چنان‌ كه‌ گذشت‌، گروهی‌ اعتقاد به‌ آخرت‌ و تحقیر زندگی‌ دنیا را سبب‌عقب‌ماندگی‌ مسلمانان‌ شمرده‌اند. در پندار این‌ گروه‌ چون‌ رفتار انسان‌ ناشی‌ ازفرهنگ‌ و بینش‌ او است‌، آخرت‌گرایی‌ و اعتقاد به‌ مذموم‌ بودن‌ دنیا به‌ طورطبیعی‌ سبب‌ می‌شود انسان‌ هرگز برای‌ رسیدن‌ به‌ رفاه‌ و سطح‌ بالاتری‌ اززندگی‌ تلاش‌ نكند و به‌ كم‌ترین‌ میزان‌ خوراك‌ و پوشاك‌ و امكانات‌ زندگی‌قانع‌ باشد.

بی‌تردید جامعه‌یی‌ كه‌ از چنین‌ افرادی‌ شكل‌ گیرد، همیشه‌ در فقردست‌ و پا می‌زند. بر اساس‌ این‌ تحلیل‌، یافتن‌ راه‌ حل‌ برای‌ پیشگیری‌ و درمان‌فقر نادرست‌ است‌. به‌ نظر می‌رسد این‌ اشكال‌ و بسیاری‌ از اشكال‌های‌ دیگری‌كه‌ به‌ جنبه‌های‌ اعتقادی‌، اخلاقی‌، و اجتماعی‌ بر اسلام‌ وارد شده‌، در درك‌نادرست‌ از ارتباط‌ دنیا و آخرت‌ انسان‌ها ریشه‌ دارد.

برداشت‌های‌ غلط‌ ازاعتقاد به‌ سرنوشت‌، شفاعت‌، انتظار فرج‌، زهد، قناعت‌، توكل‌ و حتی‌ برخی‌ ازمسائل‌ اجتماعی‌ اسلام‌ نیز در این‌ امر ریشه‌ دارد و با تبیین‌ آن‌، پاسخ‌ بسیاری‌ ازاین‌ پرسش‌ها داده‌ می‌شود. ما در فصل‌ گذشته‌، در تبیین‌ جایگاه‌ توسعه‌ دراسلام‌ به‌طور مفصّل‌ به‌ این‌ بحث‌ پرداخته‌، نتیجه‌ گرفتیم‌ كه‌ اعتقاد به‌ آخرت‌ باپرداختن‌ به‌ دنیا و كار و تلاش‌ برای‌ آن‌ هیچ‌ منافات‌ ندارد و معصومان‌: مارا از تحقیر دنیا و نكوهش‌ آن‌ باز داشته‌اند.

منبع:كانون‌ انديشه‌جوان‌

موضوع:اقتصاد اسلامی