اسراف در قرآن و روايات
	نويسنده : نیکبخت
	آيات قرآن درباره نكوهش اسراف و تبذير و ارزش و جايگاه ميانه روي و بهره گيري صحيح از نعمت هاي الهي به اندازه اي روشن و واضح است كه ما به عنوان يك مسلمان بايد به چنين مكتب دقيق و اخلاقي افتخار كنيم.قرآن در جاي جاي خود به مسئله اسراف اشاره مي كند و اسراف كننده را مورد سرزنش قرارمي دهد، برخي از اين آيات عبارتند از : - «خداوند كسي را كه اسرافكار و بسيار دروغگوست، هدايت نمي كند.» «اسرافكاران اهل آتش جهنم هستند.«از نعمت هاي الهي بخوريد و بياشاميد، اما اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست نمي دارد.» ) بندگان خداوند) كساني هستند كه هرگاه انفاق كنند، نه اسراف مي نمايند و نه سختگيري، بلكه در ميان اين دو، حد اعتدالي دارند.» « و اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست ندارد . » قرآن كريم مسئله اسراف را در معناي بسيار وسيعي به كار برده است و همانگونه كه در روايات نيز عنوان شده اسراف مراتب مختلفي دارد، اسراف در مرتبه اي مختص خوردن و آشاميدن است و در جايي ديگر فرعون نيز در رتبه اسرافكاران قرارمي گيرد، قرآن به انسان هايي كه زياده روي و اسراف مي كنند توصيه مي كند كه از راهي كه در پيش گرفته اند، بازگردند و از رحمت و بخشش الهي مأيوس نشوند . خداي متعادل در آيه27 سوره بني اسرائيل نيز اين گونه تكليف مسئله اسراف     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در یک شنبه 16 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	معني و مفهوم اسراف
	نويسنده : نیکبخت
	در مقاله حاضر نويسنده با بررسي مقوله اسراف و صرفه جويي از ديدگاه آيات و روايات، بر ضرورت فرهنگ سازي براي صرفه جويي و قناعت در جامعه تأكيد كرده است كه آن را با هم از نظر مي گذرانيم.مسأله اسراف و قناعت از مفاهيم و گزاره هاي مورد اهتمام دين مبين اسلام است كه در آيات قرآني و روايات اهل بيت(عليهم السلام) بر روي اين دو موضوع تأكيدات فراوان صورت گرفته است .   معني و مفهوم اسراف «اسراف در لغت به معني تجاوز و زياده روي است و بنابراين در امور اعتقادي و همچنين در تمام افعال و اعمال انساني متصور است.اسراف در عقيده آن است كه انسان درباره خود يا ديگري چيزي را كه دروغ و سزاوار نيست، معتقد شود، مانند اعتقاد فرعون به ربوبيت خودش كه گفت: براي شما غير از خودم خدائي نمي شناسم» (قصص.38) و پروردگار عالم او را از مسرفين خواند.(يونس.83) يا اينكه آنچه را كه سزاوار تصديق و اعتقاد است باور نكنند مانند اعتقاد به خدا و نبوت پيغمبران و امامت ائمه و معاد و...چنانچه در قرآن مجيد مي فرمايد: و اينچنين جزا مي دهيم كسي را كه از حد بگذراند (اسراف كند) و به آيات پروردگارش ايمان نياورد و عذاب آخرت سخت تر و باقي تر است.» موضوع صرفه جويي به قدري در اسلام اهميت دارد كه علماي اخلاق تأكيد مي كنند:     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	اسلام و اسراف‏ ستيزي
	نويسنده : نیکبخت
	مکتب اسلام که بر پايه فطرت و عدالت استوار است و آموزه‏هاي فردي و اجتماعي آن ناظر به ابعاد شخصيتي و رفتاري انسان است، همواره او را به نظم و تعقل در معاش و معاد فرا خوانده است.برنامه‏ريزي به منظور سامان بخشي زندگي مادي و مالي در منظر هر مسلمان يک تکليف اجتناب‏ناپذير است؛ زيرا ايمان و تقواي او در گرو کاربرد درست نعمتهاي الهي بوده و اين بدون تنظيم امور معيشت روزانه ميسر نخواهد شد.بي‏توجهي به معاش و چگونگي تأمين و بهره برداري از ماديات، بي‏گمان بر روند رشد معنوي هر کس اثر مي‏گذارد و دانسته يا ندانسته او را در گرايشهاي ديني‏اش به سستي و بي‏خبري مي‏کشاند . مسلمانان در صدر اسلام زندگي ساده‏اي داشته‏اند و با گرايش به قناعت و اسراف ستيزي در پرتو تعاليم اسلامي امتي نيرومند و متکي به خود ساخته بودند و در سايه همين عقيده و عمل بود که بر مشرکان و دشمنان خود غلبه کردند و پيروزيهاي پياپي به ارمغان آوردند . فضيلتِ قناعت‏مندي و اعتدال ورزي در خريد و مصرف مادي را مي‏بايد از رهگذر تعقل و تفکر به دست آورد تا بتوان ميانه روي و پرهيز از ولخرجي را بر رفتار اقتصادي خود و خانواده حاکم ساخت.دين در عين حال که انسانها را به کوشش و استفاده از پديده‏هاي طبيعي و دستاوردهاي مادي‏شان دعوت مي‏کند، آنان را در مديريت مالي به تکاپوي فکري و نظارت دقيق بر امور خريد و مصرف بر مي‏انگيزد . هم بر اين اساس است که حضرت علي ـ عليه السلام ـ سودمند بودنِ برنامه‏ريزي مالي در جهت قناعت و کفاف را ياد آور شده است : «حُسْنُ التَّقْديرِ مَعَ الْکَفافِ خَيرٌ مِنَ السَّعْي فِي الاِْسْرافِ» برنامه‏ريزي همراه با کوشش در حد کفاف، بهتر است از زياده‏روي. تاريخ ملتهاي مستضعف حاکي از اين واقعيت تلخ است که آنان بر اثر اسراف‏گرايي     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	3ـ اسراف، عامل وابستگي اقتصادي و سياسي
	نويسنده : نیکبخت
	استقلال اقتصادي هر کشوري پيش از هر عرصه‏اي در عرصه فرهنگي، اعتقادي و اخلاقي مردم شکل مي‏گيرد و روابط اقتصادي جامعه بر پايه منش و روش انسانها، جهت‏گيري تکاملي يا انحطاطي خواهد يافت.ملتي که به خودباوري دست يافته و سعي در خود اتکايي و کسب استقلال همه جانبه دارد، زندگي فردي و جمعي خود را به دور از هر گونه اسراف و تبذير سامان مي‏بخشد؛ زيرا تجربه تلخ دوران وابستگي اقتصادي و سياسي را که به تحقير فرهنگي و ملي‏اش انجاميده است، هنوز از ياد نبرده است . بدون ترديد، غرب‏زدگي و مصرف‏گرايي و گريز از انديشه و کوشش براي توليد، به تدريج روحيه ستم‏پذيري و وابستگي به قطبهاي اقتصادي و سياسي جهان صنعتي و استعمارگر را پديد مي‏آورد و رقابت در مصرف کالاهاي گوناگون ـ که اقلام قابل توجهي از آن مورد نياز خانواده‏ها نيست ـ جايگزين رقابت در عرصه ابتکار و خلاقيت و توليد مي‏گردد . زمينه‏ساز اصلي وابستگي اقتصادي به بازار و سرمايه و سلطه غرب، همان اسراف و تبذير است که بسا زشتي و زيانمندي آن بسادگي به چشم نمي‏آيد.هر کس قدرت خريد و مصرفش را نشانه خوشبختي و مديريت دريافتن راههاي درآمد سرشار دانسته و آن همه را به حساب عقل و تدبير اقتصادي‏اش مي‏گذارد.اما در نگاهي فراتر از محاسبه‏هاي فردي که در آن، مصالح کلان جامعه و کشور مطرح مي‏شود، به روشني مي‏توان اسراف و مصرف گرايي بي‏حدّ را بستر سلطه‏پذيري و وابستگي اقتصادي نگريست .     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)

	تبذير و فساد
	نويسنده : نیکبخت
	امام صادق ـ عليه السلام ـ تبذير را مصداقي از فساد تلقي نموده و آن را سبب محروميت از محبت خداوند خوانده است.بشر بن مروان روايت مي‏کند که با گروهي خدمت آن حضرت رسيدند.خرما آوردند و کسي هسته خرمايي را دور انداخت.حضرت دست او را گرفت و فرمود : «لاتَفْعَلْ اِنَّ هذا مِنَ التَّبْذيرِ اِنَّ اللّهَ لايحِبُّ الْفَسادَ» اين کار را نکن، زيرا دور انداختن هسته‏اي که مي‏توان آن را مورد استفاده قرار داد، تبذير است و خداوند فساد را دوست ندارد . شايد در نگاه برخي کسان اين نوع برخورد، شگفت‏انگيز باشد.حقيقت اين است که کوتاهي در موارد جزيي اسراف و تبذير، اندک‏اندک شخص را به بي‏اعتنايي در موارد ديگر مي‏کشاند تا آن جا که زياده‏روي و ريخت و پاش در نعمتهاي خداوند به صورت يک عادت و روش در مي‏آيد.کسي که در خريد و مصرف نيازهاي زندگي اعتدال و اقتصاد را رعايت نکند، بي‏گمان نمي‏تواند به توصيه‏هاي اخلاقي در پرهيز از ولخرجي و هدر دادن فرصتها و نعمتها پايبندي داشته باشد.امام صادق ـ عليه السلام ـ اصحاب خويش رااين گونه تعليم داده و تربيت مي‏کرد تا آنان را از زياده رويها و ريخت و پاشهاي بزرگ و فسادآميز باز دارد .     ادامه مطلب لينک هاي مرتبط : http://www.rasekhoon.net/Article/Article.aspx
	| +| نوشته شده در شنبه 15 اسفند 1388  |  نظرات (0)