سلام سلطان قلبم

از اخرین تاریخی که وبلاگت را بروز کردم، بیش از دو ماه می گذرد و حرفهای زیادی برای گفتن دارم اما به مهمترین ها اکتفا می کنم. نیاز روزانه بدنت به مواد غذایی هر روز بیشتر از قبل می شد و تو ترجیح می دادی شیر را انتخاب کنی. نه خوب غذا می خوردی و نه شب ها خوب می خوابیدی. طبق تحقیقاتی که انجام دادیم بیست و یکماهگی زمان مناسبی برای از شیر گرفتنت بود. این زمان که طی شد، کم کم برنامه ریزی جهت ترک دادنت شروع شد. بماند که حتی آلوئه ورای تلخ هم جواب نداد و متوصل به ماست و چسب و ... شدیم؛ تا اینکه روزها بکل قطع شد و بعد از سه چهار شب، شب ها هم از شیر گرفته شدی. شب اول یکم سخت گذشت برای همه ما اما نه اونقدر که فکرش را می کردیم و شب بعد بهتر و نهایتا شب سوم بدون بهانه ایی خوابیدی و بمرور شبها بیدار نشدی و بعبارتی خوابت منظم شد. اما قبل خواب شیطنت می کنی و گاهی با شیشه شیر سرگرم می شی البته بجای شیر، آب توی شیشه می ریزیم. شیر پاکتی را بهتر می پسندی و نوشیدن شیر با نی را بهتر از لیوانی نوش جان می کنی . شنیده بودیم بعد از ترک، غذا خوردنتون بهتر می شه اما خدا را شکر خیلی بهتر از اونی که فکر می کردیم شد و حالا خودت سر یخچال می ری و ما را صدا می زنی که برات خوراکی یا میوه ببریم. شیطنت های جدیدت هم خنده داره هم گریه دار، مثلا دنت شکلاتی را یواشکی از توی یخچال برداشتی و حسابی فرش و در و پیکر را شکلاتی کردی.

(زمستان 93)

دامنه لغاتت خیلی بیشتر شده و با زبون شیرینت کلمات را ادا می کنی و معمولا هر آنچه بیشتر علاقه داری را بهتر یاد می گیری. البته کلماتی هم خودت می سازی که با شناختی که ازت داریم تشخیص منظورت سخت نیست. مثلا سر یخچال بگی "توپی!!" منظورت میوه است و "هاپویی!!" منظورت می تونه انواع و اقسام حیوانات زنده و یا عروسک و حتی تصویر حیوانات باشد. صدای کلاغ را شیرین ادا میکنی و چون به گوشی موبایل علاقه زیادی داری، برنامه های آموزشی متناسب با سن و همچنین علاقت اضاف کردیم تا زمان سرگرم شدنت بهتر سپری شود. برنامه بازی و سرگرمی را خوب تشخیص می دی، کم و زیاد کردن صدا و تغییر اهنگ و آوردن برنامه هایی مثل گالری و ... را خوب یاد گرفتی و این یادگرفتنت تنها با نگاه کردن حاصل شده. هر چند زمان زیادی را پای گوشی و تلوزیون می گذرانی اما کنجکاوی های زیاد و یافتن راه حل های جدید جالبه. به برنامه های کودک علاقه نشون می دی و نکات طنز کارتون ها را تا حدی درک می کنی و واکنش نشون می دی. اخیرا هم برسم کودک سالاری، برنامه های تلوزیون مطالبق با سلیقه تو دیده می شود! برنامه های گوشی هم همینطور. و راهکار قهر البته به شیوه خودت را خوب بلدی که چشمهاتو می بندی و سرت را پایین می بری و گاهی روی زمین دراز می کشی و اگر توجهی نشود با صدای بلند گریه می کنی.

(علاقه به اسباب بازی های خاص) 

علاقه زیادی به اتوبوس و سوار شدن واحد های بین شهری داری طوری که با دیدن اتوبوس خودتو بطرفشون می کشونی و دست ما را هم همینطور و اگر مانع شویم گریه می کنی. در بین راه تابلوهای دیجیتالی نظرتو جلب می کنند و مجددا که از همان مسیر می گذریم باز دقت می کنی و با صدای بلند ذوق زده می شوی.

(دوستان صمیمی!!)

دو هفته ایی از زمان شیرگرفتنت می گذرد و در این مدت آیتم های جدیدی را جایگزین وابستگی شدیدت پیدا کردی. مثلا موقع خواب همه عروسکهای سگ و گربه را روی تختت می بری و یا توپهای رنگارنگ را. نمی دونم قابلمه و در اون چی داره که همچنان جزو یکی از بهترین اسباب بازیهاته و گاهی بعنوان همبازی روی تختت می بری!!

مسواک زدنت جالبه! از حوالی هفت ماهگی مسواک زدن توجهتو جلب می کرد. الان شبها موقع خواب مسواکتو می گیری و باش بازی می کنی و گوشه اونو که پلاستیکی بوده را جویدی! معلوم نیست چطوری مسواک می زنی! ماه هم جزء موارد دوست داشتنیته. چند شب ماه از پشت پنجره می درخشید و تو پرده را می زدی کنار تا ماه را نگاه کنی، کوچیکتر که بودی به ماه می گفتی اووو!!! و اخیرا یاد گرفتی و اسمشو می گی. یه روز غروب که برمی گشتیم، متوجه شدیم می گی ماه ماه! جالبه که ماه کم نور که تازه دراومده بود را خوب تشخیص دادی. این اواخر شبها موقع خواب سراغ ماه را می گیری. 

نازنینم تا بعد...