بی مسوولیتی خواهد بود اگر در این طرح مختصر از زندگی در اجتماع اقتصادی ها چند کلمه ای هم درباره آینده آنها گفته نشود. چشم انداز پیش روی اقتصادی ها سست و لرزان است.
فرهنگ و ساختار اجتماعی اینها باید هم اکنون، پیش از آنکه برای همیشه نابود شود، مطالعه شود. حتی یک بررسی سطحی از فوری ترین و حادترین مسائل آنها نمایانگر دشواری هایی است که این مردم بدوی در زمانه معاصر با آن روبه رو هستند.
اقتصادی ها فقیرند، بسیار هم فقیر – مگر اقلیت کوچکی از آنها. نرخ رشد
جمعیت شان، یکی از بالاترین ها در سطح جهان است. سرزمین اجدادی شان غنی است، اما در سال های اخیر آنها بیشتر منابع طبیعی که به محض تولد از آن بهره مندند، را به ثمن بخس به خارجی ها فروخته اند. بسیاری از جوانانشان به دود کردن و خوشگذرانی روی آورده اند. حتی، با وجودی که فقیرند، از گزند مشکلات ملل ثروتمند نیز در امان نمانده اند – شاهدان از وجود دهکده هایی خبر می دهند که با مودل های بی مصرف تقریبا مدفون شده اند و معدن کاوی های اینها زمین هایی را که زمانی آباد بوده اند را نیز از بین برده است. گفته می شود که حتی سرچشمه های الهام بخش مشهورشان هم، آلوده شده است.
ادامه مطلب
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 11:06 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
رز دیرکتور فریدمن به کالج رید رفت و مدرک لیسانس خود در فلسفه را از دانشگاه شیکاگو کسب کرد. او تحصیلات خود را در اقتصاد و در دانشگاه شیکاگو تا مقطع دکترا ادامه داد: اما تز دکترای خود را ارائه نداد. رز فریدمن از اعضای کمیته منابع ملی (NRC) بود. وی که در یک مطالعه ملی برای این کمیته در مورد مخارج مصرف کننده مشارکت کرده بود، در کرسی اقتصاد خانه (Home Economics) این مطالعه را گسترش داد. فریدمن تا زمان ازدواج و نقل مکان به نیویورک در شرکت بیمه سپرده فدرال مشغول به کار بود. در نیویورک در کرسی ملی تحقیقات اقتصادی به کار مشغول شد تا این که در سال ۱۹۴۰ با همسرش به ویسکانسین نقل مکان کردند. از آن زمان به بعد، خودش تحقیقات اقتصادی اش را ادامه داد: و رساله «فقر: تعریف و چشم انداز» را در سال ۱۹۶۵ منتشر کرد. وی از مه ۱۹۷۶ تا آگوست ۱۹۷۷ دوازده مقاله با عنوان «میلتون فریدمن شوهر و همکار» در نشریه Oriental Economist به چاپ رساند. این مجموعه مقالات به زبان ژاپنی ترجمه و به شکل کتاب منتشر شدند. رز فریدمن با همکاری شوهرش سه کتاب در زمینه سیاست عمومی منتشر کرد. این کتاب ها که توجه زیادی را به خود جلب کرده اند عبارت اند از: سرمایه داری و آزادی، آزادی انتخاب و جباریت وضع موجود. وی یکی از تهیه کنندگان مجموعه تلویزیونی «آزادی انتخاب» نیز بود. فریدمن در دسامبر ۱۹۸۶ دکترای افتخاری خود را از دانشگاه پپرداین در رشته حقوق دریافت کرد. وی و همسرش، بنیاد میلتون و رز دی فریدمن را با هدف افزایش قدرت والدین در انتخاب مدرسه فرزندانشان تاسیس کردند. این بنیاد در ایندیاناپولیس واقع است و رابرت سی انلُو رییس و مدیر اجرایی آن است. رز و شوهرش در سال ۱۹۹۸ خاطرات خود را با عنوان میلتون و رز فریدمن، دو انسان خوش بخت منتشر کردند. میلتون فریدمن همسر رز در سال ۲۰۰۶ فوت کرد و سه سال بعد در هفته گذشته و در ۱۸ آگوست، رز فریدمن هم درگذشت. در این سری مقالات، به منظور بزرگداشت رز فریدمن به بررسی میراثی که وی از خود به جای گذاشت، و یک مصاحبه منتشر نشده به فارسی از رز و میلتون فریدمن در سال ۲۰۰۶ می پردازیم.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 11:00 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
نوبلیست های اقتصاد سال ۱۹۶۹ در اوایل قرن بیستم، علم اقتصاد به سوی بیان ریاضی مفاهیم اقتصادی و استفاده از آمار گام نهاد. چنین حرکتی سعی در تبیین فرآیندهای پیچیده اقتصادی از قبیل رشد اقتصادی، نوسانات تجاری و تخصیص مجدد منابع اقتصادی بوده است. در این راستا اقتصاد ریاضی و اقتصاد سنجی توسعه قابل توجهی طی این سال ها کرده است. به پاس گام های ارزنده ای که در این زمینه تحقیقاتی اقتصاد برداشته شد، اولین جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۹ به دو اقتصاددان به نام های راگنر فریش(۱) از نروژ و جان تین برگن (۲) از هلند اعطا گردید.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 2:10 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
نوبلیست های اقتصاد ـ جوایز نوبل در سال ۱۹۸۲ جورج استیگلر در سال ۱۹۱۱ در حومه سیاتل ایالات متحده آمریکا متولد شد. پس از تحصیلات اولیه در سیاتل به دانشگاه واشنگتن رفت و در سال ۱۹۳۱ فارغ التحصیل شد و برای ادامه تحصیل به دانشگاه شیکاگو رفت و در سال ۱۹۳۸ دکترای خود را در رشته اقتصاد دریافت کرد. استاد راهنمای او فرانک نایت بود و فریدمن جزو دانشجوهای همدوره استیگلر محسوب می شود. موضوع پایان نامه او تاریخ نظریه های تولید و توزیع طی دوره ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۵ بود. پس از اتمام تحصیلات استیگلر به تدریس در دانشگاه های آمریکا مشغول شد و همکار استادانی همچون شولتز، آرو، سولو و فریدمن بود. استیگلر در مطالعه فرآیندهای بازار و تحلیل ساختار صنایع نقش بسزایی داشته است. بخشی از تحقیقات او به تاثیر گذاری قوانین اقتصادی بر بازارها مربوط می شود. موفقیت های استیگلر او را به عنوان رهبری در تحقیقات کاربردی درباره بازارها و ساختار صنعتی قرار داد که اغلب به سازمان صنعتی معروف شده است. همچنین جنبه های ویژه ای از تحقیقات او موجب شده تا بنیان گذار اقتصاد اطلاعات و اقتصاد مقررات شناخته شود و از پیشروان تحقیق در حیطه اقتصاد و حقوق باشد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 2:08 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات1 ]
نوبلیست های اقتصاد جوایز نوبل در سال ۱۹۸۳ جرارد دبرو در سال ۱۹۲۱ در فرانسه متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در کالج شهر کالس گذراند و با شروع جنگ جهانی در سال ۱۹۳۹ به جای ورود به یکی از دانشگاه های پاریس مجبور شد در رشته ریاضیات در آمبرت تحصیل کند و در سال بعد به گرنوبل منتقل شد و در رشته ریاضی فارغ التحصیل شد. او به ادامه تحصیل در رشته ریاضی ادامه داد و مدارج بالاتر را در سال ۱۹۴۵ اخذ کرد و به تدریج به اقتصاد علاقه مند شد و این علاقه به کل زندگی حرفه ای او تسری پیدا کرد. این تغییر علاقه موجب شد تا تحقیقات خود را در رشته اقتصاد با کتاب های موریس آلیس آغاز کند و برای حضور در سمینارها به آمریکا برود و این جایی بود که با لئونتیف آشنا شد و اقامت او در آمریکا ادامه یافت و به تحقیق در دانشگاه های آمریکا ادامه داد. جایزه نوبل سال ۱۹۸۳ برای تحقیقات بنیادی جرارد دبرو در حیطه نظریه تعادل عمومی به او اعطا شد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 2:05 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
واقعیت اقتصادی در طول یک دوره معین(ماه، فصل یا سال) ممکن است به صورت تعداد نامحدودی از معاملات بین خریدار و فروشنده نگریسته شود. اما به منظور تحلیل و بررسی چنین انبوهی از معاملات پیچیده و مفصل برای یک واحد اقتصادی لازم است تا روش هایی برای خلاصه کردن و تجمیع نظام مند چنین واقعیتی که در سطح خرد به طور نامحدودی پیچیده است، اندیشیده شود. یک نظام حسابداری ملی روشی برای رسیدن به ساده سازی ها و دید کلی است. مطلوبیت و اهمیت یک نظام حسابداری با برگشت به مرجع آن برای حضور روش شناسی آن آشکار می گردد. این تکنیک تحلیلی در طول جنگ جهانی دوم ابتدا در انگلستان با الهام کینز مطرح گردید. کینز به عنوان کارشناس خزانه داری با مسائل تامین مالی جنگ دست به گریبان بود. او از توازن بین منابع جاری کل(تولید ناخالص ملی) در طرف عرضه و مصارف کل، سرمایه گذاری و هزینه های جنگ در طرف تقاضا شروع کرد. دو اقتصاددان جوان به نام های جیمز مید و ریچارد استون به کینز کمک می کردند. وظیفه آنها گردآوری، پردازش و نظام بندی تمامی داده های آماری بود که کینز برای تحلیل عدم توازن در اقتصاد ملی انگلستان به آن احتیاج داشت.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 2:02 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
نوبلیست های اقتصاد جوایز نوبل در سال ۱۹۸۵ فرانکو مودیگلیانی برای دو نوآوری در اقتصاد کلان معروف است. نوآوری اول او برای توضیح مصرف کل است که منجر به توسعه نظریه چرخه عمر، مصرف و پس انداز خانوار گردید. نوآوری دیگر او به توضیح سرمایه گذاری تجاری باز می گردد که به قضیه معروف مودیگلیانی میلر منتهی شد. این قضیه توضیح می دهد که چرا تصمیمات شرکتی درباره کسب منابع برای سرمایه گذاری و بازپرداخت به سرمایه گذاران نبایستی ارزش بازاری بنگاه را تحت تاثیر قرار دهد. فرانکو مودیگلیانی در سال ۱۹۱۸ در شهر رم ایتالیا متولد شد. پدر او پزشک بود و مودیگلیانی در راه ادامه حرفه پدر در دانشگاه رم به تحصیل پزشکی پرداخت؛ اما به دلیل نوع روحیات خود به رشته حقوق تغییر رشته داد. او همچنین برای کسب درآمد، مقالات اقتصادی را از آلمانی به ایتالیایی نیز ترجمه می کرد و به تدریج در مباحث اقتصادی نیز وارد شد. بعد از دریافت مدرک خود در حقوق در سال ۱۹۳۹ ایتالیا را به دلیل شرایط سیاسی دولت موسولینی ترک کرد. او بعد از اقامت کوتاه در فرانسه به ایالات متحده مهاجرت کرد و در برنامه دکترای علوم اجتماعی نیواسکول ثبت نام کرد. او در این دوره در کلاس اقتصاد کلان ژاکوب مارچاک تحت تاثیر قرار گرفت و بعد از دریافت دکترا در سال ۱۹۴۴ به تدریس اقتصاد در همان دانشگاه مشغول شد. او بعد از تدریس در دانشگاه های مختلف در سال ۱۹۶۲ به دانشگاه ام.آی.تی رفت و تا بازنشستگی در آنجا ماند. او در سال ۱۹۷۶ به ریاست انجمن اقتصادی آمریکا درآمد و در سال ۱۹۸۵ موفق به دریافت جایزه نوبل شد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 1:59 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
جوایز نوبل در سال ۱۹۸۸ یکی از مسائل اصلی در تحقیقات اقتصادی به فرمول بندی مدل تعادلی در بازارها و بررسی کارآیی این تعادل مربوط می شود. این مساله به نظریه دست نامرئی باز می گردد که در آن یک ساختار نامنظم از تصمیمات فردی مستقل مبتنی بر نفع شخصی می تواند با قیمت های بازار به تعادل برسد و تصمیمات تولید بنگاه ها با تقاضای مصرف کنندگان تطبیق پیدا کند. اسمیت نظر خود را در شکل توصیفی که در قرن هجدهم متداول بود، ارائه کرد. در حدود صد سال بعد، تلاش هایی برای فرمول بندی مسائل اسمیت به بیان ریاضی صورت گرفت. والراس از جمله کسانی بود که نظام اقتصادی را به صورت نظام بزرگی از معادلات فرمول بندی نمود که در آن تقاضای افراد برای کالاها و خدمات و عرضه نیروی کار و سایر نهاده ها در کنار عرضه کالاهای بنگاه و تقاضای آنها برای عوامل گوناگون تولید وجود دارد. مجموعه قیمت هایی که تعادل را بین عرضه و تقاضا به وجود می آورند به عنوان راه حل این مجموعه معادلات پیچیده و بزرگ در نظر گرفته می شود. مدل والراس بعدها توسط پارتو توسعه پیدا کرد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 1:55 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
جوایز نوبل در سال ۱۹۸۷ مطالعه عواملی که موجب رشد تولید و افزایش رفاه می شوند، برای سال های زیادی جنبه مهمی از تحقیقات اقتصادی بوده است. معقول است که تصور کنیم رشد تولید سرانه در یک کشور در نتیجه افزایش ماشین آلات و کارخانه ها باشد؛ اما این افزایش تولید می تواند در نتیجه روش های تولید کاراتر و بهبود ماشین آلات نیز صورت گیرد. علاوه بر این، آموزش و پرورش بهتر و بهبود روش های سازماندهی تولید نیز موجب افزایش بهره وری می شود. کشف منابع طبیعی جدید، بهبود موقعیت کشور در بازار جهانی نیز ممکن است به استانداردهای بالاتر زندگی منجر شود. رابرت سولو مبتکر چارچوبی نظری است که می تواند در بحث عواملی که پشتوانه رشد اقتصادی هستند در دو جنبه نظری و کاربردی قابل استفاده باشد. این چارچوب همچنین می تواند برای اندازه گیری نقش عوامل مختلف تولید در رشد اقتصادی مورد استفاده قرار گیرد. رابرت سولو در سال ۱۹۲۴ در نیویورک آمریکا متولد شد. او پس از گذراندن تحصیلات اولیه به مطالعه در زمینه جامعه شناسی، انسان شناسی و اقتصاد پرداخت. در سال ۱۹۴۲ او در سن ۱۸ سالگی برای انجام خدمت سربازی در ارتش آمریکا به آفریقای شمالی و ایتالیا رفت و در سال ۱۹۴۵ از سربازی ترخیص شد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 1:52 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
نوبلیست های اقتصاد جوایز نوبل در سال ۱۹۸۹ در طول دهه ۱۹۳۰ تلاش های قابل توجهی برای آزمون نظریه های اقتصادی صورت گرفت. نتایج این تلاش ها موجب جلب توجه به دو مساله اساسی مرتبط با امکان آزمون نظریه های اقتصادی گردید. نخست اینکه روابط اقتصادی اغلب به مجموعه های بزرگی از افراد یا بنگاه ها اطلاق می شود و هرگز انتظار نمی رود که نظریه های مرتبط با چنین روابطی به طور کامل با داده های موجود حتی در غیاب خطاهای اندازه گیری منطبق باشد. از این رو سوال مشکل این است که چه معیاری باید به عنوان انطباق مناسب یا معقول به کار گرفته شود. مساله دوم این است که اقتصاددانان به ندرت می توانند آزمایش های کنترل شده ای را مانند دانشمندان طبیعی انجام دهند. مشاهدات موجود از نتایج بازار حاصل مجموعه ای از رفتارها و روابط مختلف است که دارای آثار تعاملی متقابل هستند. این امر موجب مسائل وابستگی متقابل می گردد یعنی استفاده از داده های مشاهده شده در شناسایی، تخمین و آزمون روابط موجود با مشکلاتی روبه رو است. هاولمو در پایان نامه خود و تعدادی مطالعات دیگر نشان داد که اگر نظریه های اقتصادی در شکل احتمالی فرمول بندی شوند، هر دو مساله می توانند حل شوند. روش های استفاده شده در آمار ریاضی می تواند در استخراج نتایجی درباره روابط نمونه های تصادفی از مشاهدات به کار رود. هاولمو چگونگی استفاده این روش ها در تخمین و آزمون نظریه های اقتصادی را نشان داد و در پیش بینی به کار گرفت. او همچنین نشان داد که تفسیرهای گمراه کننده از روابط فردی در نتیجه وابستگی متقابل غیرقابل اجتناب است مگر اینکه تمامی روابط در مدل نظری به طور همزمان تخمین زده شوند. پایان نامه دکترای هاولمو دارای نفوذ سریع و پیشرویی در توسعه اقتصاد سنجی بود. برنامه تحقیقاتی نظریه احتمال او تعدادی از اقتصاددانان برجسته را جلب خود کرد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 1:47 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
نوبلیست های اقتصاد جوایز نوبل در سال۱۹۹۰ بازارهای مالی در اقتصاد بازاری مدرن با تخصیص منابع بهره ور در زمینه های مختلف تولید نقش اساسی ایفا می کنند. بازارهای مالی تا حد زیادی، پس انداز در بخش های مختلف اقتصاد را به بنگاه ها برای سرمایه گذاری در ساختمان و ماشین آلات و غیره منتقل می کنند. بازارهای مالی همچنین چشم انداز و ریسک های انتظاری بنگاه ها را منعکس می کنند. اولین کار پیشرو در زمینه اقتصاد مالی در دهه ۱۹۵۰ توسط هاری مارکوئیتز صورت گرفت که نظریه تخصیص دارایی های مالی خانوارها و بنگاه ها تحت شرایط نااطمینانی را توسعه داد که به نظریه انتخاب پرتفوی مصطلح شد. این نظریه تحلیل می کند که چگونه ثروت می تواند به طور بهینه در دارایی ها سرمایه گذاری شود به طوری که دارایی های با بازده و ریسک انتظاری متفاوت به مجموعه ای با ریسک کمتر تبدیل شوند. کار عمده دیگر در نظریه اقتصاد مالی در طول دهه ۱۹۶۰ اتفاق افتاد یعنی زمانی که برخی محققان که در بین آنها ویلیام شارپ نقش برجسته ای داشت، از نظریه پرتفوی مارکوئیتز به عنوان پایه ای برای توسعه نظریه شکل گیری قیمت برای دارایی های مالی استفاده کردند که به مدل (۱)CAPM یعنی مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای موسوم شد. سومین کار برجسته در این حیطه به نظریه تامین مالی شراکتی(۲) و ارزیابی بنگاه ها در بازارها بازمی گردد. مهم ترین دستاوردها در این زمینه توسط مرتون میلر با همکاری اولیه مودیگلیانی صورت گرفت، که در شماره بعدی به آن خواهیم پرداخت. این نظریه رابطه بین ساختار دارایی سرمایه ای بنگاه و سیاست تقسیم سود را از یکسو و ارزش بازاری آنها را از سوی دیگر توضیح می دهد. جایزه نوبل سال ۱۹۹۰ به پاس فعالیت های این سه محقق در زمینه اقتصاد مالی به آنها تعلق گرفت که در ادامه به تشریح نظریه های آنها پرداخته خواهد شد.
[ یک شنبه 25 اردیبهشت 1390 ] [ 1:44 PM ] [ سید وحید حسینی هلالی ]
[ نظرات0 ]
نوبلیست های اقتصاد جوایز نوبل در سال۱۹۹۲ گری بکر از جمله بزرگ ترین اقتصاددانان اواخر قرن بیستم است. رویکرد منحصربه فرد او شامل کاربرد فرض عقلانیت اقتصادی به تعداد زیادی از مسائل اجتماعی است که معمولا توسط اقتصاددانان مورد مطالعه قرار نمی گیرد. این رویکرد منجر به تعداد زیادی از گرایش های جدید در اقتصاد از قبیل اقتصاد جرم و مجازات، اقتصاد اعتیاد، اقتصاد خانوار، نظریه سرمایه انسانی و اقتصاد تبعیض گردید. گری بکر در سال ۱۹۳۰ در شهر پاتسویل ایالت پنسیلوانیا متولد شد و در نیویورک بزرگ شد. او لیسانس خود را از دانشگاه پرینستون گرفت و برای ادامه تحصیل به دانشگاه شیکاگو رفت و در سال ۱۹۵۳ دکترای خود را دریافت کرد. پایان نامه دکترای او درباره اقتصاد تبعیض تحت نظارت فریدمن بود. بکر در دانشگاه شیکاگو طی سال های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ تدریس کرد و آنگاه به دانشگاه کلمبیا رفت و در سال ۱۹۶۹ به عنوان پروفسور اقتصاد و جامعه شناسی به شیکاگو بازگشت و از سال ۱۹۸۵ در مجله بیزنس ویک به نوشتن ستون اقتصادی پرداخت و با عموم مردم ارتباط برقرار کرد و در سال ۱۹۹۲ موفق به دریافت جایزه نوبل شد. بکر دو کار عمده در اقتصاد انجام داد؛ نخست اینکه فرض متداول در بین اقتصاددانان درباره عقلانیت انسان را به تمامی اشکال رفتاری شامل موضوعات غیر اقتصادی که با معاملات بازار در بین افراد سروکار ندارند به کار برد. با این فرض که انسان ها عقلایی رفتار می کنند و به دنبال حداکثرسازی مطلوبیت خود هستند بکر به تحلیل تصمیماتی مربوط به ازدواج، طلاق، بچه دارشدن، جرم، مجازات و اعتیاد پرداخت. دومین کار عمده او به توضیح نحوه عملکرد بازار نیروی کار مربوط می شود. او به گسترش ایده سرمایه انسانی کمک کرد و به اقتصاددانان در درک تبعیض در بازار کار یاری رساند.
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
نوبلیست های اقتصاد جوایز نوبل در سال ۱۹۸۴
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب