ساقی ام من که مشکم بیش از جونم عزیزه/لبام آب ستیزه/سینم غصه خیزه/تا حرف مردو قولشه/از این مشک پاره/جای آب هماره/آبروم می ریزه/الهی هیچ پهلوونی /دستش نشه کوتاه/میون هلهله و کف /نکشه از دل آه/ای آب وحشیای این /صحرا ازت خوردن/حالا به من رسید شدی/ رفیق نیمه راه/ندیدی بردنت رو/ من آرزو دارم/نگفتی پیش زینب/ من آبرو دارم/خجلت از او دارم/خجلت از اودارم... واویلا واویلا.

منی كه آسمون بودم/ برخاكم كشیدند/برجسمم دویدند/ گریستم خندیدند/قامتم سرو  و دستانم/ شاخ حاصلم مشك/ولی حیف حاصلم/رو با شاخه چیدند/آقا منو خیمه نبر/حاجت من همینه/جلوی خیمه ایستاده/با صد امید سكینه/برو نذار بیشتر از این/به اشك تو بخندند/تا دیر نشد بگو رباب/ بچه شو سیر ببینه/نشد هرچه كردم  از/ مركب نیفتم من/دیدن رشیدم آقا / لذت داره دیدن/فقط نگاه كردند. واویلا واویلا.

پیش پات گر برنخیزم/ این جای عجب نیست/ در من تاب و تب نیست/ عباس بی ادب نیست/بدتر از زخمای تنم منو کشته آقا/که دیگه زانوهام/رکاب زینب نیست/می خوام بلند شم پیش پات/ امون زبی دستی/بلندبلندگریه نکن/قلبمو بشکستی/تو قوت قلبی برا /اهل حرم آقا/نذار رقیه ببینه/دست به کمر هستی/نداشت سابقه هیچ وقت/که من باشم زنده/کسی به اشک چشمات /هو کنه و خنده/شدم شرمنده/شدم شرمنده. واویلا واویلا.

چیزی که از خوردن آب ساقیتو معاف کرد/ حالم اعتراف کرد/ عین و شین و قاف کرد/هرتیغی خصم ذولفقاربود /دور من طواف کرد /خودش رو به زحمت/بر تنم غلاف کرد/ببین جسم علمدارت/ نداره شیرازه/ این باقیمانده ی چهار/ هزار تیر اندازه/علم ازین به بعد آقا/دستتو می بوسه/ گرچه پر از تیره هنوز /جای یه دست بازه/گرفتی در آغوشم/پریشونم آقا/منم می خوام دستامو حلقه کنم آقا/نمی تونم آقا/نمی تونم آقا...واویلا واویلا..

عشق تو آب و گلم

حک شده روی دلم

از باده ی علقمه ات

مست ابو فاضلم

قلبم مدیون نگاته

کوثر اشک روضه هاته

جنت ایوون طلاته

کعبه مات کربلاته

اباالفضل ...

خدایا سقا،غریب و تنها

توچشماش داره موج می زنه،غروب دریا

اباالفضل، چی اُمده سر پیكر تو

رسیده لحظه ی آخر تو

خالیه جای مادر تو

علمدار، خدانگهدار

چه خشكه لبهات

رو خاكه دستات

دیدم با تیر حرمله شد،پر از خون چشمات

اباالفضل، برادر تو تنهای تنهاست

می رسه عطر و بوی گل یاس

اُمده زهرا، كف العباس

علمدار، خدانگهدار

سلام من برساحت حضرت قمر بنی هاشم

می گیره آخر جونمو، غربت قمر بنی هاشم

زآن كه شدم من ساخته با،تربت قمربنی هاشم

تا آخر عمر می كشم ،منت قمربنی هاشم

قمربنی هاشم، قمربنی هاشم

به تو شدم پناهنده ،زشر بدی

می شم آواره اگه یه شب راهم ندی

من ازت دست برنمی دارم بخدا

ام البنین تا به من نگه ولدی

به تو اسیرم نگی نیا كجا برم

بی تو میمیرم ،نگی نیا كجا برم

ازسر سفره تو بخدا،یه عمره كه

 روزی میگیرم نگی نیا كجا برم

فاطمیم فاطمیم قمر بنی هاشمیم

سنگ صبور غصه هامه .گریه هامه قمربنی هاشم

محرم رازه،این دل مبتلا،قمربنی هاشم

قمربنی هاشم، قمربنی هاشم

از كودكی بر در تو زنجیر شدم

تا بخودم اُمدم نمك گیر شدم

كاشكی یه روز مثل پیر غلامت بگم

پیر شدم اما چه خوب جایی شدم

حالا هوای گریه كنات،چیز دیگه است

شور و هوای سینه زنات چیز دیگه است

از همه شبهات خاطره دارم ولی من

شب تاسوعای محرمت چیز دیگه است

قابل نبوده ام که کند دعوتم کسی

مولا کریم بود که بی دعوت آمدم

هر کس گرفت دست توسل به دامنی

من دست خود به دامن آل عبا زدم

با این همه صفات نمک ناشناسیم

عمری کنار سفره ی آل محمدم

اینان مرا که جز تنی آلوده نیستم

تبدیل می کنند به روح مجردم

دریا حریف نیست که پاکم کند مگر

مولا به خاک کوی خود از لطف شویدم

کریم آقا،کریم آقا،کریم آقا

کریم آقا،کریم آقا،کریم آقا

مست مستم از،جام اباالفضل

عشق من باشد،نام اباالفضل

یا ابوفاضل،یا ابوفاضل

یا ابوفاضل،یا ابوفاضل

خورده ام جام ولای عباس

بر لبم باشد ثنای عباس

مرغ دل شد آشنای عباس

می نشیند بر بام اباالفضل

منو با عشق تو آفریدند

به تنم از روح تو دمیدند

روی قلبم عکس تو کشیدند

که چنین گشتم رام اباالفضل

یا ابوفاضل،یا ابوفاضل

یا ابوفاضل،یا ابوفاضل

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد

چشم حرامی با حرم روبرو شد

بیا برگرد خیمه ای کس و کارم

منو تنها نگذار ای علمدارم

آب به خیمه نرسید فدای سرت

حسین قامتش خمید فدای سرت

چو کبوتر می زنم پر

همه شب دیوونه وار

تا علقمه با شور و احساس

وقتی دارم با نگارم

قلادم بسته باشه

تا قیامت کف العباس

قبله گاهم مهر و ماهم

روی زیبای یل کرب وبلاست

آقامو عشقه

چشم شهلاش

روی زیباش

عقلمو داده به باد

آی عاقلا مولامو عشقه

پهلوون مهربونه

عموی رقیه و

باغبون گلهای یاسه

قرص ماهه

جون پناهه

دل برای حرمش تا به ابد

در التماسه

نازنینم بهترینم

به فدات هر چه دل دیوونه و عاشق و مسته

مهربونم جون جونم

خدا رشته دلو برسر زلفون تو بسته

ای نمازم ای نیازم

اینمه فخرم به همه

که نوکر کوی تو هستم

ای علمدار

یار دلدار

فدای مست چشات که عالمو میخونه کرده

توی شاها

توی ماها

تو یکی یه دونه ای

قسم به جون هر چی مرده

من که نه دستی نه آبی نه علمدارم دیگر چگونه توان رو به حرم آرم امان ز بی دستی امان ز بی آبی ابوفاضل ز جا برخیز و بهرم کن علمداری که بهرم غیر تو ساقی نمانده یاور و یاری الا ای ساقی طفلان ببین بی آب و طفلان را
الا ای یار همچون جان ببین اطفال نالان را ز نهر علقمه دیگر صدای تو نمی آید ز فرط تشنگی ساقی دگر اصغر نمی خوابد امیر هاشمی من فدای تو همه جانها الا ای ساقی ماهم فدایت کل انسانها رقیه در خیم چشمش به ره تا که تو برگردی
سکینه ترس از این دارد که آیا باز می گردی
الا ای ماه من رویت مرا غیر تو یاری نیست
بدان ای نازنین دلبر ز هجر تو قراری نیست شکسته پشت من زین غم سیه گردیده روز من بیا پیشم بمان ساقی بدان من بی تو می سوزم

بیش از ستاره زخم فلک در نظاره بود ماهان آسمان ز غمش پر ستاره بود لازم نبود آتش سوزان به خیمه هادشتی ز سوزسینه  شراره بود میخواست تا ببوسد و برگیردش به خاک قرآن او ورق ورق و پاره پاره بود یک خیمه نیم سوخته شد جای صد یتیم چیزی که ره نداشت در آن خیمه چاره بود در زیر پای اسب دو کودک زدست رفت
چون کودکان پیاده و دشمن سواره بود
آزاد گشت آب ولیکن هزاران حیف شد شیر دار مادر و بی شیرخواره
چشمی بر آن چه رفت به غارت نداشت دست اما دل رباب پی گاهواره بود یک طفل با فرات کمی حرف زد ولینشنید کس که حرف زدن با اشاره بود یک رخ نمانده بود که سیلی نخورده بود در پشت ابر چهره هر ماه پاره بوداز دستها مپرس که با گوشها چه کرد
از مشتها بپرس که با گوشواره بود

شبا توی خواب می بینم

که دلم رها شده باز

از سر لطف ابالفضل

راه کربلا شده باز

جون میده  به کل عالم

عشق و احساس ابالفضل

جنت عالی اعلی

حرم آقام حسینه

راه اون بهشت که میگن

راه بین الحرمینه

با هر نفس پر میزنم

دور سر ابالفضل

تا به ابد دلداده ام

به مادر ابالفضل

هر جا برات گریه کنم

بهشته یا ابالفضل

زهرا به روی قلب من

نوشته یا ابالفضل

تموم افتخارم اینه

مادر تو منو می بینه

داد میزنم به روز محشر

شفیع من ام البنینه

از مادرت ام البنین

هر چی میخوام می گیرم

هر شب اینو میخوام ازش

یه روز برات بمیرم

آقام آقام آقام آقام آقام آقام ابالفضل

ذکر شما دوای دردهاست

اسم شما شبیه زهراست

تپش تپش دلم میخونه

سیدتی یا ام عباس

از عشق عباست بی بی

دلم آروم نمیشه

مولاتنا ام البنین

ذکر لبم همیشه

تو آسمون پر ستاره

ابر چشام همش می باره

دلم دست مادر تو

شبیه مشک پاره پاره

در بین طوفان بلا

دست تو تکیه گاهم

وقتی که یا زهرا میگم

تو می کنی نگاهم