میلاد حسنی

حضرت علی اصغر(ع)

تو را به جان عزیزت بخواب عزیز دلم

ببین که حال دلم شد خراب عزیز دلم

نفس نفس نزن این گونه ای همه نفسم

مکن تو مادر خود را عذاب عزیز دلم

تو رو به قبله شدی از عطش وَ می گردد

برای تو جگر آب، آب عزیز دلم

هنوز راه نیفتاده ای مبارز من

مکن برای شهادت شتاب عزیز دلم

بگو که تیر سه شعبه میان این همه یل

تو را نموده چرا انتخاب عزیز دلم؟

نگو که می شود آخر محاسن بابا

به خون حلق ظریفت خضاب عزیز دلم

نشد دعای دلم مستجاب اما

دعای حرمله شد مستجاب عزیز دلم

محسن ناصحی

علی اصغر(ع)-شهادت

کنون که حسرت پرواز فرصتم داده

برای بوسه ات ای تیر هستم آماده

گمان مبر که علی رفت و مادرش هم رفت

مرا رباب برای همین زمان زاده

برای بوسه زدن بر گلوی پارهٔ من

تمام عرش خدا هم به سجده افتاده

کسی ندیده کبوتر شبیه من این قدر

که نوع پر زدنش ساده، رفتنش ساده

نماز عاشقیَم را در آسمان خواندم

که دست های پدر بوده اند سجّاده

به نیزه دار بگویید قدری آهسته

مباد تا که بیفتد سرم در این جاده

یاسر حوتی

علی اصغر(ع)-شهادت

طفلی به روی دست رجز خوان کربلا

در گرد باد آخر طوفان کربلا

بر آسمان دست پدر هم چو قرص بدر

در جزر و مد فتاده بیابان کربلا

معراج رفته بود و دوباره نزول کرد

زیر عبا پیمبر و قرآن کربلا

فواره های خون گلویش به عرش رفت

تندیس پایداری میدان کربلا

وقتی صدای خنده دشمن بلند شد

از پا نشست مادر گریان کربلا

موجی به سمت خیمه و موجی به سمت دشت

دریایِ پر تلاطم و حیران کربلا

از آب هم مضایقه کردند ای دریغ

این گونه بود قصهٔ مهمان کربلا

بشری موحد

حضرت علی اصغر(ع)

قنداقه اش را بست، حالا اصغر آماده است

سرباز آخر را خودش میدان فرستاده است

از موج آغوش پدر تا اوج خواهد رفت

از نسل ماهی های دریاهای آزاد است

نه ضربت شمشیر می خواهد نه نعل اسب

شش ماهه خیلی ارباً اربا کردن اش ساده است

تیر سه شعبه کار خنجر می کند این جا

سر، با همین یک تیر روی شانه افتاده است

از رنگ سرخ آسمان پیداست این جا هم

سالار زینب امتحان را خوب پس داده است

که روی نیزه هفتاد و دو سر دیده است

در کودکی تشییع مفقود الاثر دیده است

محمد امین سبکیار

حضرت علی اصغر(ع)

تو تشنه می روی و زمان سفر شده

یا روزهای تیره تر از شب سحر شده

گرم بیان خواهش خشک لبت شدم

دیدم لبت ز خون گلوی تو تر شده

شاید که تیر سینه من را هدف گرفت

از چه گلوی تو به سه شعبه سپر شده؟

این ساقه ی لطیف که با بوسه می شکست

حالا دو نیم از لب تیز تبر شده

یک دشت غرق هلهله و خنده به رو به روست

دریایی از تلاطم غم پشت سر شده

دور از نگاه منتظر مادرت، علی

تشییع و کفن و دفن تنت دردسر شده

آهسته زخمِ باز تو را بسته ام ولی

حس می کنم که فاصله اش بیشتر شده

ششماهه‌ بود و رنگ‌ جمالش‌ پریده‌ بود

از هوش‌ رفته‌ یا كه‌ به‌ ناز آرمیده‌ بود

چشمان‌ خود گشود و ز گهواره‌ زد برون‌

هل‌ من‌ معین‌ غربت‌ بابا شنیده‌ بود

او محسن‌ است‌ یا كه‌ از او در نیابت‌ است‌

خاكستری‌ كه‌ حاصل‌ عمر شهیده‌ بود

لب‌ تشنه‌ بود از عطش‌ غربت‌ پدر

آمد ولی‌ به‌ جان‌ غم‌ بابا خریده‌ بود

یك‌ لحظه‌ هم‌ درنگ‌ نكرد خصم‌ خیره‌ سر

انگار تا به‌ حال‌ سپیدی‌ ندیده‌ بود

تیر سه‌ شعبه‌ای‌ كه‌ زد از جنس‌ میخ‌ در

از گوش‌ تا به‌ گوش‌ علی‌ را دریده‌ بود

باور نداشتند، علی‌، دست‌ و پا زند

هجم‌ سه‌ شعبه‌ چون‌ نفسش‌ را بریده‌ بود

آیا شتاب‌ تیر كمك‌ كرد یا حسین‌

خود تیر را ز حنجره‌ بیرون‌ كشیده‌ بود

ای حنجرت نازکتر از برگ گل یاس                                   دیگر نمی آید عمو شد کشته عباس

بالا ببر ای اصغرم دست دعا را                                               بر هم بزن با ناله ات کرببلا را

خون گلویت بر ملائک هدیه کردم                                     از خنده شیرین تو خون گریه کردم

گهواره را زینب کنید شش ماهه آید                                           اما چرا بابایم از بیراهه آید

خواهرم زینب ، اصغر بخواب است                                        روی دست من ، در التهاب است

                                                ای گل پرپر ، اصغرم لای لای

                                                نو گل پرپر ، اصغرم لای لای

روی دست حسین ، شاه شهیدان                                       اصغرش سیر شد ، از تیر  پیکان

اندرین گلشن ، تو شدی خاموش                                        اصغرم برده ،از سر تو هوش

                                                ای گل پرپر ، اصغرم لای لای

                                                نو گل پرپر ، اصغرم لای لای

ظهر عاشورا ، تیری رها شد                                              حنجر اصغر ، از خون خضاب شد

گفت با لشکر ، ای قوم کافر                                                        نو گل باغم ، گردیده پرپر

                                                ای گل پرپر ، اصغرم لای لای

                                                نو گل پرپر ، اصغرم لای لای

ببینید ببینید گلم رنگ ندارد                                                اگر آمده میدان جنگ ندارد

                        گل سرخ و سفید است – از او قطع  امید است  

اگر تیر دریده گلوی کوچکش را                                 رود تا که ببیند عموی کوچکش را                                        گل سرخ و سفید است – از او قطع  امید است   

مگو آب ، مگو آب – عمو نیست ، عمو نیست        ترا چاره علی جان – به جز تیر عدو نیست

                                    دیگر آب محال است – برو وقت وصال است

نشان ده ، نشان ده – به من مشک عمو را                 مپوشان ، مپوشان – ز من مشک عمو را

                                    که من مست وصالم – پی آب ننالم

مپوشان ، مپوشان -  سفیدی گلو را                                 بنوشان ، بنوشان – به من تیر عدو را

                                    که من مست وصالم – پی آب ننالم

بگوئید به صیاد – در این فصل پریدن                                      ندارد تماشا – سر جوجه بریدن

                                    خدا جوجه کبوتر – به دستم زده پرپر

ملائک بیایید – همه نوحه بخوانید                                       علی اصغر ما را – به فاطمه رسانید

                                    که در دامن مادر – چو محسن رود آخر

دو صد بار ، دو صد بار – بزن شا رگ دل را                              ولیکن ، ولیکن -  مزن شارگ گل را

                                    خود آرام بگیرد – همین گونه بمیرد