بحث کارآفرینی و آموزش آن، از حدود ده سال پیش در شاخه کاردانش نظام آموزش و پرورش مطرح شده و در برنامه درسی جای گرفته است که اخیرا پژوهشگران هوشمند (دکتر احمدپور و دکتر عزیزی) کوشیدند آخرین تغییرات و تحولات آموزشی در سطح دنیا را در کتاب جدید کارآفرینی برای دانش‌آموزان دوره دبیرستان در نظر بگیرند و بر مطالب کاربردی و ملموس کسب و کار تاکید کنند .

آشنایی دانش‌آموزان بر رویکرد کسب و کار

از آنجائیکه ورود به دنیای کارآفرینی و کسب و کار، مستلزم حساس شدن به محیط پیرامون خود و داشتن دید در کسب و کار است باید دانش‌آموزان با مجلات و روزنامه‌های اقتصادی آشنا شوند و به اخبار اقتصادی که از رادیو وتلویزیون پخش می‌شود نیز گوش کنند موارد دیگر قابل بیان به شرح ذیل می‌‌باشد :

دانش‌آموزان باید خود را برای ناامنی در وضعیت استخدامی آماده کنند و برنامه‌های آموزشی مدارس باید برای حل مساله بیکاری تمرکز کنند .

مدارس حرفه‌ای باید وارد یک شبکه اقتصادی ناحیه‌ای شوند. یک جهت‌یابی خارجی مدارس، شرایطی را برای توسعه یک نگرش مثبت در میان معلمان و دانش‌آموزان به سوی فعالیت‌های بازرگانی ایجاد می‌کند .

مدارس باید در هر کجا که امکان دارد فعالیت‌های تجاری و آموزشی را با هم ترکیب کنند. این امر باعث تشخیص کارآفرین در میان معلمان و دانش‌آموزان و برقراری رابطه مثبت بین کارآفرینان نوظهور و رشد کارآفرین خواهد شد. تقاضای بازار باید نقطه شروع رفورم آموزشی حرفه‌‌ای محسوب شود. بنابراین باید یک وضعیت نرمال ایجاد نمود تا اینکه مدارس درگیر فعالیت‌های تجاری شوند .

پس از آشنایی دانش‌آموزان با مفاهیم و امور کسب و کار، بازدید از کسب و کارهای موفق محلی نیز می‌تواند به دید و توسعه تفکر کارآفرینی دردانش‌آموزان کمک کند . علاوه بر بازدیدهای صورت گرفته از کسب و کارهای مختلف، دعوت کردن از کارآفرینان همان کسب و کار امری مهم می‌باشد تا درباره نحوه راه‌اندازی و اداره کسب و کار خود برای دانش‌آموزان صحبت کنند .

برگزاری نشست‌های گروهی و دعوت از فارغ‌التحصیلان، سال‌های گذشته که موفق به راه‌اندازی کسب و کار شده‌اند، تا به صورت موردی تجربیاتشان را در اختیار دانش‌آموزان بگذارند .

گام‌های آموزشی حرفه‌ای با جهت تجاری

جامعه به اهمیت کارآفرینان واقف است. اقتصاد به کارآفرین نیاز دارد. این یک آگاهی روبه رشد درتمام نقاط دنیا محسوب می‌شود. کارآفرین یک منبع و ایجاد فرصت‌های شغل محسوب می‌شود .

مدارس باید تلاش نمایند که متناسب با تغییر جامعه تغییر کنند رشته‌های تحصیلی در حال تغییر است. آموزش باید طوری تنظیم شود که دانش‌آموزان جوان بتوانند خود را به نحو بهتری برای رویارویی با نیازهای استخدامی نوین آماده کنند. ارزیابی رشته‌های آموزشی یک فرایند ثابت بوروکراسی برای ادغام توسعه‌های جدید در محتوای شغلی محسوب می‌شود . در واقع بعضی از تغییرات تکنولوژیکی آن قدر سریع رخ می‌ دهد که آموزش رسمی همیشه در پشت توسعه‌های علمی باقی خواهد ماند. رشته‌های تحصیلی مدرن می‌شوند اما هرگز نمی‌توانند به طور کامل منطبق با تغییرات سریع بازار شوند. بعضی از تغییرات ایجاد شده در جامعه را نمی‌توان از طریق رویکرد رشته تحصیلی سنتی پوشش داد. برای مثال یک برنامه یادگیری قدم به قدم نمی‌تواند برای کسب یک نگرش کارآفرینی به کار برده شود کارآفرینی را می‌توان به صورت درک مستقیم و الهام، پشتکار و استقامت و ریسک‌پذیری توصیف کرد .

برای اینکه بتوانیم از تجربیات دیگران استفاده کنیم از کشور هلند در زمینه تغییر سیاست به سمت رویکرد آموزشی کارآفرینی در مدارس را انتخاب کردیم. هلند رشته تحصیلی کارآفرینی اجباری برای مبتدیان تدوین نموده است .

تقریبا هر مبتدی و هر کارآفرین نوظهور باید صلاحیت کارآفرینی را از طریق گذراندن یک رشته کارآفرینی و امتحان مربوط به آن کسب کند. مربیان را در بیشتر موارد کارآفرینان تشکیل می‌دهند، رشته کارآفرینی شامل 6 واحد و مدت زمان آن 8 ماه می‌باشد که استانداردها توسط یک ساختار مستقل ملی و تحت نظارت وزارت‌خانه‌های مربوطه تعیین می‌شود. واحدهای درسی این رشته عبارتند از :

مدیریت عملیاتی

مدیریت منابع انسانی (پرنسل و سازمان )

مدیریت امور مالی (حمایت‌های مالی )

بازاریابی

طراحی کسب و کار (B.P)

جهت‌یابی خارجی مدارس

جهت‌یابی خارجی یک مدرسه حرفه‌ای عبارت است از ایجاد شرایط برای توسعه یک نگرش مثبت در میان دانش‌آموزان به سوی کارآفرینی. تعداد بسیار اندکی از دانش‌آموزان ازمدرسه به سوی کارآفرینی حرکت می‌کنند .

جهت‌یابی خارجی مدارس حرفه‌ای به دانش‌آموزان این فرصت را می‌دهد تا با نظریه کارآفرینی بیشتر آشنا شوند. فارغ‌التحصیلان این مدارس از منابع مهم کارآفرینان محسوب می‌شوند .

قرار دادن مدارس در معرض نیروهای بازار

مدارس از طرف دولت (وزارت آموزش و پرورش) باید بیشتر به جنبه‌های بازار توجه کنند و از طریق فعالیت‌های تجاری پول کسب کند. دلایل این سیاست‌ها و هدایت مدارس به طرف بازار می‌توانند به شرح ذیل باشند :

مدارس حرفه‌ای نمی‌توانند خود را با تغییرات سریع تکنولوژیکی تطبیق دهند، پس باید به سمت بازار بروند چون پیشرفت تکنولوژی در بازارها، خود را نمایان می‌کند .

آموزش باید از فعالیت‌های یک مدرسه تجاری بهره گیرد. در غیر این صورت مدرسه نمی‌تواند بیش از یک موسسه سودآور باشد. از این حالت باید اجتناب کرد . توسعه فعالیت‌های تجاری باید به دقت توسط مدیریت مدرسه هدایت شود. سیاست مدرسه موفق برای توسعه فعالیت‌های تجاری باید بر اساس فاکتورهای زیر شکل گیرد .

یک سیاست برای یکپارچه نمودن آموزش و فعالیت‌های تجاری

یک تصویری از بازاریابی

تربیت مربی کارآفرین

آموزش دبیران کارآفرین

انتشار تجربه‌های کارآفرین

آزاد گذاشتن مدرسه برای فعالیت‌های کارآفرین

فرمول‌بندی یک هدف تجاری امکان‌پذیر

اشکال و خطر برای این مدارس آن است که فعالیت‌های تجاری را براساس هزینه‌های واقعی با قیمت‌های بازار ارائه ندهد .

یک قیمت واقعی هزینه باید در عملکردها در بازار تجاری مورد استفاده قرار گیرد و پرسنل باید آشنایی بیشتری را با محاسبات قیمت هزینه‌ها پیدا کند .

جمع‌بندی

آموزش و پرورش مسئول انتقال علم و دانش‌ و هنجارهای جامعه به دانش‌آموزان است از دیدگاه تعریف شده پژوهشگران، آموزش همان انتقال علوم دانسته‌ها، و پژوهش انتقال مجازهاست که امروز با پیشرفت‌های بشری در علوم مختلف و رشد شتابان فناوری دیگر نمی‌توان صرفا با دیدگاه متعارف حرکت کرد. دیدگاه‌های جدید صرفا انتقال دانش نیست بلکه آموزش شیوه‌ها، روش‌ها و راه‌های آموختن است . بینش جدید، شیوه‌های کشف حل مسائل و نحوه یادگیری استعداد و خلاقیت‌ها در خلق آثار آنها آموزش داده می‌شود و دانش‌آموزان به جای تکرار تکالیف با ایده‌های نو برای خود تکالیف می‌آفرینند .

با توجه به وضعیت فعلی کشور و بیکاری در میان جوانان، پیشنهاد می‌گردد که دوره‌های تحصیلی کار و دانش با رویکرد کارآفرینی در وزارت آموزش و پرورش مجددا طراحی و اجرا گردند و ترویج کارآفرینی فقط به خواندن یک کتاب در طی دوران تحصیل محدود نگردد .

برگرفته از سایت:پرورش

منظور از اتمام کار چیست ؟ هر کسب . کار یک سرمایه گذاریست و برای این سرمایه گذاری یا از سهام استفاده کرده اید یا از اموال منقول و غیر منقول خودتان . وقتی کارهایتان درست پیش می رود ، هر طوری که بخواهید آینده آن را پیش بینی کنید ، از دو حالت خارج نیست ، یا می خواهید آن را بفروشید یا آن را نگه دارید . اگر بخواهید آن را نگه دارید به این معناست که خودتان می خواهید آن را بخرید . و اگر خودتان می خواهید آن را بخرید ، اول اطمینان حاصل کنید که پولی بابت آن می پردازید ، با ارزش آن متناسب است .

حالا ببینیم تفاوت یک کارآفرین و کسی که کسب و کاری خصوصی به راه انداخته چیست . این زن یا مرد که صاحب یک شغل شده ، هدفش این بوده که خودش مدیر و رئیس خودش باشد یا این که امنیت شغلی بیشتری داشته باشد . این افراد شغلی ایجاد می کنند که درباره آن دانش و اطلاع بیشتری دارند به ندرت این گروه بینشی عمیق نسبت به کارشان و آخر و عاقبت آن دارند . بالاخره روزی می آید که کارشان را تعطیل می کنند و تنها چیزی که برایشان می آید تنی خسته و فکری فرسوده و کارمندانی هستند که نتوانسته اند حقوق شان را پرداحخت کنند .

اما یک کارآفرین کسب و کاری به راه می اندازد چون هیجان انگیز بوده چالش های بسیاری بر سر راه دارد . آنها به نهایت تلاش می کنند تا کارشان با موفقیت پیش رود . آنها دقیقاً می دانند که هر چه بخش از کارشان چه کار می کند و در آینده چه مشکلی خواهند داشت . همین دوراندیشی باعث می شود که روند کارشان به سهولت به جریان بیفتد . آنها هرگز در محل کارشان کار نمی کنند بلکه فکر می کنند و تلاش می کنند که کیفیت کارشان بهتر شود . معمولاً این کارآفرینان در حوزه ای که درباره اش دانش و معلومات دارند ، شغلی ایجاد نمی کنند . اگر هم این اتفاق بیفتد ، خیلی به ندرت است . آنها از سیستم ها و برنامه های دقیقی استفاده می کنند تا دیدگاه هایشان به واقعیت بپیوندد . یک کارآفرین هرگز گرفتار کارهای روزمره ای که هر روز مثل دیروز انجام می شود ، نمی شوند . این ویژگی باعث می شود که آنها بتوانند کالاهایشان را بفروشند یا آنها را وارد بازار کنند . همچنین می توانند مشاغل جدیدی خلق کنند . در واقع هدف از خلق کسب و کاری این است که به وسیله آن بتوانید کیفیت زندگی تان را بهبود بخشید .

اگر دیدید که در هزار توی مشکلات کارتان گم شده اید و زندگی را فراموش کرده اید ، بدانید که نه تنها نتوانسته اید کارهای دلخواهتان را انجام دهید ، بلکه این کار دارد زندگی را از شما می گیرد .

یکی از دلایلی که شما باید به خاطر آن کسب و کاری به راه بیندازید ، اینست که از این طریق پول در بیاورید . وقتی که بتوانید زیاد پول در بیاورید ، آنوقت می توانید با آسودگی به ایجاد مشاغل تازه بپردازید . دلیل دیگر اینست که بتوانید آن را بفروشید . همیشه به یاد داشته باشید که شما دارید سرمایه گذاری می کنید . اگر قرار است این سرمایه گذاری ارزشمند باشد ، باید کسانی باشند که بیش از شما خواهان آن باشند . قبل از این که دست به کار شوید باید سوالات مهمی از خودتان بپرسید :

چرا می خواهید این کسب و کار را به راه بیندازید ؟ وقتی که این شغل را شروع کنید ، برای چه و برای چه کسانی می خواهید فعالیت کنید ؟ مشتریان شما چه کسانی خواهند بود ؟ هدف استراتژیک شما چیست ؟ دامنه کار شما در چه حد است ؟ محلی ، منطقه ای ، ملی یا بین المللی ؟ چه مکان هایی را برای کارتان اختصاص می دهید ؟ شرکت چطور کار خواهد کرد ؟ درآمدهای ناخالص شرکت شما چه چیزهایی خواهند بود ؟ سود خالص چه چیزهایی هستند ( قبل از پرداخت مالیات و پس از پرداخت مالیات ) و دو سوال از همه مهمترند : برای این که بتوانید از این شغل به زندگی دلخواهتان برسید ، این شغل باید به چه صورتی باشد ؟ و این که در پایان کار این شغل چه شکلی خواهد داشت ؟ شما باید دیدگاه و بیینشی عمیق داشته باشید تا بتوانید دقیقاً بفهمید که شغلتان چطور فعالیت خواهد کرد . وقتی که از این آگاهی داشته باشید ، می توانید کاری کنید که مشتریان بالقوه از کیفیت کالاها یا خدمات شما شگفت زده شوند چرا که می بینید شما دقیقاً آنچه آنها نیاز دارند ، ارائه کرده اید یک کارآفرین برای کسب و کارش یک سیستم طراحی می کند . شرکت شما باید اجزای مختلفی داشته باشد که همگی آنها در جهت موفقیت شرکت فعالیت کنند در اینجا تعدادی از سیستم هایی که برای موفقیت هر کسب و کاری لازم هستند ، آورده شده است :

1- سیستم عملکرد های روزانه شرکت

2- سیستم توسعه خدمات یا کالاها

3- سیستم صورت برداری از کالاها

4- سیستم پردازش سفارشات

5- سیستم دریافت صورت حساب ها

6- سیستم خدمات رسانی به مشتریان

7- سیستم قابل پرداخت حساب ها

8- سیستم بازاریابی

9- سیستم منابع انسانی

10- سیستم حسابداری عمومی

ممکن است شما بگویید : « من صاحب یک کسب و کار کوچک هستم و دو کارمند بیشتر ندارم . نمی توانم تعداد زیادی کارمند استخدام کنم تا این کارها را انجام دهند » باید بدانید این سیستم ها فقط رویه هایی هستند که اگر شرکتی بخواهد موفق باشد باید آنها در کارش به اجرا بگذارد . وقتی که در شرکت شما این عملکردها و رویه ها به جریان بیفتند و تا حد اعلاء کار کنند . آن وقت شما وقت بیشتری دارید تا به کارهای دیگر برسید . و این همان کاریست که یک کارآفرین دوراندیش انجام می دهد . یک سیستم به طور خودکار خودش را کنترل می کند .

این سیستم کارهایی را که کارآفرین باید انجام دهد ، تمام می کند تا او از انجام آنها بی نیاز شود . در ضمن این رویه ها به کارمندان انگیزه داده عملکرد آنها را کنترل می کند . مهمتر از همه رویه ها ، کاری می کنند که مشتریان احساس کنند که بر کالاها یا خدمات احاطه دارند و هر گاه که بخواهند می توانند به کالاها یا خدمات مورد نیازشان دسترسی داشته باشند . اگر بتوانند با این سیستم ها ، هنگامی که مشتریان از شما خرید می کنند ، نتایج مورد انتظارشان را مشاهده کنند ، احساس می کنند که بر خریدشان مسلط هستند .

یک کارآفرین دوراندیش کاری می کند که از اصل بهره وری استفاده کند و با کمترین کار ، بیشترین سود را عاید خود کند . اینترنت یکی از ابزارهایی است که می تواند این هدف را محقق کند چرا که شما می توانید بدین وسیله ، به سرعت و با قیمتی ارزان به میلیون ها نفر دسترسی داشته باشید .

آموزش نیز نوع دیگریست . کارآفرینان موفق مستمر آموزش می بینند و همیشه مشغول فراگیری دانش های جدیدند . وجود یک سیستم قوی باعث می شود که شرکت شما با هزینه ای کمتر و تأثیری بالاتر عملکردی بهتر و قابل توجه تر داشته باشد و بتواند کالاها یا خدماتی عرضه کند که نتایج مورد انتظار مشتریان را ارائه کند . یک کارآفرین دوراندیش همیشه بر مبنای نوآوری و ابتکار فعالیت می کند . نوآوری به معنای این است که برای انجام یک کار ، راههایی بهتر پیدا شود . در این رویه همیشه باید به دنبال راههایی مقرون به صرفه تر باشید تا به وسیله آنها بتوانید کالا یا خدمات خود را مشتریان بالقوه و مشتریان کنونی عرضه کنید . در واقع یک کسب و کار فقط یک هدف اصلی دارد و آن پیدا کردن و خلق مشتریست . تنها راه و مناسب ترین راه اینست که استراتژی های بازاریابی خود را تقویت کرده و ابتکار و نوآوری را تشویق کنید . کارآفرینان از سیستم هایی در شرکتشان استفاده می کنند که چه بخواهند کسب و کار دیگری خلق کنند و چه نخواهند می توانند رویه دیگری را به جای آن استفاده کنند . سیستم هایی این چنین به کار آفرین امکان این را می دهد که خودش کار نکند . در ضمن دقیقاً همان کالایی را با همان کیفیت مورد انتظار به مشتری عرضه می کند . دیدگاه کار آفرینان فقط این نیست که بخواهند کالاها یا خدمات جدید عرضه کنند بلکه آنها می خواهند کاری کنند که کیفیت زندگی مردم بالا رود . بینش شما باید دقیقاً روشن کند که شما از زندگی چه می خواهید و دوست دارید از کسب و کار چه چیزی عایدتان شود . وقتی که پاسخ این سوالات را به دست آورده باشید ، آنوقت از هر کسب و کاری با هر نوع کالا یا خدمات ، بهترین نتایج را خواهید گرفت .

By:Joe Love

مترجم: آذین صحابی

برگرفته از روزنامه تفاهم

این ویژگی ها در زیر آورده شده است :

1- تمایل و علاقه

برای اینکه در یک شغل جدید موفق شوید باید خواست و علاقه و کششی قوی داشته باشید که از یک شغلی که د درآمد متوسطی دارد در بیایید ، دیگر به شما امر و نهی نکنند و بتوانید ایده ها و ابتکارات خود را به اجرا درآورید. میل قوی یک کارآفرین برای به اجرا در آوردن و محقق کردن ایده ها و دستیابی به یک موفقیت حرفه ای ، بزرگترین انگیزه ای است که او را به خلق یک شغل جدید وا می دارد . این انگیزه او را در راه کسب موفقیت یاری می کند و در کسب و کارش منعکس خواهد شد .

2- مثبت اندیشی

کارآفرینان نسبت به کار ، زندگی و خودشان دیدی مثبت دارند . آنها هرگز تسلیم ناامیدی و شکست نمی شوند . یک کارآفرین به فکر آینده است و هرگز در گذشته زندگی نمی کند ، یک فرد خوش بین ومثبت اندیش از موقعیت هایی که به چشم دیگران مانع و سختی است ، استفاده بهینه می کنند . آنها ذهن خود را از دام ناامیدی و بدبینی می رهانند تا فکر و مغزشان برای خلق ایده های جدید ، تصور موقعیت های تازه و گسترش و توسعه کارشان آزاد باشد .

3- مسئولیت پذیری و تعهد

برای نیل به موفقیت باید برای سخت کارکردن و بنای یک کسب و کار جدید از ابتدا ، آماده باشید و مسئولیت این کار را قبول کنید . باید نسبت به باورها و خواسته های خود متعهد بوده و نسبت به کارتان ، کارمندانتان و ایده های شغلی احساس تعهد کنید . این تعهد و مسئولیت پذیری تلاش و سخت کوشی را به همراه می آورد و در پس تلاش موثر موفقیت و کامیابی خواهد بود .

4- شکیبایی

صبر و تعهد در کنار هم قرار می گیرند و کارآفرینانی که با شکیبایی تمام روزها و ساعت های متمادی کار می کنند ، هنگامی که موفقیت به رویشان لبخند زد ، مزد این مقاومت و شکیبایی را خواهند گرفت .

5- پشتکار

هیچ چیز قابل پیش بینی نیست و بدون تغییر به دست نمی آید . هنگامی که مشکلی سر راهتان قرار گرفت یا در رسیدن به اهدافتان موفق نشدید ، باید در به نتیجه رساندن ایده ها ، عقاید و خواسته هایتان پشتکار داشته باشید و سخت کار کنید و بر نیل به موفقیت تمرکز کنید . با صبر و پشتکار نتایج دلخواه به دست خواهد آمد .

مترجم : آذین صحابی

چرا جوانان از کارآفرینی می ترسند ؟

جوانان معمولاً به خاطر ترس از شکست و ناکامی و نداشتن سرمایه یا فشاری که روی آنهاست ، یک کار مستقل را شروع نمی کنند و محققان بر این باورند که مهمترین دلیل این ترس این است که الگوی مناسبی از جوانان ندارند که از آنها پیروی کنند . بررسی که سازمان انگلیسی Enterprise Insight انجام داده درباره این نکته بحث کرده که ادبیات کارآفرینی در دهه 1980 شروع شده ولی دیگر تغییری نکرده و در آن دوره کارآفرینان قدیمی سعی کردند راهی برای نسل بعدی بازکنند . این سازمان می گوید که کارآفرینان جوان اغلب تمایل دارند که جایگاه خود را در دنیا پیدا کرده و اثری از خود باقی بگذارد اما این ادبیات که مناسب دوره کنونی نیست و ترس از شکست و فشاری که از سوی خانواده ، معلم و دوستان برای پیدا کردن شغل بر جوانان وارد می شود ، باعث شده که آنها از محقق کردن ایده هایشان چشم پوشی کنند . در اینجا این فرض وجود دارد که اکثر جوانان فاقد مهارت های تجاری و کاری هستند از این رو باید کسی مستقیماً آنان را هدایت کند و به آنها یاد دهد که چگونه در این عرصه فعالیت کنند و سیاست گذاران باید بدانند که اگر جوانان حمایت شوند و به کارآفرینی تشویق شوند بسیاری به شروع یک کسب و کار جدید تشویق می شوند . این به آن معنی است که باید شبکه ای منسجم برای جوانان ایجاد شود که بر تحقق ایده های جوانان ، ارتقای الگوی موجود و خلق فرصت های کاربردی و عملی تأکید و تمرکز دارد . این سازمان همچنین به ایجاد یک استراتژی ملی برای توسعه کسب و کار در میان جوانان پرداخته است . مدیر ارشد اجرایی این سازمان می گوید : «ادبیات و مفاهیم دهه 1980 اکنون جوابگوی نیازهای نسل جوان نیست.» اکنون دو دهه از خلق این ادبیات گذشته ولی ما هنوز از آن دست برنداشته ایم و از همان کارآفرینان برای توسعه کسب و کار در سال 2006 استفاده می کنیم . او اضافه می کند : «البته ما نمی گوییم که نمی توان از کارآفرینان آن سالها چیزی یادگرفت اما نکته اینجاست که جوانان بیشتر از افراد هم سن و کسانی که متعلق به نسل خودشان باشند الگو می گیرند و گفته های آنها را بیشتر قبول دارند .» او می گوید که نسل جدید افراد جوان که مشتاقند اثری از خود به جا بگذارند و جایگاه خود را پیدا کنند ، به درستی نمی دانند که یک «کسب و کار» واقعاً چیست . به گفته این مدیر فرهنگ جوانان تغییر کرده است و ما باید معنی «کسب و کار» را دوباره تعریف کنیم تا برای انگیزه ها و آرزوهای آنها معنی دار و با مفهوم باشد . نباید از دیدگاهی که اصلاً مطابق نیاز های روز نیست به آنها نگاه کنیم . ترس از شکست و نوع سیستم آموزشی باعث می شود که جوانان به کارهای مطمئن که ریسک آنها کم است تمایل داشته باشند تا به جستجوی فرصت های جدید بپردازند . او اضافه می کند : «ما باید فرهنگی را رواج دهیم که جوانان فعالانه در پی محقق ساختن ایده ها و آرزوهایشان باشند .»

By:Nic Paton

مترجم : آذین صحابی

برگرفته از: روزنامه تفاهم

گمان می کنم, موضوع روشن شد . کارآفرین کیست که هوشمندانه تهدیدها را به فرصت ها تبدیل می کند. او می داند که با رشد فردی و سازگاری بیدرنگ و مداوم با تحول, فرصت ها را از دست نباید بدهد. زمان ارزشمند را از دست نمی دهد, چون نخستین شلیک آخرین آن است, تکرار نمی شود.او گام های کوتاه بر نمی دارد. اگر امروز گام های کوتاه بردارد, فردا باید سریع تر بدود .

او می داند زندگی جهانی در انتظار کسی نمی ماند. مهارت هایی که سال پیش باعث موفقیت او شده است, امروز دیگر بدرد نمی خورد .

کارآفرین می داند, همه انسان ها در هر صورتی, خواه و نا خواه در چنگ بازار هستند و باید در جهت تقاضای مردم و بازار و نیاز آنها رشد نماید. بنا بر این به ابزارهای نو, به فکر نو خود را مجهز می کند.او چیزهای مهم را فدای چیزهای بی اهمیت نمی کند. خلاق است, نوآور است و ریسک پذیر است. او می داند در گذشته سازمان ها در پی رقابت ها بودند و ‌در آینده سازمان ها در پی برتری در همکاری خواهند بود .

کارآفرین می داند که امروزه عمر مدل قدیمی مدیریت (تفکر در بخش بالای سازمان و عملکرد در بخش پایین سازمان) به سر آمده است. دیگر زمان مدیریت نمودن به روش دیوان سالاری و قدرت طلبانه به سر آمده است. امروزه با استفاده از تفکر هوشمند , مشارکت انسان ها در اداره امور, مدیریت صورت می گیرد.کارآفرینان در آینده زندگی می کنند, علاقه به تغییر دارند و همیشه خلق می کنند .

کارآفرینی , یعنی ایجاد چیزی ارزشمند از هیچ. کارآفرینی یک سبک زندگی است. کارآفرینی ارثی نیست, علم و دانشی است که باید با هنر به کارگیری آن تلفیق گردد .

برگرفته از: مرکزکارآفرینی دانشگاه گیلان

1-مقدمه

کارآفرینی عبارت است از فرایند خلق چیزی جدید و پذیرش مخاطرات و سود حاصل از آن. به عبارت دیگر، کارآفرینی فرایند خلق چیزی جدید و باارزش است که با اختصاص زمان و تلاش لازم و در نظر گرفتن ریسک های مالی، روانی و اجتماعی و رسیدن به رضایت فردی و مالی و استقلال به ثمر می رسد. این تعریف دارای چهار جنبه اساسی است :

کارآفرینی مستلزم فرایند خلق است. خلق هر چیز ارزشمند و جدید. این خلق باید برای کارآفرین و مخاطبی که این خلق برای او انجام شده است ارزش داشته باشد .

کارآفرینی مستلزم وقف زمان و تلاش کافی است .

درنظر گرفتن ریسک های اجتناب ناپذیر لازمه کارآفرینی است .

در کارآفرینی، رضایت شخصی از استقلال کاری به وجود می آید .

چند جنبه مشترک در همه تعاریف کارآفرینی وجود دارد: ریسک‌پذیری، خلاقیت، استقلال و پاداش .

2- کارآفرین کیست؟

کارآفرین کسی است که فرصتی را کشف و برای پیگیری و تحقق آن، سازمان مناسبی را ایجاد می کند .

کارآفرین کسی است که عمدتاً به منظور کسب سود و رشد، کسب و کاری را تاسیس و اداره می کند که مشخصات اصلی آن نوآوری و مدیریت استراتژیک است .

کارآفرین کسی است که سیاستگذاری کسب و کار با اوست و به حساب خود ریسک مالی آن را به عهده می گیرد .

کارآفرین کسی است که موسسه اقتصادی، خصوصاً کسب و کاری را که معمولاً مستلزم ابتکار و ریسک قابل توجهی باشد سازماندهی و اداره می کند .

3- وجوه مشترک کارآفرینان

ریسک پذیری (ریسک های متوسط و حساب شده )

نیاز به توفیق

نوآوری، خلاقیت، ایده سازی

اعتماد به نفس

پشتکار زیاد

آرمان گرایی

پیشقدم بودن

فرصت گرا بودن (بیشتر در جستجوی فرصتها هستند تا تهدیدات )

نتیجه گرا بودن

اهل کار و عمل بودن

آینده گرایی

4- صفات اشخاص کارآفرین

کارآفرینان اعتدال در میزان خطر را ترجیح می دهند. فعالیتهای بامیزان خطر معتدل، آنهایی هستند که مهارت و کوشش شخص نقش اصلی را ایفـا می کند. ممکن است شرایط مساعد هم در آن نقشی داشته باشد، اما تاثیر آن به وسیله مهارت و کوشش شخصی به حداقل رسیده تا نتیجه کار جزء مسئولیتهای خود شخص باشد .

کارآفرینان از خطر استقبال می کنند، در صورتی که خطر محاسبه شده باشد. به عبارت دیگر، آنها مسئولیت فعالیتهایی را که در آنها هیچ امکان موفقیتی وجود نداشته باشد و یا یک خودکشی مالی باشد را به عهده نمی گیرند. کارآفرینان برای قبول خطر باید جرأت داشته باشند و بدین وسیله سرنوشت خود را رقم مــی زنند. اما در شرایط نامطمئن تمام جوانب را برای حل مشکلات در نظر گرفته و بنابر تناسبشان، آنها را طبقه بندی می کنند. کارآفرینــان مسئولیت شخصی را قبول مـــی کنند .

یکی از انگیزه های اصلی برای دنبال کردن آینده، کارآفرینی است. او ترجیح می دهد که خودش تصمیم بگیرد و در جریان آن، تمام کوشش، دانش، مهارت و سرمایه خود را نیز به کار می گیرد. اگر شکست بخورد، فقـط مـی‌تواند خود را مقصر بداند و اگر موفق بشود، فقط صلاحیت کارآفرینی خود را تایید کرده است .

کارآفرینان اعتماد به نفس دارند. کارآفرینان به خاطر اعتماد به نفس خود، شهرت دارند. آنها براین باورند که می توانند انتظاراتی که از آنها هست برآورده کنند. به عبارت دیگر، آنها امکان موفقیت خود را بیش از آن چیزی که هست، در نظر می گیرند. ظاهراً کارآفرینان واقعی به خاطر اعتماد به نفس بالایی که در خود می بینند و برای دیگران غیرقابل لمس است، موفق می شوند .

کارآفرینان به دنبال بازتاب عملکرد خود هستند. کارآفرینان به خاطر آگاهی از وضعیت موجود به دنبال بازتاب عملکرد خود چه خوب، چه بد، هستند. بدون داشتن این اطلاعات ادامه کار برای آنها خیلی مشکل است .

کارآفرینان در هر کاری که انجام می دهند، هدفگرا هستند. بدین ترتیب که آنها همیشه به فکر اهداف طولانی مدت خود بوده و کارهایی که امروز انجام می دهند، در راستای اهداف آینده شان است. آنها همیشه چیزی را مورد هدف قرار داده و اهداف آنها معمولاً عادی نیستند. به همین خاطر دیگران آنها را بلندپرواز مـــــی نامند .

کارآفرینان، همیشه به دنبال مبارزه بوده و احساس اکتساب را دوست دارند. بنابراین استانداردهای بالایی را برای کار خود در نظر می گیرند. آنها محصولاتی با کیفیت بالا تولید و بر اساس مرغوبیت و راندمان رقابت می کنند. آنها از مواجه شدن با رقابت ترسی ندارند و در حقیقت از رقابت لذت می برند .

کارآفرینان نوآور هستند و همواره در مقابله با موقعیتها از راهها و روشهای جدید استفاده مــی کنند. آنها از توانایی خود در خلاقیت لذت می برند. از تصورات و ابتکارات شخصی خود برای یافتن راههای جدید و کنار هم گذاشتن چیزها استفاده می کنند. آنها پر از پرسش هستند .

کارآفرینـان خستگی را زیاد احساس نمــــی کنند. در برابر مشکلات به دنبال راه حل گشته و سریعاً برای حل آنها اقدام می کنند. آنها می دانند با کار موثر، به اهداف خود خواهند رسید .

5- وظایف کارآفرین

هشت وظیفه برای کارآفرین وجود دارد :

از موقعیتهای محیط آگاه می شود

برای استفاده از این موقعیتها خود را به خطر می اندازد

برای کار سرمایه گذاری می کند

نوآوریها را معرفی می کند

کار و تولید را نظم می بخشد

تصمیم می گیرد

برای آینده برنامه ریزی می کند

محصولات خود را با سود می فروشد

6- انگیزه های مهم کارآفرینی

سه انگیزه اولیه باعث می شود که افراد، کارآفرین شوند :

نیاز به پیشرفت

علاقه به آزادی و استقلال

احتیاج به رضایت شغلی

7- سرچشمه کارآفرینی

کارآفرینان از کجا می آیند؟ اشخاص چگونه کارآفرین می شوند؟ آیا کارآفرینان زاده شده یا ساخته می شوند؟ زمانی بود که تصور می شد کارآفرینان به جای ساخته شدن، متولد می شوند. صفات آنها به قدری نادر بودند که در هر جایی یافت نمــی شدند. امروزه، شواهد کافی وجود دارد که نشان دهد صفات کارآفرینی را می توان با آموزش، پرورش داد .

8- نقش‌های کارآفرینان در جامعه

کارآفرینان نقشهای ذیل را در جامعه ایفا خواهند کرد :

عامل اشتغال زایی

عامل انتقال فناوری

عامل ترغیب و تشویق سرمایه گذاری

عامل شناخت، ایجاد و گسترش بازارهای جدید

عامل تعادل در اقتصادهای پویا

عامل کاهش بوروکراسی اداری (کاهش پشت میزنشینی و شوق عمل گرایی و ...)

عامل نوآوری و روان کننده تغییر

عامل تحریک و تشویق حس رقابت

عامل ساماندهی منابع و استفاده اثربخش از آنها

برگرفته از روزنامه تفاهم

پنج توصیه برای تخمین هزینه‌های شروع کسب و کار

یکی از مشکل‌ترین مسایل کسب و کار، تخمین هزینه شروع آن است. دشواری این مساله از آن روست که هزینه شروع مانند یک هدف متحرک است که به راحتی دست‌کم گرفته می‌شود و تقریبا همیشه دست‌خوش تغییر و تحول است ...

تام امرسون (Tom Emerson) رییس مرکز بازرگانی دونالد اچ‌جونز (The Donald H. Jones) دانشگاه کارنگی ملون واقع در پیتسبورگ جمله زیبایی دارد که می‌گوید: "با هیچ شروع کن و نصف آن را به قیمت چندین میلیون دلار بفروش. آن وقت مسیرت را خواهی یافت ." فکر می‌کنم زمانی که داشت این جمله را می‌گفت،‌ لبخند عریض و طویلی هم روی صورتش نقش بسته بود .

همه ما می‌دانیم که یک مدل، متاسفانه شاید به غیر از یک لحظه خیلی کوتاه در اوج شیفتگی اینترنتی، تغییر نمی‌کند. مدلی که تغییر و تحول پیدا می‌کند، مستلزم محاسبه و محاسبات دوباره و نیز آگاهی از بعضی از معمول‌ترین اشتباهات ابتدایی است .

در اینجا پنج اصل را که در تخمین هزینه شروع کسب و کار به شما کمک می‌کند، ذکر می‌کنیم :

با یک طرح ثابت شروع کنید و سپس آن را تغییر دهید .

تجربیات گذشته برای شروع کسب و کار، پیروی از یک طرح تجاری (Business Plan) را توصیه می‌کند. شما نیز همین رویه را در پیش بگیرید. اما این به معنی آغاز و پایان تخمین هزینه‌های شروع کار نیست. جف شومان (Jeff Shuman) استاد مدیریت و مدیر مطالعات بازرگانی دانشکده بنتلی (Bentley College) می‌گوید : "معمول بر این است که یک کارآفرین یک فرصت کارآفرینی پیدا می‌کند، یک طرح تجاری جهت سرمایه‌گذاری تهیه می‌کند، میزان سرمایه‌ای که باید تامین شود را تعیین می‌کند، سرمایه‌ را تامین می‌کند و آن را در جهت تامین هدفی که در طرح تجاری‌اش مشخص شده به کار می‌گیرد. "به قول شومان این کار یک مشکل عمده دارد، این طرح در درجه اول منوط به گرفتن جواز کسب و کار است. وی اضافه می‌کند: "در واقع بعضی از فرضیات اولیه شما تقریبا خوب است ولی بعضی دیگر، حتی ارزش کاغذی که برای نوشتن آن‌ها مصرف می‌کنید را ندارند ."

شومان و دیگر صاحب‌نظران معتقدند که تخمین هزینه‌ شروع به معنی مرور مکرر فرضیات و تغییر مدل تجاری اولیه شماست. نوشتن یک طرح تجاری، کار مفیدی است. چراکه شما را مجبور می‌کند همه آن‌چه را برای شروع کسب و کارتان نیاز دارید دقیقا بنویسید، مثل کمک حقوقی، کمک مالیاتی، لوازم اداری، تجهیزات، هزینه پست، مکان و فضای کسب و کار، حقوق کارکنان، بیمه و غیره .

اما مدل‌ اولیه‌ای که انتخاب کرده بودید، ممکن است با موارد جدیدی که یاد گرفته و به کار می‌گیرید، دایم تغییر کند .

عجله نکنید و تامل کنید .

اضافه کردن همه چیزهایی که به گمان شما برای یک کسب و کار تمام عیار لازم است وسوسه‌‌انگیز است و در نهایت به این نتیجه می‌رسید که این چیزها همان‌هایی هستند که شما برای شروع به آن نیاز دارید. اما صبر کنید و دنبال مدل کوچک‌تری بگردید. چراکه این کار فرصتی به شما می‌دهد که همه کار را شروع و همه سرمایه‌تان را حفظ کنید. شومان برای توضیح این امر، مثال کسی را مطرح می‌کند که هزینه‌ کل شروع یک کسب و کار خرده‌فروشی در یک مرکز خرید محلی را صدوپنجاه دلار در هر فوت‌مربع تخمین می‌زند. به قول او "شما هم می‌توانید همین‌طور شروع کنید و یک طرح تجاری در همان حد و اندازه بنویسید. اما شاید بهتر باشد برای تخمین میزان تقاضای آن منطقه از محصولات، از یک چرخ‌دستی استفاده کنید ."

آزمایشی که به‌عمل می‌آورید، هزینه اولیه شروع را کاهش می‌دهد. نتیجه این‌که در مرحله اول کار،‌ آن‌قدر که به دست‌آوردن اطلاعات اهمیت دارد، سود اهمیت ندارد. به قول شومان : "بدین‌طریق شما می‌توانید به موازات پیشرفت در هر مرحله، بودجه آن را هم تامین کنید. حال وقتی که به مرحله سوم و مرحله توسعه کارتان قدم می‌گذارید، دیگر آمار و ارقامتان براساس تحقیق و گروه‌های شاهد وآزمایشی نیست، بلکه براساس تجزیه عینی و واقعی جاری در دنیاست ."

هزینه‌ها را به موقع محاسبه کنید .

محاسبه گردش پول لولیه قسمتی از محاسبه هزینه‌های شروع کسب و کار است. در این مورد، کسب و کارها معمولا خیلی خوش‌بین هستند .

باربارا برد (Barbara Bird) ، رییس بخش مدیریت مدرسه بازرگانی دانشگاه آمریکا می‌گوید: "صاحبان مشاغل کوچک ممکن است تولیدات و خدمات خود را زیر قیمت ارایه دهند. آن‌ها با این تصور که برای رقابت باید با قیمت‌های خیلی پایین شروع کنند، دست به چنین اقدامی می‌زنند. ولی لزومی هم ندارد این کار را کنند ."

زمان شروع کار را به دقت تخمین بزنید .

وقتی دارید کسب و کاری را شروع می‌کنید، زمان برای شما دقیقا حکم پول را پیدا می‌کند. فرض کنیم می‌خواهید تکلیف اجاره بهای ماهانه مکان کسب و کار را معلوم کنید . اگر آن مکان قبل از شروع کار احتیاج به مرمت داشته باشد، هزینه‌های بررسی شده تا قبل از شروع واقعی کار، حکم هزینه اضافی را دارد. من خیلی از کارآفرینان را دیده‌ام که برای شروع کسب و کارشان یک ترتیب زمانی درنظر می‌گیرند و ابتدا تکلیف و شرایط منطقه‌بندی، امنیت و بازرسی که از طرف آژانس‌های محلی ملزم به مهیا کردن آن هستند،‌ را معلوم می‌کنند .

به‌همین علت، نظر من این است که یک مبتدی آینده‌نگر در امر تجارت و کسب و کار، حتی قبل از رفتن به مراکز مشاوره املاک یا تهیه وام باید به شهرداری و مراکز صدور مجوز برود. پروانه ساخت،‌ معاینه و بازرسی ممکن است زمان افتتاح پیش‌بینی شده را ماه‌ها به تعویق بیندازد. اگر شما به هزینه این زمان اضافی توجه نکنید، نمی‌توانید بلافاصله و درست از سرمایه‌تان استفاده کنید. در مورد ارزش پول واقع‌بین باشید .

بسیاری از صاحبان مشاغل کوچک با استفاده از چک، هزینه شروع کارشان را تهیه می‌کنند. افراد دیگری نیز از دارایی‌های خاصی که در خانه دارند تامین هزینه می‌کنند - که انتخاب این گزینه بسیار جالب، در سال 2003، نرخ بهره را در آمریکا به‌طور بی‌سابقه‌ای کاهش داده است - ولی این روش برای کسب و کارهای بزرگ مناسب نیست. امرسون از کارنگی ملون اظهار می‌دارد که تازه‌کاران باید هنگام تعیین مخارج اولیه و گردش نقدینگی، میزان سرمایه لازم را تعیین کنند. به گفته او: "درصورتی که از پول نقد برای شروع کار استفاده نمی‌کنید، هزینه بهره بدهی‌های خود را نیز باید محاسبه کرده و به مجموع هزینه‌های شروع کار اضافه کنید ."

نویسنده :حبیب الله شاه‌رکنی

منبع:سایت کار آفرین

برگرفته از روزنامه تفاهم

 برخورداری از قدرت روشن‌نگری برای هر فرد بلند همتی لازم است، اما برای کارآفرین ضروریست. آنچه کارآفرین به وضوح می‌بیند و درک می‌کند موارد زیر را شامل می‌شود: خلاها.«فردریک و الاک اسمیت» دانشجویی بود. که به ایجاد سیستمی برای انتقال نامه‌ ها و بسته‌های کوچک پستی اندیشید. برای این منظور شبکه‌ای از هواپیماها، کامیون‌ها، نیروی انسانی و وسایل الکترونیکی مورد نیاز بود که هیچ یک در آن زمان موجود نبود. اما اندیشه این دانشجو در نهایت موجب ایجاد پست اکسپرس فدرال شد. نقایص. روزی به ذهن کاریکاتوریستی خطور کرد که اکثر شهربازی‌ها فرسوده و خسته‌کننده شده‌اند. او به فکر ایجاد محیط شادتر و هیجان‌انگیزتر افتاد . این فکر به احداث پارک دیزنی‌لند منجر شد. موقعیت مناسب.«تدترنر» یک روز تشخیص داد که می‌تواند ایستگاه خبری کوچکش را روی ماهواره بفرستد. این کار بعدها به شکل‌‌گیری شبکه خبری CNN انجامید. تلفیق. «پارکر ایچ. پتیت » می‌گوید موفقیت او به عنوان یک کارآفرین به توانایی او در تلفیق اطلاعت برمی‌گردد. به گفته «پتیت» او مجموعه عواملی مانند مقتضیات، بازار، محصول یا هر چیز دیگر را در نظر می‌گیرد و آنها را طبق شرایط و اولویتی که برای مردم مطرح است به صورت یک کل به هم پیوسته مدنظر قرار می‌دهد. نه به صورت متغیرهای جدا از هم. فراگیری مستمر. زمانیکه شرکت «برتن گلداشتاین» کارش را آغاز کرد یکی از اعضای هیئت مدیره به «گلداشتاین» گفت: سه سال بعد کسب و کار شرکت بسیار متفاوت از امروز خواهد بود. به گفته «گلداشتاین» این پیش‌بینی حقیقت یافت. او معتقد است کارآفرین باید خود را در حال پیمودن یک راه فرض کند، یک منحنی یادگیری که قرار است حتی چیزهای غیرضروری را بیاموزد و تغییر کند. فراگیری مستمر مخاطرات کارآفرینی را برجسته می‌سازد . «هراس فریلند جادسن» معتقد است تصویری که کارآفرین در ابتدا از کار خود دارد ممکن است 20 درصد به حقیقت امر نزدیک باشد و تنها یک تخمین خام و سایه ای از جواب اصلی است. فراگیری مستمر به دلیل تغییرات هر روزه فناوری امری ضروری است. اخیرا جمعی از مسئولان دانشگاه‌ها اعلام داشته‌اند دانش فارغ‌التحصیلان متوسط دانشگاه‌ها در زمینه فناوری در عرض سه سال یا کمتر کامل می‌شود. به دلیل تاثیر فراگیر انقلاب اطلاعات، این پیش‌بینی در اکثر زمینه‌ها درست بود. بنابراین اگر فرد کارآفرین اطلاعات خود را بالا نبرد، فرد دیگری این کار را می‌کند و او را از صحنه تجارت حذف می‌کند .

دلیل دیگر ضرورت فراگیری مستمر در این واقعیت نهفته است که مخاطبان پیوسته در حال تغییر هستند. هیچ فعالیت خلاقانه‌ای به اندازه کارآفرینی متکی به مخاطب نیست. چرا که اگر مردم از محصول جدید استقبال نکنند یا از شرکت جدید حمایت نکنند و یا به سازمان جدید نپیوندند، فعالیت کارآفرینی ناکام می‌ماند. همچنین ممکن است مخاطبان تغییر کنند، سلایقشان عوض شود یا همکاری خود را قطع کنند. بنابراین کارآفرین باید همواره در مورد جامعه مخاطب خود آگاهی داشته باشد. و اما شباهت دیگر کارآفرینان موفق: به نحو احسن انجام دادن امور معمولی و پیش پاافتاده. آنچه کارآفرینی را از فعالیت‌های خلاقانه دیگر متمایز می‌سازد تاکید آن بر اجرایی بودن است. کارآفرینی فعالیتی خلاقانه، در نتیجه فکری و مستلزم تدبر و اندیشه است. این کار ممکن است صرفا برخاسته از نتایج یک تحقیق باشد، اما کارآفرین باید هزار و یک کار انجام دهد تا آن را ملموس و قابل اجرا سازد.«اکسویر رابرتز» یکی از کارآفرینان موفق از تجربه‌اش در این خصوص چنین می‌گوید: دائما افرادی پیش من می‌آمدند و اظهار می‌کردند ایده‌هایی دارند که بی‌نظیر و سودآفرین است . من در پاسخ به این افراد می‌گفتم: دیگر نیازی به ایده ندارم. من به کسانی نیاز دارم که بتوانند ایده‌ها را عملی کنند. کارآفرین دیگری به نام «فرد پی. بورک» می‌گوید: باید کوچک فکر کرد. کسانی که افق دیدشان بسیار وسیع است هرگز نمی توانند رویاهای دور و دراز خود را در قالب کارهای انجام‌پذیری که باید همین حالا و در همین مکان انجام شوند عملی سازند .

نویسنده :Gene Griessman

مترجم: فرناز صفدری

برگرفته از روزنامه تفاهم

مفهوم کارآفرینی

کارآفرینی مفهومی است که تاکنون از دیدگاه‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است و همه بر این باورند که کارآفرینی (Entrepreneurship) موتور محرکه‌ی توسعه‌ی اقتصادی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. سه دلیل مهم کشورها برای توجه به مقوله کارآفرینی، تولید ثروت، توسعه‌ی تکنولوژی و اشتغال مولد است. در حالی که در کشور ما به اشتباه این مفهوم صرفا با اشتغال‌زایی مترادف شده و فقط برای حل مشکل اشتغال به سمت کار آفرینی پیش می‌رویم. در اواخر دهه‌ی 70 در بسیاری از کشورهای پیشرفته به علت تغییر در ارزش‌ها و گرایش‌های جامعه و البته تغییرات جمعیت شناختی، موجی از کسب و  کارهای کوچک و افراد خوداشتغال به وجود آمد. به علت تاثیرات عمیق این پدیده مطالعات زیادی از چهار دیدگاه اقتصاد، مدیریت، جامعه‌شناسی و روان‌شناسی انجام شده است. باوجود قدمت بررسی کارآفرینی و تلاش محققین فراوان، مانند سایر مفاهیم علوم انسانی ارائه‌ی تعریفی قطعی و مشخص برای آن، کاری دشوار و حتی غیرممکن است. توجه به سیر تکاملی این مفهوم، خود شامل نکات جالبی است. در سیر تکاملی مفهوم کارآفرینی، عوامل زیادی مانند ریسک‌پذیری، نوآوری و ... به این مفهوم اضافه شده است. در بخش حاضر، برای درک بهتر کارآفرینی، سیر تاریخی تعریف کارآفرینی و تغییر نگرش به آن از ابتدا تاکنون مورد بررسی قرار می‌گیرد.

سیر تاریخی مفهوم کارآفرینی

ریشه‌ی واژه کارآفرینی از کلمه‌ی فرانسوی Entreprendre، اصطلاحا به معنای واسطه یا دلال، مشتق شده است. این واژه در طول زمان همراه با تحول شیوه‌های تولید و ارزش‌های اجتماعی دچار دگرگونی و افزایش مفاهیم در بر گیرنده شده است. از آن‌جا که بررسی این تحولات و موارد کاربرد این واژه تا حد زیادی در راستای توسعه‌ی نظریه‌ی کارآفرینی حرکت کرده است، مروری داریم به پنج دوره دگرگونی، در مفهوم کارآفرینی.

دوره‌ی اول: قرون 15 و 16 میلادی «صاحبان پروژه‌های بزرگ»

اولین تعاریف کارآفرینی در این دوره ارائه می‌شود. این دوره همزمان با دوره‌ی قدرتمندی ملاکین و حکومت‌های فئودالی در اروپا است. کارآفرین کسی است که مسئولیت اجرای پروژه‌های بزرگ را بر عهده می‌گیرد و البته در این راه مخاطره‌ای را نمی‌پذیرد، زیرا عموما منابع توسط حکومت محلی تامین می‌شود و او صرفا مدیریت می‌کند. نمونه‌ی بارز کارآفرین در این دوره معماران مسئول ساخت کلیسا، قلعه‌ها و تاسیسات نظامی هستند.

دوره‌ی دوم: قرن 17 میلادی «مخاطره‌پذیری»

در این دوره همزمان با شروع انقلاب صنعتی بعد جدیدی به کارآفرینی اضافه شد: مخاطره. کانتیلون یکی از اولین محققین این موضوع، کارآفرینی را این گونه تعریف می‌کند: «کارآفرین کسی است که منابع را با قیمت نامشخص می‌خرد، روی آن فرایندی انجام می‌دهد و آن را به قیمتی نامشخص و تضمین نشده می‌فروشد، از این رو مخاطره‌پذیر است.» کارآفرین در این دوره شامل کسانی نظیر بازرگانان، صنعتگران و دیگر مالکان خصوصی می‌گردید.

دوره‌ی سوم: قرون 18 و 19 میلادی و اوایل قرن بیستم «تمایز کارآفرینان از دیگر بازیگران صحنه‌ی اقتصاد»

در این دوره ابتدا کارآفرین از تامین‌کننده‌ی سرمایه متمایز می گردد. یعنی کسی که "مخاطره" می‌کند، با کسی که سرمایه را تامین می‌کند، متفاوت است. ادیسون به عنوان یکی از کارآفرینان این دوره پایه‌گذار فناوری‌های جدید شناخته می‌شود، ولی او سرمایه‌ی مورد نیاز فعالیت‌های خود را از طریق اخذ وام از سرمایه‌گذاران خصوصی تامین می‌کرد. همچنین در این دوره میان کارآفرین و مدیر کسب و کار نیز تفاوت گذارده می‌شود. کسی که سود حاصل از سرمایه را دریافت می‌کند با شخصی که سود حاصل از توانمندی‌های مدیریتی را دریافت می‌کند، تفاوت دارد.

دوره‌ی چهارم: دهه‌های میانی بیستم میلادی «نوآوری»

مفهوم نوآوری در این دوره به یک جزء اصلی تعریف کارآفرینی تبدیل می‌شود. از تعاریف برآمده از این دوره می‌توان موارد زیر را نام برد. کارآفرین فردی نوآور و توسعه‌دهنده‌ی فناوری‌های به کار گرفته نشده است (جوزف شومپیتر 1934). کارآفرینان کسب و کاری جدید را شروع می‌کنند در حالی که دیگران برخلاف آنان تغییرات اندکی در محصولات موجود می‌دهند.(ویکلن، 1979). مفهوم نوآوری می‌تواند شامل همه چیز، از خلق محصولی جدید تا ایجاد یک نظام توزیع نوین یا حتی ایجاد یک ساختار سازمانی جدید برای انجام کارها باشد. اضافه شدن این مفهوم به خاطر افزایش رقابت در بازار محصولات و تلاش در استفاده از نوآوری برای ایجاد مزیت رقابتی در کسب و کارهای موجود و بقای آنهاست.

دوره‌ی پنجم: دوران معاصر (از 1980 تاکنون) «رویکرد چند جانبه»

در این دوره همزمان با موج جدید ایجاد کسب و کارهای کوچک و رشد اقتصادی و شناخته شدن کارآفرینی به عنوان تسریع‌کننده‌ی این ساز و کار، توجه زیادی به این رشته جلب شد. تا این زمان کارآفرینی فقط از دیدگاه محققان اقتصادی مورد بررسی قرار می‌گرفت، ولی در این دوره توجه جامعه‌شناسان و روان‌شناسان نیز به این رشته معطوف گردید. عمده توجه این محققین بر شناخت ویژگی‌های کارآفرینان و علل حرکت فرد به سوی کارآفرینی است. از تعاریف شناخته شده‌تر این دوره می‌توان به مورد زیر اشاره کرد: کارآفرینی روند پویایی در جهت ابجاد و افزایش سرمایه است، این کار توسط کسی انجام می‌شود که مخاطره‌ی از دست دادن زمان یا فرصت‌های شغلی دیگر را با هدف ایجاد ارزش برای یک محصول یا خدمت می‌پذیرد (رابرت رونستات، 1983).

امروزه واژه‌ی کارآفرینی مفاهیم زیر را به ذهن متبادر می‌سازد:

نوآوری

مخاطره‌پذیری

ایجاد یا تجدید ساختار یک واحد اقتصادی، اجتماعی

رضایت شخصی و استقلال‌طلبی

کارآفرین ایده‌ای را یافته و آن را تبدیل به فرصتی اقتصادی می‌کند. در فضای کسب و کار، فرصت، فکر نویی است که قابلیت تجاری شدن دارد. آگاهی از محیط، بازار و نیازهای مشتری و نگرش کارآفرین او را در یافتن فرصت و پرداختن به آن یاری می‌دهد. سپس کارآفرین یک طرح تجاری می‌نویسد که در آن مسائلی چون بازار محصول یا خدمت، مسائل حقوقی و قانونی شرکت، تأمین سرمایه‌ی راه‌اندازی و رشد، سازمان‌دهی و مدیریت کسب و کار را بررسی می‌نماید. در واقع کارآفرین مانند یک رهبر ارکستر وظیفه دارد که مهارت‌ها و توانایی‌های مختلف را در کنار هم جمع نماید و برنامه‌ای تدوین شده ارائه دهد. همان طور که صدا باید دلنشین باشد، طرح نهایی کارآفرین نیز باید زیبا باشد.

دو رویکرد متفاوت به کارآفرینی وجود دارد: رویکرد شخصیتی و رویکرد رفتاری. در رویکرد شخصیتی، تمرکز بر کارآفرین و شناسایی ویزگی‌های فردی اوست. در واقع این رویکرد تقدم زمانی دارد چرا که اول کارآفرینان وجود داشتند و بعد کارآفرینی به عنوان یک مفهوم مستقل به وجود آمد. در رویکرد رفتاری تکیه بر رفتارهای کارآفرین در فرآیند راه‌اندازی یک کسب و کار است. البته قابل ذکر است امروزه کارآفرین تنها یک جزء از فرآیند کارآفرینی است. در انتها، شاید بهترین تعریفی که می‌توان ارائه کرد این است که کارآفرینی عبارت است از فرآیند نوآوری و بهره‌گیری از فرصت‌ها، با تلاش و پشتکار بسیار و همراه با پذیرش ریسک‌های مالی، روانی و اجتماعی که با انگیزه‌ی کسب سود مالی، توفیق‌طلبی، رضایت شخصی و استقلال صورت پذیرد (هیسریچ، 1985).

انواع کارآفرینی

علاوه بر کارآفرینی فردی، در دهه‌های اخیر دو واژه‌ی کارآفرینی درون سازمانی و کارآفرینی شرکتی نیز در ادبیات کارآفرینی به میان آمده‌اند. علت رواج این مفاهیم، هماهنگی با تغییرات محیط اجتماعی و اقتصادی بوده است. پینگات، کارآفرینی درون سازمانی را این چنین تعریف می‌کند: «کارآفرین درون سازمانی، رؤیاپردازی است که مسئولیت به ثمر رساندن یک نوآوری را در درون سازمان بر عهده می‌گیرد.» او ادامه می‌دهد «کارآفرین درون سازمانی ممکن است مبتکر یا مخترع باشد، اما همیشه فردی است که می‌داند چگونه یک ایده را به واقعیتی سودآور تبدیل کند.» کارآفرینی شرکتی شامل فعالیت‌های رسمی و غیررسمی است که با هدف ایجاد کسب و کار جدید، محصول و فرآیندهای جدید و توسعه‌ی بازار صورت می‌گیرد.

تحقیقات جدید سه مفهوم را در تعریف کارآفرینی شرکتی نام می‌برند: تجدید راهبرد (نوسازی راهبردها/تجدید ساختار سازمان)، نوآوری (ارائه‌ی چیز جدیدی به بازار) و کسب و کار درون شرکت (فعالیت‌های کارآفرینانه‌ی شرکتی که منجر به ایجاد کسب و کاری جدید در درون شرکت مادر می‌شوند). تمایل به این گونه کارآفرینی در پاسخ به افزایش سریع تعداد رقبا، عدم اعتماد به شیوه‌های سنتی کسب و کار، حرکت تعداد زیادی از افراد نخبه به سمت ایجاد کسب و کارهای کوچک مستقل، رقابت بین‌‌المللی و نیاز به افزایش بهره‌وری، افزایش یافته است. در شرکت‌های جدید انقلاب جدیدی به سوی تسهیل امر کارآفرینی درون سازمانی و تقدیر از کارآفرینان درون سازمانی جریان دارد.