در اين جزوه مي خوانيد: تاریخچه ای از مالیات و تعریف آن عدالت مالیاتی انتقال مالیات اثر مالیات ها بر کارآیی مالیات در ایران طبقه بندی مالیات ها ماليات در صدر اسلام ویژگی های مالیات های اسلامی عوامل دخیل در شکل گیری مالیات های اسلامی منافع مالیات ویژگی مالیات در صدر اسلام حجم فايل: 917 كيلو بايت
گروه اقتصاد اسلامی پژهان
تلاش كشور ما در برنامه ريزي براي توسعه به دو دهه پيش از انقلاب برمي گردد. هر چند در سالهاي ابتدايي توجه چنداني به توسعه همه جانبه و مناطق دور افتاده نمي شد؛ اما پس از پيروزي انقلاب اسلامي به دليل پشتوانه ايدئولوژيك انقلاب در بسط عدالت اجتماعي كه از شعارهاو آرمان هاي اساسي انقلاب بود و تأكيدات ويژه مسئولان جمهوري اسلامي بر آن، تلاش براي محروميت زدايي و توسعه مناطق محروم و دورافتاده كشور در دستور كار نظام نوپاي جمهوري اسلامي قرار گرفت. ثمره آن تلاش ها تأسيس نهادهايي مانند جهاد سازندگي، نهضت سوادآموزي، بنياد مسكن انقلاب اسلامي و نهادهايي از اين دست بود كه به دستور معمار كبير انقلاب و توسط خود مردم بنيان نهاده شد. پس از پايان جنگ و شروع دوره تثبيت انقلاب، دولت وقت با شعار سازندگي و توسعه سعي كرد با تدوين برنامه هاي توسعه روح برنامه ريزي و رويكردهاي علمي را در اقدامات پيشين نظام جاري كند. از اين روست كه مي بينم در برنامه هاي پنج ساله دوم و سوم توسعه سعي مي شود به انحاء مختلف به مقوله برنامه ريزي منطقه اي توجه شود.اما با وجود همه اين تلاش ها كه در برنامه هاي چهارم و پنجم نيز به طور جدي تر ادامه يافت؛ همچنان كشور از توسعه نامتوازن رنج مي برد و تمركز برنامه ريزي به وضوح در بدنه برنامه ريزي كشور ديده مي شود.
به نظر مي رسد چند نكته مغفول در اين تلاش ها سهم عمده اي در ناكارامدي آنها داشته اند كه در ادامه با هم آنها را مرور مي كنيم:
1- عدم توجه به نقش مردم در توسعه
تجربه كشور در توسعه مناطق مختلف كشور نشان داده است كه عموما بي توجهي به نقش مردم بومي مناطق در برنامه هاي توسعه باعث تشديد شكاف طبقاتي بين مردم و در نتيجه افزايش نارضايتيهاي عمومي مي شود. اگر نگاهي به مناطقي مانند عسلويه، بندر قشم و... بياندازيم مي بينيم كه پس از ايجاد طرح هاي ويژه در آنها(منطقه ويژه عسلويه و بندر آزاد قشم) شكاف طبقاتي در آنها بيشتر شده است و عموما حصار هاي اين مناطق به ديوار بي عدالتي در مردم منطقه شهرت يافته است. دليل اين تشديد شكاف مي تواند متفاوت باشد كه از آن جمله است: افزايش قيمت زمين، تورم و بالارفتن هزينه زندگي، هجوم نيروهاي متخصص غير بومي كه قاعدتا درآمدهاي بالاتر و رفاه بيشتري دارند و دلايلي از اين دست.
انگلیس پیش از سده دوازدهم، کشوری فقیر ابتدایی بود که از راه کشاورزی امرار معاش میکرد . این بازرگانان هانزا (اتحادیه بازرگانی شهر های آلمان) بودند که بر اهمیت رمه های گوسفند این کشور که پایه رشد اقتصادی آینده آن بود افزودند. این بازرگانان از آلمان ، فلاندر و کشورهای مدیترانه و شرق ، کالاهای صنعتی به انگلیس می آوردند و به جای آن مقدار زیادی کره ، سرب ، قلع و به ویژه پشم انگلیس را به آلمان و فلاندر صادر میکردند که در آنجا به خامه و پارچه تبدیل میشد . بخشی از این پارچه ها به انگلیس صادر میگشت . در قرن سیزدهم صادرات پشم جنب و جوشی در کشور انگلیس ایجاد کرده بود. اما در دوران حکومت ادوارد سوم ، دولت انگلیس دریافت که راهی بهتر از صدور پشم و ورود پارچه وجود دارد ، وی بافندگان فلاندر و برابانت را به انگلیس دعوت کرد که در آنجا اقامت کنند و در عین حال ادوارد سوم قدغن کرد که مردم انگلیس جز با پارچه انگلیسی جامه ای ندوزند و غیر از پارچه وطنی لباسی نپوشند . ادوارد چهارم نیز این رویه را پیش گرفت و به تاجران دستور داد که برابر ارزش کالایی که وارد میکنند پارچه انگلیسی صادر کنند . وی در سال 1463 ورود هر نوع پارچه و بسیاری از محصولات دیگر را به انگلیس ممنوع کرد . اما پس از آن اتفاقاتی در این روند اخلال ایجاد کرد اما صنعت پارچه بافی انگلیس چنان پا گرفته بود که توانست خود را حفظ کند تا اینکه در دوران سلطنت ادوارد ششم و علی الخصوص در دوران ملکه الیزابت به شدت سیاست های قبل پی گیری شد. صنعتگران انگلیس در دوران الیزابت نه تنها بازار داخلی را برای پارچه های معمولی و نامرغوب خود به دست گرفتند بلکه سالی 200000 توپ پارچه به آلمان و هلند و اطراف آن صادر میکردند . میزان ارزش صادرات انگلیس در دوران سلطنت جیمز اول به میزان بسیار چشمگیری افزایش یافت و به سالی 2میلیون پوند رسید که 9/10 ارزش کل صادرات آن کشور بود . این تولید پارچه انگلیس به تدریج باعث افزایش تولید پشم و تعداد ریسندگان وبافندگان شد و درآمد صاحبان زمین را افزایش داد و به تدریج کشاورزی انگلیس نیز به نان و نوایی رسید تا اینکه در آغاز قرن هجدهم انگلیس در مهمترین شاخه های صنعت ان روزگار بر بازار های اروپا مسلط گشت . از دیر باز پرتغال نژادی از گوسفند داشت که پشمی بسیار مرغوب تولید میکرد و همچنین میشی از نژادی بسیار عالی به این کشور وارد شده بودند که از این میشها رمه هایی بزرگی به وجود آمد و به پرتغال امکان داد تا همه ساله مقادیر هنگفتی پشم مرغوب تولید و صادر کند .
