سلام دردانه ام

هنوز 5 ماهگی تو تمام نشده است اما ترجیحا این بخش را در چند قسمت جداگانه قرار می دهم تا قبل از فراموشی تجربه های کسب شده، آنها را به وبلاگت اضافه کنم. انشاالله در پناه حق سالم و سلامت باشی و خوشبخت و عاقبت بخیر شوی.

مهمترین تجربه اینه که شما نوگلان شبیه هم نیستید، هرچند ظاهرا مشابه اید و رفتارها و برخوردهای شبیه به هم دارید اما در واقع به تعداد شما، راه و روش در هر زمینه ایی وجود دارد. و اینکه خود را عالم بدانیم و برای سایرین نسخه بپیچیم اشتباه است. 

تو شاید از گرما رنج ببری درحالی که نوزادی در کنار تو، احساس سرما داشته باشد!

تو شاید بدن مقاومی داشته باشی و دیگری نه!

تو شاید زودتر رشد کنی و کنار دستی تو نه!

تو شاید زودتر راه بیفتی و دوست تو نه!

و هزاران تفاوت دیگر که نه برتری کودک من محسوب می شود و نه خدای نخواسته نقص او. مهم شناخت کودک من است. و من اگر هنرمند باشم، تو را می شناسم و نیاز تو را درک می کنم. و اگر هنرمند باشم راه حل برای شخصیت و رفتار تو می یابم و درمان هر دردی را که مختص به تو است، کشف می کنم. البته نه اینکه من پزشک باشم و تو بیمار، بلکه من پرستار می شوم و تو دردانه ام. من امانتدار می شوم و تو امانتم. من گنجینه و تو گنجم... .

این پست بعدا تکمیل می شود.