• خودرويي را انتخاب كرده و خريداري نماييد كه توان آن متناسب با نياز شما باشد . به طور كلي هر چه موتور خودرو كم حجم تر باشد از لحاظ مصرف انرژي بازدهي بهتري دارد ، اما توجه داشته باشيد كه انتخاب يك خودروي كوچك با توان كمتر از حد مورد نياز شما از لحاظ مصرف سوخت نسبت به يك خودرو با توان متناسب ، صرفة‌ اقتصادي كمتري خواهد داشت .
• از انتخاب و نصب بار بندهاي ثابت (‌دائمي ) بر روي خودرو اجتناب نماييد . باربند و بارهاي روي آن مي ‎ توانند 5 تا 10 درصد در افزايش مصرف سوخت نقش داشته باشند . و در صورت نصب باربند پس از استفاده آن باز كنيد .
• حتي الامكان از لاستيك ‎ هايي كه آج ‎ هاي پهن و عميقي دارند ، استفاده نشده باشد .

• در صورت امكان از لاستيك ‎ هاي راديال استفاده شده باشد .
• تاجايي كه ممكن است از نصب سيستم ‎ هاي جانبي مصرف كنندة انرژي بر روي خودرو اجتناب نموده شده باشد .
• در شرايط يكسان ، خودروهاي ديزلي را به جاي خودروهاي بنزيني انتخاب كنيد .
• خودرويي را انتخاب كنيد كه در مقابل جريان هوا مقاومت كمتري داشته باشد .
• خودرويي را انتخاب كرده كه مصرف سوخت كمتري داشته باشد .

منبع: http://saba.org.ir/Index.htm

يخچال و فريزر:
اولين نكته ‎ اي كه هنگام خريد يخچال – فريزر بايد مورد توجه قرار گيرد، دقت به علامت استاندارد ايمني و برچسب انرژي است.

• اندازة يخچال – فريزر با توجه به تعداد افراد خانواده و شرايط زيست محيطي، گرمسير يا سردسير بودن منطقه، دوري و يا نزديكي به مراكز فروش مواد غذايي، شهري يا روستايي بودن محل سكونت، از جمله نكاتي هستند كه در انتخاب يخچال – فريزر بايد در نظر گرفته شوند. بعنوان مثال، اگر ما در منطقه ‎ اي سردسير زندگي مي ‎ كنيم و امكان خريد مواد غذايي را از نزديك محل سكونتمان داريم، خريد يك يخچال – فريزر بزرگ كه از همة ظرفيت آن در بيشتر مواقع استفاده نشود، انتخاب درستي نخواهد بود.
• نوع تغذية خانواده نيز مهم است، اگر خانواده ‎ اي پرجمعيت باشد و مواد پروتئيني زيادي استفاده مي ‎ كند، بهتر است از يخچال – فريزرهايي كه بخش فريزر آنها بزرگتر است و قدرت سرمايش بيشتري دارند، استفاده شود. در هر صورت، بهترين انتخاب در اندازه يخچال – فريزر آن است كه بتوانيم از تمام حجم آن استفاده كنيم؛ زيرا اگر يخچال – فريزر ما خالي يا نيمه ‎ خالي بماند، در واقع انرژي را به هدر داده ‎ ايم.

    در انتخاب يخچال – فريزر بايد چند ويژگي را مد نظر قرار داد :
    مثلاً در اكثر يخچال- فريزرهاي جديد سيستم برفك آب ‎ كن اتوماتيك وجود دارد، بطوري كه خود يخچال – فريزر بدون دخالت مصرف ‎ كننده، در زمان لازم برفك ‎ ها را آب مي ‎ كند و بدين ترتيب مصرف انرژي كاهش مي ‎ يابد. به ميزان مصرف انرژي يخچال – فريزر نيز بايد توجه شود. آزمايش ‎ هاي علمي نشان داده ‎ اند، يخچال – فريزرهايي با ظرفيت و امكانات مشابه ولي ساخت كارخانه ‎ هاي متفاوت، داراي مصرف انرژي متفاوتي هستند، به طوري كه گاه ميزان مصرف انرژي يكي نسبت به ديگري به دو برابر مي ‎ رسد. در هنگام خريد، ضمن توجه به اطلاعات مندرج در برچسب انرژي، مي ‎ توان از فروشندة آن نيز در باره مصرف انرژي يخچال – فريزر سؤال كرد. 
  
ماشين لباسشويي:
پيش از خريد به وجود علامت استاندارد ايمني و برچسب مصرف انرژي دقت نماييد. موارد زير نيز مي ‎ توانند در انتخاب شما مؤثر باشند :

1. ماشين لباسشويي بايد با ميزان فضايي كه براي آن در نظر گرفته ‎ ايد، متناسب باشد. ماشين لباسشويي ‎ هايي كه درِ آنها از جلو باز مي ‎ شود معمولاً عريض ‎ ترند و جاي بيشتري مي ‎ گيرند، اما امكان استفاده از فضاي بالاي آنها وجود دارد، در حالي كه دستگاه ‎ هايي كه درِ ورودي آنها از بالا است، معمولاً عرض كمتري دارند و جاي كمتري را اشغال مي ‎ كنند، اما فضاي بالاي آنها بدون استفاده باقي مي ‎ ماند.
2. بايد توجه داشت كه ماشين لباسشويي چه امكاناتي براي شستشو به شما مي ‎ دهد، امكان شستشو با آب سرد، امكان شستشو با درجة حرارت پايين آب و امكان تعيين تعداد دور آبكشي در دقيقه، از جمله امكانات مفيدي هستند كه مي ‎ تواند در كاهش مصرف برق ماشين لباسشويي بسيار موثر باشد.
3. ميزان مصرف برق ماشين لباسشويي به كارخانة سازندة آن بستگي دارد، پرمصرف ‎ ترين ماشين ‎ هاي لباسشويي، 5/3 كيلووات ساعت برق مصرف مي ‎ كنند و كم ‎ مصرف ‎ ترين آنها حدود 5/1 كيلووات ساعت.
4.   

ماشين ظرفشويي: 
ماشين ‎ هاي ظرفشويي مقدار زيادي برق و آب مصرف مي ‎ كنند، بنابراين در خريد آنها بايد به مصرف هر يك از اين دو منبع توجه داشت. معمولاً ماشين ‎ هاي ظرفشويي براي يك برنامة شستشوي معمولي كه 1 تا 5/1 ساعت طول مي ‎ كشد، بين 6/1 تا 2 كيلووات ساعت و براي يك برنامة كوتاه كه حدود 45 دقيقه طول مي ‎ كشد، بين 8/0 تا 2/1 كيلووات ساعت برق مصرف مي ‎ كنند. بنا بر محاسباتي كه دركشورهاي پيشرفته براي انواع ماشين ‎ هاي ظرفشويي انجام شده است، ميزان برق مصرفي انواع اين دستگاه ‎ ها از 6/1 تا 2 كيلووات ساعت و ميزان آب از 22 تا 35 ليتر متغير است. 
  

وسايل روشنايي:
هنگام خريد لامپ توجه داشته باشيم كه لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي ( معمولي ) بيش از 3 برابر لامپ ‎ هاي فلورسنت معمولي (مهتابي) و حدود 5 برابر لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف برق مصرف مي ‎ كنند. عمر لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي نيز كه حدود 1000 ساعت است، بسيار كمتر از لامپ ‎ هاي مهتابي و يا لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف مي ‎ باشد.
بطور كلي لامپ ‎ هاي مهتابي وكم ‎ مصرف براي كار يا مطالعه مناسب ‎ تر از لامپ ‎ هاي معمولي هستند و در خانه مي ‎ توان تركيبي از دو لامپ آفتابي و مهتابي كم ‎ مصرف استفاده كرد.
انتخاب لامپ و ميزان نور آن بستگي به نوع فعاليتي كه انجام مي ‎ دهيم دارد. بايد دانست كه براي انجام كار به خصوص اگر كار ظريفي انجام مي ‎ دهيم، نور بيشتري مورد نياز است تا سايه روشن ‎ ها بهتر ديده شوند و سرعت ديد افزايش يابد. از اين گذشته سن افراد نيز در نوري كه استفاده مي ‎ كنند مؤثر است، افراد مسن نياز به نور بيشتري دارند. لازم به ذكر است كه در اغلب اين موارد بهتر است به جاي افزايش روشنايي سقف، از نورهاي موضعي ( چراغ مطالعه، آباژور، و ...) استفاده كرد.
بطور كلي اگر مبناي خود را يك ميانگين بگيريم، بنا بر محاسبات انجام شده، بهترين نور براي هر متر مربع و در يك فضاي عادي با رنگ ‎ آميزي معمولي، حدود 10 وات است، بنابراين يك سالن 20 متري را مي ‎ توان با دو لامپ 100 وات يا 3 لامپ 60 وات رشته ‎ اي و يا دو لامپ 18 وات كم ‎ مصرف روشن كرد.
اغلب ديده ‎ ايم كه بعضي از خانواده ‎ ها در خانه يا آپارتمان خود از لوسترهاي بزرگ با شاخه ‎ هاي متعدد استفاده مي ‎ كنند و از اين گذشته بعضاً در هر لوستر از لامپ ‎ هاي پرقدرت استفاده مي ‎ كنند، استفاده از چنين لوسترهايي نه فقط سبب بالا رفتن بي ‎ روية مصرف برق مي ‎ شود، بلكه فشار زيادي نيز بر سيم ‎ كشي داخلي منزل ما وارد مي ‎ آورد.
مثالي مي ‎ آوريم تا اين موضوع روشن ‎ تر شود. خانواده ‎ اي را در نظر بگيريد كه در سالن نشيمن و سالن پذيرايي خود از دو لوستر 10 شاخه كه بر هر شاخه آن يك لامپ 60 وات تعبيه شده استفاده مي ‎ كند و به علاوه 4 يا 5 لامپ 100 وات ديگر نيز در خانه روشن كرده باشد، در چنين حالتي ما فقط براي روشنايي محل سكونت خود نزديك به 2 كيلووات ساعت برق يعني تقريباً معادل مصرف يك يخچال – فريزر در طول يك شبانه ‎ روز نياز داريم. با اين حال چنين مصرفي ممكن است چندان به نظر نيايد و در مقايسه با مصرف برق يك بخاري برقي توجه ما را چندان جلب نكند. بنابراين بهتر آن است كه در صورت استفاده از لوسترهاي با شاخه ‎ هاي متعدد، از لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف ويژه لوستر استفاده كنيم و از اين نوع لوسترها تنها در اتاق پذيرايي استفاده كنيم و در عين حال فقط به بكارگيري لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف اكتفا نكنيم، بلكه با نصب كليدهاي متعدد يا ديمر امكان روشنايي جزئي را نيز فراهم آوريم.
همانطور كه گفته شد به جز لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي و مهتابي، در چند سال گذشته توليد و استفاده از لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف نيز رواج زيادي پيدا كرده است. اين نوع لامپ ‎ ها كه از لحاظ شكل و اندازه شبيه لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي هستند، 8 برابر بيشتر از لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي عمر مي ‎ كنند و گرچه قيمت آنها نسبت به بقيه لامپ ‎ ها بيشتر است اما با توجه به عمر زياد و مصرف كمي كه دارند، بويژه براي مصرف ‎ كنندگاني كه بيشتر از 1000 كيلووات ساعت در ماه مصرف مي ‎ كنند، مقرون به صرفه هستند. در حال حاضر لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف 18 ، 20 ، 26 ، 40 و 50 وات در بازار موجود مي ‎ باشد بطور مثال يك لامپ 26 وات كم ‎ مصرف معادل 130 وات نوردهي دارد و 8000 ساعت كار مي ‎ كند كه معادل عمر 8 لامپ رشته ‎ اي كه هر كدام 1000 ساعت عمر مي ‎ كنند، مي ‎ باشد. 
  
منبع: http://www.saba.org.ir

نگاهي به معضلات گذشته نشان مي ‎ دهد كه بخش خانگي و تجاري يكي از عمده ‎ ترين بخش ‎ هاي مصرف ‎ كننده انرژي مي ‎ باشد. مصرف انرژي در اين بخش با رشد 5/7 درصد در دهه گذشته 39 درصد از كل انرژي مصرفي را دركشور به خود اختصاص مي ‎ دهد. بيشترين سهم حامل ‎ هاي استفاده شده در اين بخش در سال 1380 شامل 52 درصد گاز طبيعي و 36 درصد فرآورده ‎ هاي نفتي، 11 درصد برق و 1 درصد سوخت ‎ هاي جامد بوده است.
    در كشور ما نزديك به برق توليد شده به مصرف روشنايي مي ‎ رسد كه از اين مقدار 70 درصد فقط براي روشنايي منازل به كار مي ‎ رود. برق مصرف شده براي روشنايي در سال 1380 در بخش خانگي و تجاري در حدود 20 ميليون بشكه معادل نفت خام يعني در حدود 400 ميليارد تومان ( با احتساب هر دلار 800 تومان و هر بشكه نفت خام 23 دلار) است.
    كل برقي مصرفي در بخش خانگي و عمومي در سال 1380 حدود 4/51 ميليارد كيلووات ساعت است كه جهت توليد اين مقدار 110 ميليون بشكه معادل نفت خام سوخت مصرف شده است و ارزش برق مصرفي اين بخش 2024 ميليارد ريال بوده است كه اگر فقط 10 درصد در مصرف برق اين بخش صرفه ‎ جويي كنيم سالانه حدود 202 ميليارد ريال صرفه ‎ جويي كرده ‎ ايم.

منبع: http://saba.org.ir/Index.htm

مصرف بالاي انرژي در ساختمان ‎ هاي مسكوني يكي از عمده ‎ ترين مشكلات كشورهاي در حال توسعه است كه داراي اثرات اقتصادي و زيست محيطي مي ‎ باشد . مصرف انرژي در ايران بدليل شرايط اجتماعي و فرهنگي در حد بالايي مي ‎ باشد. طبق آمار موجود سالانه حدود 150000 تا 200000 واحد مسكوني جديد در سطح كشور ساخته مي ‎ شود. از آنجائيكه بخش ساختمان با مصرف بيش از 40 درصد كل انرژي توليد شده در كشور و صرف هزينه ‎ اي معادل 30 درصد از درآمد حاصل از فروش نفت، بيشترين ميزان مصرف انرژي را به خود اختصاص داده است، لذا بهينه ‎ سازي مصرف انرژي در ساختمان تأثيرات مثبتي بر اقتصاد خانواده و نيز ملي خواهد داشت. بيشترين تلفات انرژي در واحدهاي مسكوني و آپارتماني مربوط به ديوارهاي خارجي مي ‎ باشد كه مي ‎ توان با انجام راهكارهايي از اتلاف انرژي جلوگيري كرد. 

    امروزه ساختمان ‎ هاي ساخته شده در كشورهاي پيشرفته از لحاظ مصرف انرژي درجه ‎ بندي مي ‎ شوند مثلاً در استراليا منازل را به منظور استفاده بهينه از انرژي توسط برنامه كامپيوتري ارزيابي مي ‎ كنند و اصطلاحاً به آنها ستاره اعطا مي ‎ شود. يعني به هر ميزاني كه يك ساختمان از لحاظ مصرف انرژي بهينه باشد به همان ميزان به آن ساختمان ستاره داده مي ‎ شود.
    در كشور ما نيز مي ‎ توان با انتخاب ساختمان بهينه در راستاي بهره ‎ وري انرژي قدم برداشت.

1. اتاق ‎ هاي نشيمن و اتاق ‎ هايي كه از آنها بيشتر استفاده مي ‎ شود در طرف جنوب ساختمان قرار گرفته باشد به اين ترتيب از نور طبيعي خورشيد استفاده كرده و در زمستان نيز بيشترين بهره را از گرماي خورشيد ببريد.
2. بهتر است اتاق ‎ هاي پذيرايي، ناهارخوري، خواب و نشيمن در طرف جنوب و بقيه جاها مانند آشپزخانه، سرويس بهداشتي. حمام، انباري و مانند آن در طرف شمال قرار گرفته باشد.
3. به منظور كاهش تلفات حرارتي، دودكش ‎ هاي موجود در ساختمان بسته شده باشند و به جاي بخاري از سيستم حرارت مركزي استفاده شده باشد.
4. مسير مستقيمي براي حركت هواي بيرون در ساختمان پيش ‎ بيني شده باشد كه در تابستان به خنك كردن ساختمان كمك كند.
5. اتاق ‎ هايي كه كاربرد همانند دارند در كنار هم قرار گرفته باشد. بويژه اتاق ‎ هايي كه كاربرد خاص دارند را از بقيه اتاق ‎ ها جدا شده باشد. اين كار به شما كمك مي ‎ كند تا فقط اتاق ‎ هايي را گرم كنيد كه در آنها زندگي مي ‎ كنيد .
6. بخش ‎ هايي از ساختمان ‎ كه نياز به آب دارند نزديك هم قرار گرفته باشد. اين قسمت ‎ ها عبارتند از آشپزخانه، دستشويي و حمام . با اينكار طول لوله ‎ هاي آب كم مي ‎ شود و در نتيجه حرارت كمتري از لوله ‎ هاي آب گرم به هدر مي ‎ رود.
7. سقف تا ارتفاع 7/2 متر پايين باشد. اگر اين كار انجام نشده است مي ‎ توانيد تمام و يا فقط سقف بعضي قسمت ‎ ها را پايين بياوريد. براي اين كار مي ‎ توانيد از سقف ‎ هاي كاذب استفاده كنيد. بالا بودن سقف باعث افزايش تلفات حرارتي مي ‎ شود. بيشتر حرارت توليد شده توسط بخاري يا شوفاژ در سقف جمع مي ‎ شود و قسمت پايين اتاق كه ما در آن قرار داريم گرم نمي ‎ شود. در اين حالت هم مصرف انرژي بالا مي ‎ رود و هم آسايش ساكنين تأمين نمي ‎ شود.
8. در صورت عدم امكان كاهش ارتفاع سقف به 7/2 متر ، نصب يك پنكه سقفي كمك بسيار زيادي به گرم كردن خانه مي ‎ كند. روشن كردن پنكه در زمستان با دور كم نه تنها خانه را سرد نمي ‎ كند، بلكه با راندن هواي گرم جمع شده زير سقف به پايين، دماي اتاق را يكنواخت مي ‎ كند و از تلفات حرارت مي ‎ كاهد.
9. در ساختمان چند طبقه نبايد راه ‎ پله ‎ ها را در فضاهايي كه نياز به گرمايش دارند قرار داد زيرا در اين صورت هواي گرم از مسير راه پله بالا رفته و به هدر مي ‎ رود. قسمت ‎ هاي راه ‎ پله بايد به وسيله يك در از محيط زندگي جدا شود.
10. ساختمان از مصالح سنگين كه، ظرفيت حرارتي بالا دارند، مانند بتن و آجر كه باعث افزايش پايداري حرارتي خانه مي ‎ شود يعني با تغيير دماي هواي بيرون، هواي داخل زياد سرد يا گرم نشود، ساخته شده باشد.
11. تا جايي كه امكان دارد پنجره ‎ ها در سمت جنوب ساختمان نصب و از قرار دادن هر گونه مانع بر سر راه ورود نور و گرماي خورشيد خودداري شده باشد. بهتر است اندازه پنجره ‎ ها نيز تا حد امكان كم باشد.
12. پنجره ‎ هاي سمت شمال ساختمان بايد تا حد امكان، كوچك باشد. زيرا خورشيد از سمت شمال تابشي ندارد و نصب اين پنجره ‎ ها تنها باعث هدر رفتن حرارت بيشتر مي ‎ شود.
13. براي خنك كردن ساختمان در فصل تابستان بهتر است، كه در مواقع لازم هوا آزادانه در كل ساختمان حركت كند. به اين ترتيب در روزهايي كه هواي بيرون خنك تر از هواي داخل ساختمان است، مي ‎ توان بدون نياز به كولر يا ديگر دستگاههاي خنك ‎ كننده، ساختمان را خنك كرد. پس بهتر است كه داراي پنجره ‎ هايي با امكان باز شدن مقدار زياد باشد.
14. براي جلوگيري از تلفات حرارتي پنجره ‎ ها، نصب پنجره دوجداره در جاهايي كه استفاده از پرده ممكن نيست يا جاهايي كه پنجره بزرگ وجود دارد، تعبيه شده باشد.
15. بر روي پنجره ‎ هاي جنوبي سايبان، حصير يا پوشش ‎ هاي كدر قرار داشته باشد تا جلوي ورود گرماي خورشيد را بگيرد و پنجره ‎ هاي شرقي از بيرون با حصير، پرده و يا پوشش ‎ هاي كدر كنترل شده باشد.
16. بيشترين استفاده از نور طبيعي را از پنجره ‎ هاي جنوبي برده باشد.
17. ديوار اتاق ‎ ها و ديگر قسمت ‎ هاي داخل ساختمان با رنگ ‎ هاي روشن رنگ ‎ آميزي شده باشد.
18. در اتاق نشيمن و اتاقهايي كه از آنها بيشتر استفاده مي ‎ شود، داراي لامپ ‎ هاي مهتابي يا كم ‎ مصرف باشد .
19. ساختمان داراي لامپ ‎ هاي متعدد در داخل سقف نباشد زيرا مصرف برق بالا مي ‎ رود و تعويض آنها پرهزينه است.
20. براي هر لامپ از كليد جداگانه استفاده شده باشد.

منبع: http://saba.org.ir/Index.htm

·   لوله ‎ هاي آب گرم را در مسيرهايي كه امكان اتلاف گرما وجود دارد ، عايق ‎ كاري كنيد.

·   هنگامي كه درجه حرارت بيرون ساختمان از دماي داخل كمتر است، با باز كردن پنجره ‎ ها به تهوية طبيعي ساختمان كمك كنيد.

·   در روزهاي خيلي گرم، با بستن در و پنجره ‎ ها و كشيدن پرده ‎ ها از ورود حرارت و گرماي بيشتر به داخل ساختمان جلوگيري كنيد.

·   سيستم ‎ هاي سرمايش خود را به طور منظم تميز كرده و به ويژه گرد و خاك روي كويل ‎ ها و فن ‎ ها را پاك كنيد.

·   تنها آن قسمت از ساختمان را سرد كنيد كه احتياج داريد.

·   هنگام ترك ساختمان در طول روز، سيستم سرمايش را خاموش كنيد.

·   كولر و ساير اجزاء سيستم سرمايش را حتي ‎ الامكان از معرض تابش مستقيم نور خورشيد دور نگهداريد. اين كار را مي ‎ توان با اختصاص مكاني مناسب براي نصب اين تجهيزات يا استفاده از سايه بان انجام داد.

·   مسيرهاي عبور هواي سيستم سرمايش را در كانال ‎ ها و دريچه ‎ هاي ورودي و خروجي به طور مرتب تميز كرده و از عدم وجود موانع در اين مسيرها اطمينان حاصل نماييد.

·   با عايق ‎ كاري مناسب ديوارها و سقف، از اتلاف انرژي سرمايي ساختمان جلوگيري كنيد.

·   كانال ‎ هاي سيستم تهويه مطبوع را نشتي ‎ گيري كرده و آنها را در مسيرهاي گرم و تهويه نشده عايق ‎ كاري كنيد.

·   از فن (پنكه) هاي سقفي براي گردش آرام هوا (توليد نسيم مصنوعي) استفاده كنيد. اين كار باعث مي ‎ شود تا احساس خنكي ‎ اي كه در هواي راكد در 25 درجه سانتيگراد به شما دست مي ‎ دهد، در اين حالت در 28 درجة سانتيگراد اتفاق بيافتد. به اين ترتيب مصرف انرژي براي سرمايش ساختمان كمتر مي ‎ شود.

·   در آشپزخانه و حمام از فن ‎ هاي تهويه براي تخلية هواي گرم و دم كرده به بيرون ساختمان استفاده كنيد.

·   اگر فقط به گرمايش يك اتاق احتياج داريد، به جاي استفاده از سيستم گرمايش مركزي از سيستم ‎ هاي گرمايش محلي و كوچك (قابل حمل و نقل) استفاده كنيد.

·   از بسته بودن در و پنجره ‎ ها در هنگام استفاده از وسايل گرمايش مطمئن شويد.

·   در روزهاي ابري، با كشيدن پرده ‎ ها ( كه در واقع يك لاية عايق در مقابل پنجره محسوب مي ‎ شود) از هدر رفتن انرژي گرمايي جلوگيري كنيد.

·   در روزهاي آفتابي، براي استفاده از انرژي گرمايي و نور خورشيد، پردة پنجره ‎ ها را كنار بزنيد.

·   براي توزيع بهتر انرژي گرمايي كه به علت سبكي هواي گرم در زير سقف انباشته مي ‎ شود، از فن (پنكه) هاي سقفي استفاده كنيد.

·   تنظيم ترموستات روي درجات بالاتر باعث سريع ‎ تر گرم شدن اتاق ‎ ها نمي ‎ شود و چنانچه ترموستات روي همين درجة تنظيم باقي بماند، سبب اتلاف انرژي خواهد شد.

·   مقدار مصرف انرژي يك ساختمان مسكوني متوسط در طول سال به اندازه ‎ اي است كه حدود دو برابر يك خودروي معمولي گازهاي گلخانه ‎ اي توليد مي ‎ كند. توجه به اين امر در مورد ساختمان ‎ هاي اداري / تجاري كه به لحاظ عمومي بودن مالكيت آنها معمولاً تحت كنترل و نظارت دقيقي قرار نمي ‎ گيرند، حائز اهميت بسياري است.

·   براي آنكه قادر باشيد كارايي انرژي مصرفي سازمان اداري/ تجاري خود را بهبود بخشيد، ابتدا بايد بدانيد كه در چه وضعيتي از نظر مصرف انرژي قرار داريد. به اين منظور ساده ‎ ترين راه آن است كه صورت حساب انواع انرژي ‎ هاي مصرفي شامل آب، گاز، سوخت و برق را در طول يك سال جمع ‎ آوري كنيد. واحد تمام حامل ‎ هاي انرژي را به كيلووات ساعت “ Kwh ” تبديل كرده و با هم جمع كنيد. مقدار بدست آمده (مصرف سالانة انرژي) را بر مقدار زيربناي ساختمان تحت اختيار خود تقسيم كنيد تا مقدار انرژي مصرفي بر هر متر مربع از ساختمان بدست آيد ( Kwh/m2 ) .

·   در صورتي كه انرژي مصرفي ساختمان اداري / تجاري شما كمتر از Kwh/m2 100 مي ‎ باشد، در وضعيت بسيار خوبي از لحاظ كارايي انرژي قرار داريد. تلاش كنيد كه اين وضعيت را حفظ نماييد.

·   اگر مصرف انرژي Kwh/m2 300- 200 است، ساختمان شما از نظر كارايي انرژي با مشكلاتي روبروست و اتلاف انرژي در آن وجود دارد. مصارف انرژي ساختمان را مورد بازنگري قرار داده و راهكارهاي جلوگيري از تلفات انرژي را در آن بيابيد.

·   امكان كاشت درختان هميشه سبز (مانند كاج و سرو) را در ضلع شمالي ساختمان اداري / تجاري خود بررسي كنيد. درختان كاشته شده در ضلع شمالي جلوي بادهاي زمستاني را مي ‎ گيرند و از اين طريق ضمن كمك به كاهش تلفات حرارتي ساختمان، از نفوذ هواي سرد به داخل ساختمان نيز تا حدودي جلوگيري مي ‎ كنند. اين موضوع در مورد مناطق نيمكرة شمالي زمين (مانند ايران ) صادق است.

·   چنانچه محدود به استفاده از لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي هستيد، سعي كنيد روشنايي مورد نياز خود را به جاي استفاده از چند لامپ رشته ‎ اي كوچك، با يك لامپ رشته ‎ اي بزرگتر تأمين نماييد. به طور كلي بازدة لامپ ‎ ها و از جمله لامپهاي رشته ‎ اي با افزايش توان (وات) آنها افزايش مي ‎ يابد. به عنوان مثال روشنايي ايجاد شده توسط يك لامپ 100 وات رشته ‎ اي معادل روشنايي 2 لامپ 60 وات يا 4 لامپ 40 وات است، اما مقدار مصرف برق آن كمتر است.

·   به جاي استفاده از لامپهاي رشته ‎ اي معمولي، حتي ‎ الامكان از لامپ ‎ هاي فلورسنت و لامپ ‎ هاي كم ‎ مصرف (فلورسنت فشرده) استفاده كنيد. بهرة روشنايي(مقدار روشنايي به ازاي انرژي مصرفي يا به عبارتي لومن بروات) لامپ ‎ هاي فلورسنت و كم ‎ مصرف، تا 5 برابر لامپهاي رشته ‎ اي معمولي بوده و طول عمر اين لامپ ‎ ها نيز به ترتيب حدود 4 تا 8 برابر بيشتر از لامپ ‎ هاي رشته ‎ اي است.

·   براي تأمين روشنايي در طول روز حتي ‎ الامكان از نور طبيعي استفاده كنيد.

·   مقدار روشنايي محيط را متناسب با دقت مورد نياز كارهايتان انتخاب كنيد.

·   براي انجام كارهايي مانند مطالعه، به جاي روشن كردن كل محيط، از روشنايي موضعي چراغ مطالعه، آباژور و ... استفاده كنيد.

·   كامپيوتر، پرينتر، اسكنر، دستگاه كپي و ساير وسايل اداري خود را تنها هنگامي روشن كنيد كه به آن نياز داريد. كاركنان معمولاً بر حسب عادت، اين وسايل را بدون آنكه ضرورتي داشته باشد، در شروع روز كاري خود روشن مي ‎ كنند.

·   از خاموش بودن وسايل كاري خود به خصوص دستگاه كپي، كامپيوتر و پرينتر پيش از ترك محل كار اطمينان يابيد.

·   چنانچه به مدت طولاني از وسايل اداري، مانند : دستگاه كپي ، كامپيوتر و ... استفاده نمي ‎ كنيد، آنها را خاموش نماييد و درصورتي كه در فواصل زماني كوتاه ‎ تري استفادة متناوب از وسايل اداري اجتناب ‎ ناپذير است، حالت ” خواب “ ( Sleep / Quiet ) اين وسايل را فعال كنيد. اين كار باعث مي ‎ شود تا وسايلي مانند دستگاه كپي، كامپيوتر و ... پس از يك مدت كوتاه بي ‎ كاري در حالت خاموشي موقت قرار گيرند. در اين حالت، مصرف انرژي الكتريكي بسيار كمتر مي ‎ شود، ضمن آنكه دستگاه ‎ ها نيز به طور كامل خاموش نمي ‎ شوند. به عنوان مثال مصرف انرژي يك كامپيوتر در اين حالت 70 درصد كمتر از حالت فعال خواهد بود. به ياد داشته باشيد كه حالت ” محافظ صفحه نمايش“ ( Screen Saver ) نقشي در صرفه ‎ جويي مصرف انرژي كامپيوتر ندارد.

·   در صورت امكان به جاي استفاده از كامپيوترهاي روميزي ( Desktop ) از كامپيوترهاي كيفي ( Laptop ) استفاده كنيد. كامپيوترهاي كيفي تنها در حدود 10 درصد كامپيوترهاي روميزي انرژي مصرف مي ‎ كنند. به علاوه به دليل نداشتن فن منبع تغذيه، سرو صداي كمتري داشته و جاي كمتر نيز اشغال مي ‎ كنند.

·   براي انجام بسياري از كارهاي اداري مانند تايپ يا نقشه ‎ كشي مي ‎ توان به جاي استفاده از مانيتورهاي رنگي، از مانيتورهاي تك رنگ سياه و سفيد ( CRT: Cathode Ray Tube ) استفاده كرد. مانيتورهاي تك رنگ نسبت به مانيتورهاي رنگي 35 تا 50 درصد كمتر انرژي مصرف مي ‎ كنند.

·   ميزان وضوح و دقت صفحة مانيتور كامپيوتر ( Resolution ) را متناسب با نياز كاري خود انتخاب كنيد. افزايش ميزان وضوح نمايش يك كامپيوتر رنگي باعث افزايش توان مصرفي به ميزان 22 درصد در هر اينچ مربع از صفحة نمايش مي ‎ شود.

·   مصرف ويژة انرژي دستگاه ‎ هاي كپي (مصرف انرژي به ازاي واحد كاري) از هر وسيلة اداري ديگر بيشتر است. هنگام كپي گرفتن حتي ‎ الامكان از هر دوروي كاغذ استفاده كنيد. اين كار هزينة انرژي، هزينة كاغذ و ضايعات كاغذي را كاهش مي ‎ دهد. توجه داشته باشيد كه انرژي مصرفي براي توليد يك برگ كاغذ به مراتب بيشتر از انرژي مصرفي براي كپي گرفتن از يك برگ كاغذ است.

     

·   دستگاه فكس خود را از نوع جوهرافشان انتخاب كنيد. مصرف انرژي دستگاه ‎ هاي فكس جوهرافشان در حالت آماده باش ( Standby ) خيلي كم است و به علاوه نسبت به دستگاههاي فكس ليزري 90 درصد كمتر انرژي مصرف مي ‎ كنند.

·   از هر دو روي كاغذها براي تايپ پيش ‎ نويس، كپي و پرينت اوليه استفاده كنيد. توليد هر برگ كاغذ به طور متوسط به حدود 20 وات ساعت انرژي نياز دارد. بديهي است استفاده از هر دو روي كاغذ باعث صرفه ‎ جويي در انرژي مورد نياز براي توليد كاغذ (از ديدگاه كلان) و كاهش هزينة تأمين كاغذ مي ‎ شود.

·   پيش ‎ نويس نامه ‎ هاي تايپ شده، نقشه ‎ ها و گزارش ‎ ها را حتي ‎ الامكان بر روي صفحة كامپيوتر تصحيح نماييد. گرفتن پرينت و انجام اين تصحيحات بر روي كاغذ، مصرف انرژي و هزينه ‎ ها را دو برابر مي ‎ كند.

·   در صورت امكان به جاي پست كردن نامه يا فكس كردن آن از پست الكترونيكي ( E-mail ) استفاده كنيد.

·   برنامة جامعي براي بازيافت مواد در سازمان اداري / تجاري خود تنظيم كرده و آنرا به اجرا درآوريد.

·   در صورت امكان از محصولات ساخته شده از مواد بازيافتي استفاده كرده و ديگران را نيز به اين كار تشويق نماييد. اين كار به توسعة صنعت بازيافت مواد و صرفه ‎ جويي در هزينه ‎ ها و انرژي كمك مي ‎ كند.

·   چنانچه مشترك (رايگان) نشريه ‎ اي هستيد كه مورد استفادة كاري شما قرار نمي ‎ گيرد، درخواست نماييد كه نام شما از فهرست مشتركين حذف شود. به همين ترتيب در انتخاب مشتركين (رايگان) نشرية خبري يا تبليغاتي سازمان اداري / تجاري خود دقت كنيد. متأسفانه توزيع بلااستفادة بسياري از نشريات خبري و تبليغاتي در كشور ما امري رايج شده است.

·   با مشاركت ساير همكاران و به منظور نظارت بر مصارف انرژي و بهينه ‎ سازي مصرف در سازمان اداري / تجاري خود، يك واحد يا ستاد انرژي تأسيس كنيد. توجه داشته باشيد كه حتي اگر اين واحد يا ستاد انرژي به صورت غيررسمي و در چارچوب فعاليت ‎ هاي جانبي نيز وجود داشته باشد، نتايج قابل ملاحظه ‎ اي در صرفه ‎ جويي مصرف انرژي خواهد داشت.

·   از ميان كاركنان، فردي را كه آگاه، فعال، قابل دسترس و مورد قبول و احترام ساير كاركنان باشد بعنوان مسئول يا مدير واحد انرژي انتخاب نماييد.

·   همكاران خود را از ميزان مصرف انرژي و هزينه ‎ هاي مربوط به آن در سازمان اداري/ تجاري خود آگاه كنيد

     

منبع: http://www.saba.org.ir/