سلام صدای زندگی
امروز اربعین حسینی است و جا دارد یادی از کرامت ها و مردانگی های امام حسین و یارانش داشته باشیم. هر چند کوچکتر از آن هستم که قیام امام (ع) را توصیف کنم اما در حد ادراکم، می تونم بگم که فدا کردن فرزندان و یاران و خویشاوندان ... در راه حق، کاریست بس دشوار. امیدوارم شرمنده این بزرگواران نباشیم و در پیشگاه آن حقان، رو سیاه نشویم.
کمتر از دو هفته، هشت ماهگی امیر علی تمومه و وارد نه ماهگی می شود ولی خبری از دندون درآوردن نیست. خاله ساره می گه ایرادی ندارد و در عوض کیفیت دندونهاش بالا میرود اما اقناع کننده نیست. بررسی کردم و حدس می زنم بخاطر کمبود ویتامین دی باشد؛ اینجا هوا خیلی سرده و نمی توان از نور خورشید استفاده کرد. دو هفته پیش برف اومده اما هنوز برف پشت بام ها آب نشده. زرده تخم مرغ سرشار از ویتامین دی است که جناب علاقه ایی ندارند و مجبورم مکمل ها را بدون وقفه استفاده کنم.
(قیافه امیرعلی بعد از انار خوردن)
امیرعلی نشانه های دندان درآوردن را دارد مثل بیتابی، گاز گرفتن وسایل دورو بر، کشیدن گوش ... و جدیدترینش فوت کردن البته با صدای بلند و پاشیدن آب به بیرونه که بعد از مصرف آب و مایعات بیشتر می شود. بنظرم این کار درد لثه هاشو کمتر می کند. جالبه وقتی مایعات می خورد، برای قل قل کردن یا فوت کردن مردد می شود و هر دو را با هم (پیوسته) انجام می دهد!!
حرکت های امیرعلی بهتر شده اما کامل نمی تواند یا نمی خواهد جابجا شود. گاهی تشویقش می کنیم که برای برداشتن وسیله ایی چهاردست و پا به طرف آن حرکت کند. امیرعلی بجای حرکت به سمت اسباب بازی، به دور و بر نگاه می کند، و با ترفندی آنرا به سمت خود می کشاند. مثلا اگر اسباب بازی روی پارچه ایی باشد که در دسترسش باشد، پارچه را به طرف خود می کشد یا پلاستیک تعویض پوشکشو را به آن می زند تا نیازی به زحمت نباشد. شاید حرکات کرمی شکل امیرعلی تنبلی و نخواستنش را نشون بدهد در حالی که شنوشکم (اگر اسم آن را اشتباه ننوشته باشم!) را خوب انجام می دهد و الحمد الله از جهت توانایی مشکلی ندارد.
منتظرم دندان عزیزم جوانه بزند تا خاطره آنرا در وبلاگ بنویسم.
تا آن موقع...
ادامه مطلب
[ دوشنبه 2 دی 1392 ] [ 11:19 AM ] [ Amir Ali ]
