سلام ضربان قلبم

این روزها فقط می شه از شیطنت هات نوشت که جمع و جور کردن وسایل و تمیز کردن و بدتر از همه مراقبت های بی امان از تو فرصت نوشتن مطالب را ما گرفته. بعد از ظهرها برای هواخوری و آفتاب گرفتن پارک می ریم و تو با لم دادن توی کالسکه و یا شیرین کاریهات، توجه اطرافیان را بخودت جلب می کنی. رفت و اومد ماشین ها و موتور سواران را خیلی دوست داری و بدتر از همه به نی نی ها! خیلی علاقه نشون می دی و میشه این وقت ها غذای کمکی بهت داد و الا راه دیگری نداریم. یاد گرفتی غذا یا قطره های مکمل و آهن را بیرون بریزی و جیغ مامانی را در بیاری. کافیه غذایی که بهت می دیم مطابق میلت نباشه یا کاملا له نشده باشه که بجای زحمت خوردن، اونو به بیرون می ریزی و از خوردن پرهیز می کنی.

این پست را به ارسال چند عکس اکتفا می کنم. و انشاالله برای تولدت عکسهایی که به مناسبت یکسالگیت گرفتیم را اضافه می کنم.

(امیرعلی توی پارک)

(تریپ جدید)