نهضت نرم‌افزاري توليد علم,ضرورتها و بايسته های آن

همت مضاعف و كار مضاعف در توليد فكر و  افزايش معلومات عمومى 

هيچ شكي نيست مسأله مطرح شده، يكي از جديترين و پيچيده ترين مسائل فرهنگي ـ اجتماعي ماست وخواه ناخواه همگي ـ در هر كسوت علمي كه باشيم ـ با اين مسأله روبرو هستيم.در آغاز براي فهم و شناخت بيشتر بحث، تمثيلي را به كار ميبرم:نجاري داشت چوبي را مي بريد؛اما چون اره اش كند بود، سختي و رنج زيادي متحمل مي شد. رهگذري به او گفت: «چرا اره را تيز نميكني؟» نجار گفت: «آنقدر كارم زياد است كه فرصت تيزكردن آن را ندارم!» در مسأله علم نيز نگاهمان به ابزار كار است. ابزاري كه در راه تحصيل علم استفاده مي شود و لازم است به طور دقيق مورد بررسي و ارزيابي واقع شود. در قرآن كريم اين موضوع مورد تأكيد قرار گرفته است: «فلينظر الانسان الي طعامه» در روايات تاكيد شده است: «اي الي علمه». منظور از طعام، «علم» است؛ يعني «به علم خود بنگر» «نهضت يا حركت نرم افزاري جهت توليد علم» به طور جدي، با نامه اساتيد آغاز شد اما واقعيت اين است كه مسأله نامه زياد مهم نبود؛ آنچه كه اهميت و ارزش داشت، پاسخ مقام معظم رهبري به اين نامه بود. مايلم پاسخ را با اصل نامه قياس كنيد،با اينكه نامه را چند نفر از اساتيد (كه بنده نيز يكي از آنها بودم) نوشته بودند؛ ولي پاسخ، عميقتر و جامعتر بود. آنچه كه من مي خواهم بگويم اين است كه چرا اين مسأله مطرح شد؟ چرا ـ مثلاً ـ دوسال قبل و يا چندين سال قبل، مطرح نشد؟! و حالا هم كه عنوان شده چه نقشي ميتواند ايفا كند؟ ميدانيم كه نويسندگان نامه بيشتر، افرادي بودند كه كسوت حوزوي داشتند و اغلب دغدغه ها و مسائل مربوط به خود را مطرح كرده بودند. با اين حال ميتوان گفت كه محتواي نامه تا حدودي نهاد علمي دانشگاه را نيز دربر ميگرفت. مسأله مورد بحث در آغاز انقلاب با عنوان رابطه و همكاري حوزه و دانشگاه به صورت جدي مطرح شد. البته از اين رابطه و همكاري، فرزندي به نام «دفتر حوزه و دانشگاه» متولد شد كه بعد از مدتي بنا به دلايلي به رحمت خدا رفت! در خاكستر اين دفتر، مركزي به نام «پژوهشكده» همكاري حوزه و دانشگاه، شكل گرفت. پژوهشكده اي كه زيرمجموعه دهها پژوهشكده در آموزش عالي است. كار اين پژوهشكده مانند دفتر سابق نبود؛ زيرا نه آن ادعا را داشت و نه از آن رسالت و گستردگي بهرهمند بود. بعد از مدتي، يكي ـ دو سال دانشگاهها تعطيل شد و درپي آن، انقلابي به نام «انقلاب فرهنگي» شكل گرفت. آن موقع در اذهان اين پرسش ايجاد شد كه پيوند و رابطه حوزه و دانشگاه چيست؟ و اصلاً بايد چگونه باشد؟ و به بيان وسيعتر، نسبت علم و دين چيست؟

به خوبي ميدانيم كه درباره نسبت علم و دين، در مقام تصور، نظرات و انديشه هاي متنوعي مطرح است. ميتوان گفت: اصلاً نسبتي ميان آنها نيست و لازم است يكي فداي ديگري شود، يا نسبتها و رابطه ها بايد به گونه هاي متنوع ديگري باشد. در مقام بحث نظري كه دغدغه اصلي انديشمندان است، حرفهاي مختلفي مي توان زد، ولي همه آنچه را كه ميتوان تصور كرد، در مقام عملي مطرح نمي شود. همه چيزهايي كه محقق ميتواند در ذهن خود ايجاد كند يا دو هم بحث در گفت و گوهايشان به صورت روابط، بحثها و پرسشهاي شخصي مطرح كنند، «فرصت اجتماعي» پيدا نمي كند. در اين حال،اگر نسبت و رابطه علم و دين به عنوان يك پرسش اجتماعي مطرح شود، فقط زماني پاسخي همه جانبه و اجتماعي دارد و زماني اقبال عمومي مي يابد كه پيشزمينه ها يا ظرفيتهاي ذهني مشتركي در سطح كلان وجود داشته باشد.

مسلمانان پيشگام در دانش و فن‌آوري

همت مضاعف و كار مضاعف در علم و تحقيق ، دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتى در همه‌ى زمينه‌ها

براي آن‌كه بتوانيم، چگونگي پيدايش علوم جديد را توضيح دهيم، بايد سهم فرهنگ دوران كلاسيك و تمدن‌هاي پيش از آن به ويژه جهان اسلام را در علوم جديد بدانيم؛ به راستي چه چيزي موجب پيدايش دانش جديد در ايتالياي سدة شانزدهم شد؟ چه چيزي باعث شكوفايي ناگهاني دانش در سدة هفدهم در انگلستان، فرانسه و هلند گرديد؟! بي‌ترديد اين پيشرفت‌ها، هنگام ارتباط اروپا با جهان پيشرفتة اسلام رخ داد، شكوفايي فرهنگ اسلامي در عصر كوتاه خود در حالي كه وسيلة انتقال فرهنگ كهن بود، محركي بزرگ براي پيشرفت دانش نيز به شمار مي‌رفت. قرون وسطي يا سده‌هاي مياني اروپا (قرون وسطي)، شامل سال‌هاي (476 ـ 1452م) است، يعني نزديك هزار سال، اگر اين زمان را به تاريخ اسلامي بازگردانيم، خواهيم ديد، اين دوران با حدود صد سال پيش از هجرت رسول اکرم صلي الله عليه و آله تا حدود سال (850 ه‍.ق) مطابق است.

در اين روزگار ـ كه بر اروپا و جهان مسيحيت، تاريكي چيره بود ـ در دنياي اسلام چه مي‌گذشت؟! چه بسيار فيلسوفان، مخترعان، اديبان و پزشكاني که در دامن پربرکت اسلام، تربيت شده و به جهان دانش تحويل داده شدند، كساني كه اكنون، مورخان جهاني دانش، سده‌هاي چندي از تاريخ دانش را به نامِ آنان، نام‌گذاري مي‌كنند. با اين‌كه در عصر رنسانس ، طبيعي بود، مردم فكر كنند، نهضت رنسانس، دنبالة مستقيم فرهنگ كلاسيك است و متفكران جديد از نقطه‌اي كه پيشينيان از حركت باز‌مانده‌اند، آغاز به كار كرده‌اند؛ ولي امروز چنين فكري باطل است كه متفكران جديد از اوج رونق فرهنگ كلاسيك، راه خود را آغاز كرده‌اند. مسير واقعي اين ماجرا، متفاوت و پر‌اهميت بود، تمدن‌هايي كه ميراث فرهنگ كلاسيك را تصاحب كردند، بايد تلاش كنند، آثار فرهنگي ياد شده، فكرشان را متحجر نكند، حال آن‌كه فرهنگ يادشده، حتي در شرق به سطح پاييني رسيده بود؛ ولي باز هم، اگر مي‌خواست مهارت مطالعة آثار يوناني را به دست بياورد به گنجينة بزرگي از دانش و هنر دست مي‌يافت. سرياني‌ها، مسلمانان و اهل مدرسة سده‌هاي وسطي و از آن پس، اومانيست‌هاي عصر رنسانس ناگزير شدند در اين گنجينه جست‌وجو كنند تا به آثار اصلي يوناني برسند ... كشف آثار پيشينيان، پيش از آن‌كه علت باشد، معلول بود و از توان فكري علوم اسلامي در سدة نهم (سدة سوم هجري)؛ از دانش سده‌هاي وسطي در سدة دوازده و از دانش رنسانس در سدة پانزدهم سرچشمه مي‌گرفت؛ پيدا است كه دانش سده‌هاي وسطي و رنسانس از اسلام مايه گرفته است و اقتباس شده از اسلام است. در اين‌باره، جان برنال مي‌گويد: «برآورد ارزش آن‌چه دانشمندان اسلام بر گنجينة دانش بشري افزوده‌اند، دشوار است، آنان، آموزه‌هاي يونانيان را بار ديگر زنده كردند و البته دگرگوني‌هاي بسياري نيز بر آن وارد كردند در واقع مسلمانان با دانش يونانيان همان كردند كه يونانيان با دانش شرقيان باستاني كرده بودند ... اگر رصد‌هاي اخترشناسي در فرهنگ اسلامي از كار بازمي‌ماندند، اخترشناسان رنسانس نمي‌توانستند از نتيجة تجربه‌هاي نهصد سالة پيشينيان خود بهره‌مند شوند و چه بسا كشف‌هاي مهمي ـ كه مبناي دانش جديد را تشكيل مي‌دهند ـ به عقب مي‌افتاد يا تحقق پيدا نمي‌كرد». كتاب المناظر ابن هيثم (354 ـ 430/ 965 ـ 1039) نخستين مطالعة جدي در همين موضوع است كه دانش نورشناسي در سده‌هاي ميانه را پايه گذاري كرد، نظريات نور شناسي ابن هيثم تا قرن هفدهم با هيچ دگرگوني مواجه نشد چنانچه مي‌بينيم، يك دانشمند مسلمان عرب، پايه گذار نورشناسي در اروپا محسوب مي‌شود و تا قرن هفدهم ـ كه دو سده از جنبش رنسانس گذشته است- هنوز تئوري‌هاي نورشناسي او بر جهان دانش رنسانس غرب حكومت مي‌كند. از اين‌گونه شواهد دربارة تأثير مسلمانان در نهضت دانش جديد، فراوان است؛ تأثير جبر و هندسة مسلمانان در پديد آمدن اصول هندسة تحليلي دكارت، تأثير زيج‌بتاني در تكامل دانش ستاره‌شناسي و آسمان شناسي در اروپا، تأثير اصول هندسة مسطحة خواجه نصير الدين طوسي در پديد آمدن هندسة فضايي سدة هجدهم، تأثير مطالعات عبدالرحمان صوفي و كشف سحابي‌ها به وسيلة او در اكتشاف‌هاي بعدي، تأثير طرح فلكي ابن الشاطر (ستاره‌شناس مسلمان سدة هشتم) در كشف‌هاي كوپرنيك در هيئت،4 تأثير دانش مثلثات مسلمانان در دانش جديد غرب، تأثير جبر خوارزمي در يادگيري رياضيات، تأثير ادبيات اسلام در ادبيات غرب و ... تنها، نمونه‌اي از اين شواهد است. پس ، حق با محققان، صاحب‌نظران و آگاهاني است كه آشكارا به ريشه‌هاي اسلامي رنسانس و ديگر جنبش‌هاي علمي، اجتماعي، فكري و صنعتي غرب تصريح كرده‌اند.

عوامل پیشرفت همه جانبه

همت مضاعف و كار مضاعف در توسعه و پيشرفت

عوامل پیشرفت همه جانبه

هدف:هر شخصی در درجه اول اهمیت باید اهداف خود را مشخص نماید اهداف باید روشن وواضح ودست یافتنی باشند. . پشتکار: بدیهی است هر فعالیتی با مشکلاتی همراه است و آنچه برای دستیابی به هدف وحل مشکلات ضروری است داشتن اراده وعزم راسخ است آمادگی روبرویی با شکست : هر شکست میتواند به عنوان یک تجربه مطرح باشد و به هیچ وجه نباید مایه دلسردی ویا عقب نشینی گردد . متکی به کشور خود بودن: ملت ایران در برابر متجاوزان با قدرت می ایستد این به خاطر جلوه ای از کرامت وعزت انسانی است و ملت زیر بار تحمیل نمی رود. حل مشكلات :هر ایرانی باید مراحل برخورد مشکلات را پیدا کند كه عبارتند از :

  شناسایی مشکل _ پيدا نمودن راه حل هاي موجود_ مورد آزمايش قرار دادن هر راه حل_ انتخاب بهترين راه حل_ اجراي راه حل انتخابي مسئولیت پذیری : هر شخص مسئول عواقب هر اقدامی است واین یک واقعیت است . متاسفانه این عادت در جامعه وجود دارد که افراد ، مسئولیت هر شکستی را به دیگران نسبت می دهند و این یک خطر جدی است. «آنچه ملت ما در طول ده ها سال قبل از انقلاب، بلكه پيش از آن به آن دچار بود، نبودن احساس مسئوليت در ميان آحاد مردم، هيچ احساس مسئوليتى نداشتند؛ رؤساى كشور، كشور را ملك خودشان مي دانستند و براى استفاده‏ى از اين ملك به دنبال اين بودند كه ببينند كجا چه كارى براى آن ها فايده‏ى بيشترى دارد؛ آنچه برايشان مطرح بود، فايده‏ى مردم نبود. جوانان ما از همت بلند هيچ چيز كم نگذارند؛ همت را بايد بلند كرد؛ آن كه مشغول درس است، آن كه مشغول كارِ صنعت است، آن كه در حال كشاورزى است، آن كه به خدمات گوناگون اشتغال دارد، همه احساس كنند كه در قبال پيشرفت اين كشور يك وظيفه و سهمى هم متوجه به آن هاست و بايد اين سهم را، اين وظيفه را به قدر خود و به سهم خود انجام دهند. خوشبختانه ملت ما اين احساس را هم دارند. اين زنده بودن، اين بانشاط بودن، اولين اثرى كه مي گذ بتوانند اين ملت را شكست بدهند، مأيوس مي كند. بهترين راه براى عقب‏نشاندن دشمن، اظهار آمادگى است.» اعتماد به نفس : کسی که در هر نماز تماس خود را با قدرت لایزال الهی احساس کند و ایمان به این که هرگز از آن نیروی عظیم جدا نخواهد شد اعتماد وسلامت نفس و توکل وصف ناپذیری خود به خود در او تلقین خواهدشد. «من امروز مي خواهم به شما و همه‏ى ملت ايران عرض بكنم ملت ما يكى از داروهاى بسيار لازم و مؤثرى كه نياز دارد - داروى روحى و فكرى - و بايد اين را در ميان خود توسعه و ترويج كند، داروى اعتماد به نفس است. ملت ايران بايد اعتماد به نفسى را كه به بركت انقلاب و به بركت ايستادگى در ميدان پرخطر انقلاب به دست آورد و بعد در ميدان دفاع مقدس با همه‏ى آن مشكلات با ايستادگى خود، اين اعتماد به نفس در او تقويت شد، اين اعتماد به نفس را بايد حفظ كند. اين اعتماد به نفس، به ملت ايران اين جرئت را، اين همت را، اين توانائى را مي دهد كه اين راه طولانىِ تا آرمان هاى ترسيم‏شده‏ى براى جامعه‏ى اسلامى را طى بكند؛ بدون او نمي شود. بدون اعتماد به نفس نمي شود اين راه را رفت.اگر بخواهيم به آرمان هاي خود برسيم، احتياج دارد به اعتماد به نفس. بايد بگوئيم مي توانيم؛ همچنانيكه تا امروز آن كارهائى را كه اراده‏ى ملى به آن تعلق گرفت، توانستيم انجام بدهيم. مگر شوخى بود در يك كشورى كه زير فشار استكبار و استعمار است، فاسدترين حكومت هاى جهان بر آن حكومت مي كند و شرق و غرب عالم، منافعشان را در حكومت آن خاندان منحوس مى‏بينند، اين خاندان را به زير كشيدن؛ بنياد پوشالى حكومت سلطنتى موروثى را بكلى از بين بردن؛ يك نظام مردمى، متكى به آراء ملت، متكى به عواطف مردم، در يك چنين كشور استبدادزده‏ى در طول قرن هاى متمادى به وجود آوردن؛ اين كار شوخى است؟! اين كار را ملت ايران كرد. امروز در اين منطقه، هيچ كشورى از لحاظ اتكاء به آراء و عواطف مردم، به جمهوري اسلامي نمي رسد. دیدگاه مثبت: چنانچه افراد جامعه بخصوص نسل جوان دچار دیدگاه منفی گردند دیگر مجالی برای نواندیشی و فعالیت باقی نخواهد ماند. اطلاعات فنی و خدماتی : بدون آگاهی وتخصص فنی ، در فعالیت مورد نظر و بدون داشتن اطلاعات جامع مسلما هر فرد به استقبال شکست می رود. شجاعت: باید با شجاعت و بدون تزلزل ادامه مسیر داد و از دشمنان  هراسی به دل راه نداد. شجاعت توام با دور اندیشی و تدبیر رمز موفقیت است. دسترسی به منابع مالی: برای اجرای یک طرح موفق دسترسی به منابع مالی از اولین قدمها محسوب مي شود.

سعی مضاعف دانشجویان برای پیشرفت کشور

همت مضاعف و كار مضاعف در علم و تحقيق ، دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتى در همه‌ى زمينه‌ها

 دانشجویان نیز باید سعی و کوشش خود را مضاعف کنند تا بتوانید در آینده برای پیشرفت کشور اسلامی خویش گامهای موثری بردارند دانشگاه به عنوان یکی از گسترده ترین حوزه های فعالیت نقش اساسی و مهم را در ارائه خدمات و امکانات رفاهی، بهداشتی، آموزشی و مشاوره برعهده دارد . این حوزه کوشش مستمر در فراهم آوردن محیطی آرام جهت پیشرفت علمی و معنوی دانشجویان داشته و پیوسته تلاش کرده در موازات سایرفعالیتهای دیگر حوزه ها بستر مناسبی جهت استفاده بیشتر از امکانات آموزشی ایجاد و در نهایت زمینه های ارتقاء سطح تعلیم و تربیت دانشجویان را فراهم آورد . دانشجویان در بهترین شرایط جوانی قرار دارند و باید از لحظه لحظه های زندگی خود بهترین استفاده را ببرید، چرا که این لحظه ها پایه گذار زندگی خواهد بود . در روایات آمده است که اگر کسی دو روزش مساوی باشد ضرر کرده است که این نشان دهنده این است که بایستی بهترین بهره را از زمان ببرید. اگر در کنار تحصیلتان بتوانند  تخصص و مهارتی نیز بدست بیاورند در پیشرفت تحصیلی نیز موثر خواهد بود  و به قول یکی از استادان که می گفت، اگر دانشجویی در شبانه روز کمتر از 18 ساعت درس بخواند ضرر کرده است . دانشجویان نیز باید سعی و کوشش خود را مضاعف کنید تا بتوانید در آینده برای پیشرفت کشور اسلامی خویش گامهای موثری بردارد

خصوصی سازی عامل تعالی اقتصاد كشور

 همت مضاعف و كار مضاعف در توسعه و پيشرفت اقتصادي كشور

خصوصی سازی عامل تعالی اقتصاد كشور

خصوصي‌سازي، ديرينه‌ترين واژه اقتصادي است كه در دوره اقتصاد نوين و توسعه ساختارهاي مدني هر جامعه به‌شدت مورد توجه قرار گرفته و تحت حمايت مناديان تئوري سازماني اقتصادي قرار گرفته است. خصوصي‌سازي هدفمند و هوشمند براي رشد و توسعه اقتصادي هر كشوري، يك ضرورت اجتناب‌ناپذير است و بايد سرلوحه اهداف و محور راهبردها و طرح‌هاي برنامه‌ريزي اقتصادي و توسعه قرار گيرد. خصوصي‌سازي شامل واگذاري فعاليت‌هاي توليدي و تصدي‌گرايانه دولت به بخش‌هاي غيردولتي با هدف افزايش كيفيت و كاهش هزينه‌ها و قيمت تمام‌شده مي‌باشد كه مي‌بايست به نوعي اصول رقابت و شفافيت را رعايت نمايند و راهكارهاي اساسي و زيربنايي آن در جامعه نهادينه شده و رشد و تعالي اقتصاد كشور را در بخش‌هاي مختلف اقتصادي و اجتماعي مهيا سازد. بررسي به‌عمل‌آمده نشان مي‌دهد همه اقتصادها و كشورها تلاش مي‌كنند تا هزينه‌هاي توليد كالا را به حداقل رسانيده و كاهش دهند تا از يك طرف قدرت خريد بيشتر شهروندان را جلب نمايند و از طرف ديگر از منابع ثابت اقتصادي- توليدي كالاهاي بيشتري را به بازار عرضه نمايند كه اين خود در راستاي رسيدن به اهداف برنامه چهارم توسعه و چشم‌انداز بيست‌ساله كشور كمك شاياني خواهد نمود.  هدف از واگذاري گسترده و قابل توجه بخش‌هاي دولتي به خصوصي، خارج از افزايش كارايي شركت‌هاي دولتي، برداشتن گام‌هاي بلند در اقتصاد ملي و عدالت‌محوري است. روشن است كه با اين نگاه اقتصادي، واگذاري‌ها جهت جابه‌جايي توان و فرصت و قدرت دولت صورت مي‌گيرد. اتفاقاً اين نوع هدف‌گذاري در نمونه‌هاي موفق خصوصي‌سازي در دنياي اقتصادهاي پيشرفته و توسعه‌يافته قابل رؤيت است و شايد كشور ما در اين راستا ضعيف عمل نموده و از قافله كشورهاي پيشرفته و موفق در جهان امروزعقب مانده، دچار سير نزولي شده است. براي رسيدن به قله‌هاي پيشرفت و توسعه اقتصادي همگام با كشورهاي توسعه‌يافته جهت گسترش جهاني‌سازي و آزادسازي تجارت و سرمايه‌گذاري‌هاي ملي، دولت‌ها در

سراسر جهان، مسير خصوصي‌سازي بنگاه‌هاي تحت سيطره دولت را پيش گرفته تا بهتر بتوانند در برابر فشارهاي ناشي از رقابت پايداري كنند و نيز منابع بيشتري براي اجراي برنامه‌هاي اجتماعي و اقتصادي خود در اختيار داشته باشند.  در سايه خصوصي‌سازي، امكان همگاني‌شدن اقتصاد با مشاركت مردم در فعاليت‌هاي اقتصادي به گسترده‌ترين شكل ممكن فراهم آمده است. اگر موانع و دشواري‌هاي موجود بر سر راه تسريع روند خصوصي‌سازي برداشته شود و دستگاه‌هاي مربوطه با شناسايي و مرتفع‌ساختن آن موانع بتوانند بستر و پيش‌زمينه‌هاي خصوصي‌سازي را در كشور هموار سازند و بخش‌ خصوصي نيز در راستاي رسيدن به اهداف توسعه‌طلبانه قدم‌هاي موثر بردارد، در آينده نه چندان دور شاهد شكوفايي اقتصاد و پويايي و كارآمدي كشور در بين كشورهاي مختلف اقتصادي خواهيم بود و اين نشان از قدرت و عظمت اسلام در راه نيل به اهداف بلندمدت داخلي و بين‌المللي خواهد بود. پس بهبود و گسترش توانمندي و رقابت‌پذيري بخش خصوصي مي‌تواند هم وضعيت اقتصادي داخلي و حضور موثر آن را تقويت كند و هم شرايط را براي ورود مقتدرانه و قوي در بازارهاي جهاني و بين المللي فراهم مي سازد. مشاركت فعال مردم در عرصه‌هاي اقتصادي و توليدي مي‌تواند با مرتفع‌ساختن بن‌بست‌هاي اقتصادي كشور، زمينه رشد و توسعه پايدار امور اقتصادي و شكوفايي همه‌جانبه كشور را در بخش‌هاي مختلف اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي مهيا سازد. با درنظرگرفتن تمام جوانب و مشكلات و موانع خصوصي‌سازي در كشور و با تقويت و توسعه بخش خصوصي كه تنها گزينه پيشروي اقتصادي ملي است مي توان توسعه و پيشرفت اقتصادي كشور را انتظار داشت.  در فرهنگ اقتصادي كشور ما خصوصي‌سازي، سياست اقتصادي جهت تعادل بخشيدن ميان دولت و ديگر بخش‌هاي اقتصادي با هدف ايجاد شرايط رقابت كامل و دستيابي بيشتر كارايي اقتصادي و اجتماعي تعريف گرديده و فضاي رقابت و ايجاد نظام حاكم بر بازار بنگاه‌ها و واحدهاي خصوصي را در جامعه فراهم آورده است كه نقش اساسي و زيربنايي در اقتصاد كشور ايفا خواهد نمود.  لذا خصوصي‌سازي بايد با هدف افزايش بازدهي و عدالت اجتماعي و اقتصادي در كشور به صورت قاطع و سريع عملي و منابع حاصل از آن جهت بسترسازي براي رشد و توسعه اقتصاد كشور هزينه گردد. به اميد آن‌كه الگوي خصوصي‌سازي در ايران كپي و برداشتي از خصوصي‌سازي كشورهاي غربي و همتاهاي شرقي نباشد و با يك ديدگاه آينده‌ نگرانه و هوشمندانه در راستاي سياست‌هاي دولت عدالت ‌محور و عدالت‌ خواه صورت پذيرد