تشکیلات مرکزی بهائیان در اسرائیل تلاش می کرد با خوب جلوه دادن بیش از پیش به اماکن متعلق به خود، علاوه بر بهائیان، افراد غیر بهائی را نیز به مراکز خویش بکشاند تا از این راه، زمینهی جلب آنها به بهائیت را فراهم آورد.رسانههای صهیونیستی در فلسطین اشغالی و سایر نقاط جهان نیز با نمایش این بناها سعی میکردند جاذبهی توریستی برای اسرائیل فراهم سازند. از جمله در نشریهی رسمی محفل ملی بهائیان ایران آمده که یک کمپانی معروف فیلم سازی در امریکا فیلمی به نام «اسرائیل از دریا» ساخته که در آن مناظر مربوط به قبر باب و مرکز بهائیت را به نمایش گذارده است. این گزارش افزوده که این فیلم چندی قبل در تلویزیون امریکا در ایران - که پیش از انقلاب در کانال 8 فعال بود - نیز به نمایش درآمده است. [1] .
حضور گستردهی بهائیان سراسر جهان در اسرائیل نیز منبع درآمد خوبی برای رژیم صهیونیستی محسوب میشد. تشکیلات بهائیت نیز سعی میکرد بهائیان را برای سفر به اسرائیل و دیدار از اماکن متعلق به خود تشویق کند و این امر به اشکال مختلف انجام میشد. به عنوان مثال با ایجاد بهانههایی،
همچون یکصدمینسال ورود بهاء به عکا، بهائیان را به اسرائیل فرامیخواند. همچنین پس از تشکیل یک کنفرانس بین المللی بهائی در نقطهای از جهان، شرکت کنندگان در آن کنفرانس را به «ارض اقدس» میبردند و بعضی مواقع نیز، در قالب کاروانهای نه نفره از هر کشور، وابستگان خویش را به اسرائیل میبردند و بالاخره آنان، که برای تبلیغ بهائیت در خارج از وطن خود، عزم مهاجرت میکردند، در آغاز سفر برای تشویق، در سفری چند روزه به اسرائیل میرفتند و چون معمولا افرادی که در بالا برشمردیم از گروههای مرفه و دارای تمکن مالی بودند، سفر آنها به اسرائیل برای دولت این کشور نیز از نظر اقتصادی و توریستی سودمند بود. در این زمینه روزنامهی «جروزالم پست» - که عملا به ارگان تبلیغی بهائیت تبدیل شده بود - در شمارهی 28 اوت 1968 خبر داده است که دستجات مختلف بهائیان از کنفرانس پالرموی ایتالیا به اسرائیل آمدهاند و متذکر شده است که «این عده بزرگترین اجتماع زائرین بهائی را که تاکنون به اراضی مقدسه مسافرت نمودهاند تشکیل میدهند.» [3] .
هر چه زمان میگذشت، تبلیغات بهائیان برای سفر به اسرائیل مؤثرتر واقع میگشت و سفر بهائیان به اراضی اشغالی رو به فزونی میگذاشت. تا آنجا که شوقی افندی در تلگراف مورخ 7 اکتبر 1953 به کنفرانس دهلی گفته است: «تعداد نفوسی که از دور و نزدیک برای زیارت مقام اعلی میآیند، روز به روز در تزاید است و چندین روز، عده آنان از هزار نفر تجاوز مینمود.» [4] اما اشتهای صهیونیستها سیری ناپذیر بود و باید اماکن بهائی فعالیت بیشتری در جذب توریست انجام میدادند و همینطور هم شد. تا آنجا که شش سال بعد، یعنی در سال 1338، به گفتهی سران بهائیت: «در ظرف این یک سال، عدد زائرین و سیاحان» بازدید کننده از اماکن بهائی «به بیش از یکصد هزار بالغ گردیده است.» بدین ترتیب، بهائیت در عرصهی جذب توریست و کمک به اقتصاد شکنندهی اسرائیل نیز فعالیت بسزا و در خور توجهی داشته است.
[1] اخبار امری، ش 4، تیر 1344، ص 244.
[2] سید محمد باقر نجفی، همان، صص 737 - 739؛ به نقل از: اخبار امری، سال 1333، ش 3 (تیرماه).
[3] اخبار امری، آبان - آذر 1347، ش 8 - 9، ص 592.
[4] پیام شوقی مندرج در آهنگ بدیع، سال 1332، ش 12 - 13، ص 241.
منبع
http://www.zitova.com/showthread.php?2688
