خزان شده ای خدا، دست گل یاس من فتاده در موج خون، پیکر عباس من
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
چه کرده با این بدن، نیزه و شمشیرها (2) کیست برون آورد، ز پیکرش تیرها
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
کیست به زینب دهد، ز علقمه این خبر که آمده از جنان, فاطمه با چشم تر
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
شکسته دشمن به راه کین پر و بال من گرفته از من عدو، ساقی اطفال من
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
در انتظار عمو، چشم سکینه بُود به خون خود غوطه ور، ماه مدینه بود
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلم (2)
ادامه مطلب
خزان شده ای خدا، دست گل یاس من فتاده در موج خون، پیکر عباس من
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
چه کرده با این بدن، نیزه و شمشیرها (2) کیست برون آورد، ز پیکرش تیرها
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
کیست به زینب دهد، ز علقمه این خبر که آمده از جنان, فاطمه با چشم تر
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
شکسته دشمن به راه کین پر و بال من گرفته از من عدو، ساقی اطفال من
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلَم (2)
در انتظار عمو، چشم سکینه بُود به خون خود غوطه ور، ماه مدینه بود
گشته ز بازو قَلَم، دو دست صاحب عشلم (2)
ادامه مطلب
ای حَــــــــــرمت قبلۀ حاجات ما یاد تـــــــو تسبیح و مناجات ما
تــــــاج شهیدان هـــــــمه عالَمی جـــــــانی و جانان بنی هاشمی
دست عــــــــلی ماه بنی هاشمی ای حرمت قبلۀ حـــــــاجات ما
دست علی ماه بنی هــــــــاشمی ای حرمت قبلۀ حـــــــاجات ما
سرور سالار سپـــــــــــاه حسین داده سرو دســـــت براه حسین
عَـــــمّ امــــــــام و اَخّ واِبن امام حضرت عبــــاس علیه السلام
ای حَـــــــــرمت قبلۀ حاجات ما یاد تو تســــــبیح و مناجات ما
یــــــــاد حسین و لب عطشان او وان لــــــب خشکیدۀ طفلان او
ساقی کوثر پدرت مرتضی است کــــــــــار تو سقای کربلاست
ای حَـــــــــرمت قبلۀ حاجات ما یــــــاد تو تسبیح و مناجات ما
ای علــــــــم افراشته در نشأتین اِکشف یا کاشف کرب الحسین
دست تــــو شد دست شه لافتی خــــــــط تو شد خط امانِ خدا
ای حَــــــــرمت قبلۀ حاجات ما یاد تــــو تسبیح و مناجات ما
ادامه مطلب
ای تو گنجینــــــــۀ حیا عباس وی تـــــو سرچشمۀ وفا عباس
اَسَد بــــــــیشۀ فـضیلت و علم در شجاعت چو مرتضی عباس
چشم گردون دگـر نخواهد دید چون تـــــو سردار با وفا عباس
عقل مات است در جوانمردی که چه کــــردی تو بارها عباس
بنـــــــــــــــدۀ صالح خداوندی زان شرف داده است خدا عباس
بـــــــــه امام زمان خود بردی تو وفا را بــــــــــــه انتها عباس
ای همـــــــــه دردها دوا از تو وی درت قبلۀ دعــــــــــا عباس
دردمندم عـــــــلاج می خواهم تو طبـــیبی به دردها عــــــباس
تا نگیرم شفـــــــای خود از تو نکــــــــــــــم دامنت رها عباس
[مرحوم ثابت]
ادامه مطلب
اگر به خیمه، آید عمویم من دیگر از آب، حرفی نگویم (2)
بابا ز میدان آمد و سقا نیامد (2)
سقایِ طفلان، جان برادر دستت جدا شد، ار کین ز پیکر (2)
از جا برادر، بر خیز بنگر (2) از تشنه کامی، غش کرده اصغر
بابا ز میدان آمد و سقا نیامد (2)
ای کاش از اول، من مُرده بودم تا نامی از آب نبرده بودم
دیدم عمویم بشکسته دل بود هنگام رفتن از من خجل بود
بابا ز میدان آمد و سقا نیامد (2)
سقای طفلان، میر سپاهم بودی برادر، پشت و پناهم
از تن جدا شد، آن دستهایت در خیمه طفلان در انتظارت
بابا ز میدان آمد و سقا نیامد (2)
ادامه مطلب
لب تشنه بر لب آب، از خون وضو گرفتم (2)
پـــــــــــاداش نوکری را، خون گلو گرفتم (2)
دستم ز تن جدا شد، در راه دین فدا شد (2)
عشق عزیز زهرا، باشد عبادت من (2) زهرا چرا نیاید، بهر عیادت من (2)
دستم ز تن جدا شد، در راه دین فدا شد (2)
من افتادم از پا، او می زند به سینه (2) لب تر نکردم از آب، یاد لب سکینه(2)
دستم ز تن جدا شد، در راه دین فدا شد (2)
ادامه مطلب
تشنة آبم عمو ، تشنة آبم عمو نگر بر چشم تر و قلب کبابم عمو
تشنه آبم عمو ، تشنه آبم عمو (2)
عمو توئی حامی و پناه اهل حرم به خیمه کودکان ز مرحمت نِه قَدَم
نما به لب تشنگان تفقدی از کرم تو را به جان حسین بده جوابم عمو
تشنه آبم عمو ، تشنه آبم عمو (2)
به کودکان داده ای وعدة آب روان ز تشنگی داده اند ز کف قرار و توان
ز آه جانسوز سیه شده آسمان از این غم جانگداز در التهابم عمو
تشنه آبم عمو ، تشنه آبم عمو (2)
تو چون شدی از فرات روان سوی علقمه ز کوفیان شد بلند هیاهو و همهمه
ترا به جان حسین به مادرت فاطمه بیا که از دوریت در اضطرابم عمو
تشنه آبم عمو ، تشنه آبم عمو (2)
بیا که شد عالمی مات ز ایثار تو گشته به رنگ شفق صحنة پیکار تو
چو شد جدا از بدن دست علمدار تو ربوده داغت ز دل توان و تابم عمو
تشنه آبم عمو ، تشنه آبم عمو (2)
ادامه مطلب
مَست جام تو هستم مرغ دام تو هستم (2)
تو غلام حسینی من غلام تو هستم (2)
سیدی یا اباالفضل (2)
خلق عالم گدایت جان عالم فدایت (2)
کی شود من ببینم تربت با صفایت (2)
سیدی اباالفضل (2)
ادامه مطلب
دلبر اهل ولا در عالمین نامش عباس و دلش عشق حسین
زادة آزادة اُم البنین ثانی حیدر امیرالمؤمنین
معدن لطف خدا فضل کرم آنکه باشد غیرت الله حرم
رفت اما اذن جنگیدن نداشت لحظه ای فرصت به رزمیدن نداشت
دستهایش همچو مولا بسته بود وقت رفتن ناله اش پیوسته بود
گفت یا رب آبروی داری نما ساقی این دشت را یاری نما
ساقی کوثر بود بابای من آب در خیمه نیارم وای ِ من
من نمی گویم چه شد در علقمه ناگهان آمد صدای فاطمه
روی خاک مشک ودست بود
پاره پاره چشم آن سرمست بود
ادامه مطلب
کنار علقمه گویم که من سقای طفلانم بدوش من بود مشک و به لبها ذکر قرآنم
حسین جانم حسین جانم (2)
بیا ام البنین ما در تماشایی شده سقا دهم جان با لب عطشان به عشق یوسف زهرا
حسین جانم حسین جانم (2)
خدا داند که ای مولا ز عشقت مست و مدهوشم صدای مادرت زهرا رسد هر لحظه بر گوشم حسین جانم حسین جانم (2)
تماشا کن که خون جاری شد از چشم مست من بجای گل سر راهت ، فتاده هر دو دست من
حسین جانم حسین جانم (2)
ادامه مطلب
بین قافله ات چه سوز و آهی دارد اربعین غمت مرا انداخت من که در پیچ و خم جاده ی دنیا ماندم آمــــدی از ســفــــر حــزن و بـــلا زینب من سوی تو می آید زینب ای بی قرینه ای کربلا کو شمع شام تار زینب شد اربعینی که من بی حسینم اربعین رسیده و دلا شده خدایی بُود اربعین روز اشک و عزا دوباره اربعین اومد از راه ، با خروش ناله و اشک و آه 