت ریزه خور خوان لطفش فتوّت صورت و معناست عباس
حسین بن علی را عبد صالح ولی بر ماسوی مولاست عباس
به دشت کربلا آرامش دل برای زینب کبراست عباس
بود بدر منیر هاشمیّون که زیباتر ز هر زیباست عباس
برای حفظ آیین محمد شکوه روز عاشورا ست عباس
به میدان شجاعت اشجع الناس که غیرت قطره و دریاست عباس
گذشت از آب و کسب آبرو کرد اگر چه ساقی و سقاست عباس
اگر دستش جدا شد غم ندارد که دست آویز ما فرداست عباس
بزن بر دامنش دست توسل
که در جود و سخا آقاست عباس
ادامه مطلب
دید عباس آن یَلِ شور آفرین سرور و سالار خود را بی معین
خواست از او رخصت میدان عشق تا که جان خود کند قربان عشق
زین سخن بگریست میر مُلک دین سرور و سر حلقة اهل یقین
کای برادر ای مرا صاحب لوا نیست بعد از تو کسی دیگر مرا
گفت در پاسخ دلم تنگ است و تنگ رخصتی ده تا کنم رو سوی جنگ
زندگی سخت است بر من بعد از این بایدم خون خواهی از قوم لعین
آن زمان عباس با امر حسین رهبر و هادی به خلق عالمین
رو به روی اهل عدوان ایستاد هر چه می بایست وعظ و پند داد
در دل کس چون که تأثیری نیافت جانب فرزند پیغمبر شتافت
تا شدند اطفال آگه زین بیان رفت بانگ العطش بر آسمان
زین ندا عباس بس بی تاب شد مشک را برداشت سوی آب شد
نیزه را مشک بگرفته به دست بر فراز خانه زین بر نشست
تا دهد اطفال را از غم نجات با فرس بسپرد ره سوی فرات
با هزاران شوق و با صد شتاب شد پیاده در کنار شط آب
خسته بود از عطش در تاب بود مُلتهِب از بهر مشتی آب بود
ساقی لب تشنه گان با التهاب خشک آمد برون از شط آب
عباس علمدار حسین – میر و سپه دار حسین
ادامه مطلب
امیر لشکر حسین عباس یا اباالفضل
همیشه یاور حسین عباس یا اباالفضل
ماه بنی هاشمیان عباس یا اباالفضل
ای مه انور حسین عباس یا اباالفضل
ساقی دشت نینوا عباس یا اباالفضل
تشنه لب از جام بلا عباس یا اباالفضل
دست علی به کربلا عباس یا اباالفضل
جان برا در حسین عباس یا اباالفضل
میر و علمدار حرم عباس یا اباالفضل
سید و سالار حرم عباس یا اباالفضل
همیشه سقای حرم عباس یا اباالفضل
ذکر مکرر حسین عباس یا اباالفضل
مادر تو درس ادب عباس یا اباالفضل
داده تو را به روز و شب عباس یا اباالفضل
جام تو گشته لب به لب عباس یا اباالفضل
ز عشق اطهر حسین عباس یا اباالفضل
ای قمر شمس ولا عباس یا اباالفضل
ماه شب دشت بلا عباس یا اباالفضل
به غربت کرببلا عباس یا اباالفضل
امید آخر حسین عباس یا اباالفضل
تویی غلام فاطمه عباس یا اباالفضل
که با تو کرده زمزمه عباس یا اباالفضل
مگر کنار علقمه عباس یا اباالفضل
آمده مادر حسین عباس یا اباالفضل
ادامه مطلب
تو شیر شاه مردانی اباالفضل(2)
قرار بی قرارانی اباالفضل (2)
اگر باشد نفس در سینه من (2) فدائی تو ای آئینه من
تو شیر شاه مردانی اباالفضل(2)
قرار بی قرارانی اباالفضل (2)
شده پشتم خم از مرگت برادر چگونه بنگرم بر روی خواهر (2)
علمدار حسین چشمان خود بست از این دنیای فانی رختُ بر بست
کند دستان او کار خدایی در این دنیا کند مشکل گشایی
تو شیر شاه مردانی اباالفضل(2)
قرار بی قرارانی اباالفضل (2)
کمر خم مو سپید و دیده گریان زده داغت به دل صد آه و افغان
شدی قطع الیمین در راه داور شده از داغ تو خون قلب خون
تو شیر شاه مردانی اباالفضل(2)
قرار بی قرارانی اباالفضل (2)
دو دستت را بمالم بر دو دیده الا ای هستی و ، ای نور دیده
رقیه در خیام سر داده ناله شده پژمرده آن یاس سه ساله
رخ شش ماهه گشته رنگ مهتاب بود از تشنگی اندر تب و تاب
تو شیر شاه مردانی اباالفضل(2)
قرار بی قرارانی اباالفضل (2)
خجالت می کشم از روی اصغر برای او نشده آبی میّسر
تمام غصه ام تنهایی تُست الا ای گل دلم شیدایی تُست
مرا گفته مادر یار تو باشم تا ابد عبد دربار تو باشم
تو شیر شاه مردانی اباالفضل(2)
قرار بی قرارانی اباالفضل (2)
ادامه مطلب
ابو فاضل ز جا برخیز و بهرم کن علمداری
که بهرم غیر تو ساقی نمانده یاور و یاری
الا ای ساقی طفلان ببین بی آب و طفلان را
الا ای یار همچون جان ببین اطفال نالان را
ز نهر علقمه دیگر صدای تو نمی آید
ز فرط تشنگی ساقی دگر اصغر نمی خوابد
من که نه دستی نه آبی نه علمدارم
دیگر چگونه توان رو به حرم آرم
امان ز بی دستی امان ز بی آبی
امیر هاشمی من، فدای تو همه جانها
الا ای ساقی ما هم، فدایت کل انسانها
رقیه در خیم چشمش به ره تا که تو برگردی
سکینه ترس از این دارد که آیا باز می گردی
الا ای ماه مهرویم مرا غیر تو یاری نیست
بدان ای نازنین دلبر ز هجر تو قراری نیست
شکسته پشت من زین غم،سیه گردیده بازویم
بیا پیشم بمان ساقی، بدان من بی تو می سوزم
ادامه مطلب
ابو فاضل ز جا برخیز و بهرم کن علمداری
که بهرم غیر تو ساقی نمانده یاور و یاری
الا ای ساقی طفلان ببین بی آب و طفلان را
الا ای یار همچون جان ببین اطفال نالان را
ز نهر علقمه دیگر صدای تو نمی آید
ز فرط تشنگی ساقی دگر اصغر نمی خوابد
من که نه دستی نه آبی نه علمدارم
دیگر چگونه توان رو به حرم آرم
امان ز بی دستی امان ز بی آبی
امیر هاشمی من، فدای تو همه جانها
الا ای ساقی ما هم، فدایت کل انسانها
رقیه در خیم چشمش به ره تا که تو برگردی
سکینه ترس از این دارد که آیا باز می گردی
الا ای ماه مهرویم مرا غیر تو یاری نیست
بدان ای نازنین دلبر ز هجر تو قراری نیست
شکسته پشت من زین غم،سیه گردیده بازویم
بیا پیشم بمان ساقی، بدان من بی تو می سوزم
ادامه مطلب
سردار لشکر من – عباسم ای برادر
بودی تو یاور من - عباسم ای برادر
تیر غمت برادر بر قلب من نشسته بار غم گرانت پشت مرا شکسته
بودی تو یاور من - عباسم ای برادر
اگر چه هر دو دستت در راه دین جدا شد اگر چه جان پاکت در راه دین فدا شد
بودی تو یاور من - عباسم ای برادر
رفتی برای طفلان آب آوری برادر از تیر و نیزه ها شد جسمت به خون شناور
بودی تو یاور من - عباسم ای برادر
از تشنگی به خیمه سکینه در فغان است از هجرت ای برادر از دیده خون فشان است
رفتی کنار شط و آب از وفا نخوردی لب تشنه جان به جانان در علقمه سپردی
جسمت به خون تپان شد گلهای من خزان شد عباسم ای برادر ، عباسم ای برادر
بودی تو یاور من - عباسم ای برادر
ادامه مطلب
به راه عشقت فدا شده دستم ز پا فتادم جدا شده دستم
بیا که چون لاله خون بدامانم
حسین حسین جان – حسین حسین جانم (2)
اگر بیائی کنار سقایت به چشم پر خون کنم تماشایت
شود قدومت شفای چشمانم
حسین حسین جان – حسین حسین جانم (2)
نماز من قبله وفا دارد که سجده ام مُهر کربلا دارد
توئی امامم تو اصل ایمانم
حسین حسین جان – حسین حسین جانم (2)
بگو به طفلان عموی نمی آید که آب رفته به جو نمی آید
فتاده مشک و علم ز دستانم
حسین حسین جان – حسین حسین جانم (2)
مرا ببخش ای عزیز پیغمبر اگر ز جا برنخیزدم دیگر
که تیغ دشمن شکسته بنیادم
حسین حسین جان – حسین حسین جانم (2)
ادامه مطلب
گشته پرپر چرا دسته گل یاس من قطعه قطعه شده پیکر عباس من
« جای من آمده در علقمه می کند گریه بر او فاطمه »
کشته ابوالفضل – کشته ابوالفضل
کشته شد از جفا ساقی لب تشنگان پر زند از عطش اصغر شیرین زبان
« غرق خون ماه مدینه بوَد منتظر چشم سکینه بوَد »
کشته ابوالفضل – کشته ابوالفضل
جسم صد چاک فرماندة کل قوا گشته نقش زمین من چه کنم ای خدا
« این مصیبت کمرم را شکست رفته عباس جوانم ز دست »
کشته ابوالفضل – کشته ابوالفضل
این دو دست از جفا گشته ز بازو قلم مانده بر روی خاک پیکر و مشک و علم
« جای من آمده در علقمه می کند گریه بر او فاطمه »
کشته ابوالفضل – کشته ابوالفضل
ادامه مطلب
بین قافله ات چه سوز و آهی دارد اربعین غمت مرا انداخت من که در پیچ و خم جاده ی دنیا ماندم آمــــدی از ســفــــر حــزن و بـــلا زینب من سوی تو می آید زینب ای بی قرینه ای کربلا کو شمع شام تار زینب شد اربعینی که من بی حسینم اربعین رسیده و دلا شده خدایی بُود اربعین روز اشک و عزا دوباره اربعین اومد از راه ، با خروش ناله و اشک و آه 