جلوه معشوق

1.عربها به هشتگ # می گویند ؛ هاشتاغ . جمع کلمه هاشتاغ هم میشود ؛ هاشتاغیات.

2.هشتگ چیست؟

برچسبی است که برای دسته بندی و به اشتراک گذاری پست ها و نظرات درباره موضوعی خاص در سطح جهانی و فراتر از حلقه و فهرست دوستان بکار می رود.

3.این روزها تقریبا اغلب افراد درگیر انواع و اقسام پست ها و نظرات هستند. مثلا اگر جوانی از منزلش فرار کند و متواری شود پدر و مادرش هشتگ # بازگشت نور چشم به خانه# را در شبکه های مجازی فعال می کنند. به عبارت دیگر هشتگ سازی یک نوع عریضه نویسی مجازی است.

4.اخیرا عربها هشتگی/هاشتاغی را فعال کرده اند با این عنوان ؛

# وضعک _ لو _ ینقطع _ النت _ للابد

به این معنا که اگر برای همیشه نت قطع شود وضع تو چگونه می شود؟

55 هزار نفر به این هشتگ پاسخ داده و پیگیر ان بوده اند. دوست دارید با کامنتهای کاربران عرب در پاسخ به این هشتگ/هاشتاغ آشنا شوید؟ تقریبا اکثر کاربران گفته اند با قطع همیشگی نت به زندگی طبیعی و روزمره خودشان باز می گردند.

این کاربر می گوید بعد از قطع نت میروم سراغ این بازی

این کاربر هم گفته اینطوری به جمع خانواده می پیوندم

فرض کنید با کودکی روبرو هستید که این پرسشها را می پرسد؛

1.قبل از به دنیا امدن کجا بودم؟

2.من چطور توی شکم شما امدم؟ (در واکنش به پاسخ مادر در برابر پرسش شماره 2 که می گوید در شکمم بودی)

3.پیش از انکه در شکم شما باشم کجا بودم ؟

4.اولین بچه چگونه به وجود امد؟

5.زندگی برای چه به وجود امد؟

پاسخ شما چیست ؟

اجازه دهید پاسخهای پدر و مادر گاستون در کتاب گاستون پسر کنجکاو را مرور کنیم.

1. قبل از به دنیا امدن کجا بودم؟

مادر : قبل از اینکه به دنیا بیایی توی یک جای نرم و گرم یعنی توی شکم من بودی . بعد هر روز بزرگ و بزرگتر شدی تا این که بعد از 9 ماه وقتی به اندازه ی کافی رشد کردی متولد شدی.

2. من چطور توی شکم شما امدم؟

مادر: ببین عزیزم وقتی یک پدر و مادر همدیگر را خیلی دوست داشته باشند خدای مهربان به انها هدیه می دهد. ان هدیه یک بچه ناز و کوچولو است. که ان دو نفر باید از او مراقبت کنند تا بزرگ شود.

3. پیش از انکه در شکم شما باشم کجا بودم ؟

مادر: قبل از ان تو وجود نداشتی عزیزم. وقتی من و پدرت زندگی مشترکمان را شروع کردیم به بچه هایی که دلمان می خواست داشته باشیم فکر می کردیم درست است که تو وجود نداشتی ولی در ذهن و فکر ما بودی.

4. اولین بچه چگونه به وجود امد؟

پدر : هیچ کس به درستی نمی داند پسرم. ان چه که ما می دانیم این است که خداوند از روزگار بسیار دور موجودات زیادی را افریده است یک دسته از ان ها ما انسانها هستیم

5. زندگی برای چه به وجود امد؟

پدر: من چیز زیادی نمی دانم دانشمندان چیزهای بیشتر و بهتری در مورد چگونگی بدن ما، طبیعت و جهان هستی می دانند اما ان ها هم هنوز به درستی نمی دانند که زندگی چگونه بر روی زمین به وجود امد

مادر: ولی من به خدا فکر میکنم . من فکر میکنم او بود که زندگی را به وجود اورد نه یک اتفاق. او این زندگی را به ما هدیه کرد. من فکر میکنم که این زندگی بعد از مرگ هم ادامه داشته باشد.

از پاسخهای کتاب راضی هستید؟

هیچ نقدی بر انها وارد نیست ؟

این پاسخها با نگاه دینی قابل تایید است ؟

کودک  و پرسش و تقویت روحیه پرسشگری در او، از اهداف /دست اوردهای نظام مدرن تربیتی/پرورشی است. کودکان می پرسند.  در متد کودک و فلسفه/تفکر، کودک باید فکر کند/بپرسد.

یکی از نگرانی های ما والدین، پرسشهای نابهنگام کودکانمان است. گاهی از پرسش کودکان به تنگ می اییم و گاهی هم وحشت کرده و درمانده میشویم. راه حل چیست ؟

باید با پرسش کودک با آغوش باز روبر رو شویم. اصلا باید روحیه پرسشگری را در او تقویت کنیم. اما در نهایت باید پاسخ های مناسبی هم برای سوالهایش بیابیم.

اجازه دهید با پرسشهایی از جهان اندیشه کودکان اشنا شویم. 8 پرسش کودکانه را از کتاب گاستون پسر کنجکاو انتخاب و تقدیم می کنم.

1. چرا همه ادمها مثل هم نیستند؟

2.چرا ادمها با هم دعوا میکنند؟

3.پیش از به دنیا امدن کجا بودم ؟

4.ترس چیست؟

5.جهان چگونه به وجود امد ؟

6.چرا باید به مدرسه بروم؟

7.چرا ادم های بدجنس وجود دارند؟

8.مرگ چیست؟

نظر شما چیست؟اگر در برابر چنین پرسشهایی قرار گیرید چه پاسخی خواهید داد؟

کتاب گاستون پسر کنجکاو به این 8 پرسش و 4 پرسش دیگر هم پاسخ داده است. اما پاسخهایی برخواسته از فرهنگ غربی/فرانسوی و از دید جامعه شناس و روانشناس.

به نظر شما یک پدر و مادر ایرانی مسلمان و شیعه در برابر یک چنین پرسشهایی چه پاسخی خواهند داد ؟

ایا کتابی می شناسید که به این پرسشهای کودکان از منظر یک ایرانی مسلمان شیعه پاسخ داده باشد؟

رقابت های المپیک ریو در حال برگزاری است. در گرماگرم رقابتها، رشته های متنوع ورزشی قهرمانان خود را می شناسد. بعضی رشته ها، زمان طولانی و تلاش فراوانی را می طلبد. برخی از رشته ها هم در کسری از ثانیه از قهرمان خود رونمایی می کند. مثلا دوی یکصد متر که تقریبا در کمتر از ده ثانیه و یا پرتاب دیسک و رشته های دیگر در همین مدت بسیار کوتاه قهرمان خود را می شناسد. اما رشته های دیگری مثل والیبال و بسکتبال و ... هم مدت رقابت طولانی است و هم یک گروه ورزشکار در گیر ان هستند. اما در نهایت مدال طلای دوی صد متر با مدال طلای والیبال هیچ فرقی ندارد.

کل دنیای ما به مثابه یک المپیک است . همه مردم شرکت کنندگان این مسابقه بزرگ هستند. همه می توانند در المپیک دنیا برنده شوند. مسایقه بر سر یک چیز است. فقط و فقط مغفرت الهی.

وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ

سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ

کمپین «ایرانی، ایرانی بخر» فعال است.

چطور شد به اینجا رسیدیم که باید کمپین راه بیندازیم و از مردم بخواهیم جنس وطنی بخرند؟  

یکی از ارزشها و دست اوردهای انقلاب اسلامی در سال 1357، بی اعتمادی به اجنبی/بیگانه بود. ان روز مردم بر اساس نگاه غلیظ شرعی، مصرف کالای غربی بخصوص خوراکی های غربی را بر نمی تابیدند. متاسفانه ان نگاه شرعی با یک برنامه اساسی و حساب شده اقتصادی پشتیبانی نشد. و این شد که ان نگاه شرعی ارام ارام تحت تاثیر کیفیت بد کالا/مونتاژ وطنی و کیفیت بالای کالای غربی در کنار خدمات و پشتیبانی های پس از فروش، به تدریج تضعیف شد. و در نهایت دو چیز قربانی شد؛ اول نگاه شرعی و دوم کالای مونتاژ ایرانی. و کالای غربی در دیدگان مردم قدردید و بر صدر نشست.

این داستان کالای مونتاژ ایرانی است.

حالا با این تحلیل کلی، آیا ایرانی کالای/مونتاژ ایرانی میخرد؟

راه حل ؛

یا باید مجددا ان نگاه شرعی و البته ملی را زنده کرد و یا کیفیت کالای داخلی و خدمات پس از فروش را افزایش داد. و این یعنی رقابت با نمونه مشابه خارجی و تازه اول الکلام است.

و یک سوال ؛

در حالی که مونتاژ کننده باشیم چگونه با تولید خارجی رقابت خواهیم کرد ؟

شنیده بودیم که مثلا در فرانسه مردم اگر کتاب می خوانند بعد از پایان ان، هر جا که هستند کتاب را می گذارند و می روند تا نفر بعدی بردارد و بخواند. این یعنی کتاب در گردش. و البته این مدل ترویج کتاب خوانی در کشور ما هم معمول شده است. الان در ترمینال ها و فرودگاه ها کیوسکهایی برای ارایه کتاب از سوی نهاد عمومی کتابخانه ها به دستور یا رهنمود رهبر معظم انقلاب طراحی و نصب شده که کتابهایی را به مردم عرضه می کند. بسیار کار قابل تحسین و خوبی است. اما از انجا که ملت ما خیرخواه و خلاق و خوشحال هستند نه فقط کتاب که کباب و ملزومات ان را هم به اشتراک می گذارند. البته خود کباب را نه، اما ملزومات تهیه ان را دریغ ندارند. مثلا در یکی از تفریحگاه های اصفهان/ کوه صفه مکانهایی برای نشستن اماده شده و منقلهایی برای کباب و جوجه کباب محیا گردیده است. از قضا روزی گذر ما به یکی از این اقامتگاه ها در دامنه کوه افتاد و بساط جوج و ... اتشی در منقل ساختیم و نیاز به انبر برای جابجایی زغال داشتیم. یک لحظه نگاهم به بالای منقل افتاد دیدم یک سیخ را تا کرده اند و انبری از ان ساخته و ان را در گردش گذاشته اند. هزار افرین بر این طبع با سخاوت و جوجه خور ایرانی گفتم و فاتحه ای بر پدر مبتکر طرح کتاب/سیخ در گردش خواندم.

در خبرها امده بود که پای پیرزنی در حمام می لغزد و زمین می خورد و به شدت آسیب می بیند. پیرزن به جای تماس تلفنی با اورژانس، به اشتباه شماره مدیر فروش شرکت  BMW  را می گیرد. مدیر فروش که متوجه اشتباه پیرزن می شود از او می خواهد تا تماس را قطع نکند و سریعا خودش را به منزل وی می رساند و به او کمک می کند.

این عمل انسانی می تواند دستمایه یک دوربین مخفی بسیار هیجان انگیز شود. سالمند مصدومی با مراکز مختلف تماس برقرار کند و عکس العمل ها ثبت و ضبط گردد. ترجیحا اگر این تماس با مراکزی باشد که مدیرانش صاحب فیش های نجومی هستند، بر جذابیت کار افزدوه خواهد شد.

پیرزنی رسول مکرم اسلام را در راه می بیند. از حضرت می پرسد؛ آیا من به بهشت می روم؟ حضرت می فرمایند خیر. پیرزن ناراحت می شود. حضرت می فرمایند در بهشت پیری و فرسودگی نیست. جوان می شوی و به بهشت می روی. پیرزن خوشحال می شود.

شاید تاریخ مستطاب پیرزنها در اسلام از همین جاها شروع شده باشد. و اوج این تاریخ هم به نقلی انجاییست که رسول مکرم اسلام فرمودند؛ علیکم بدین العجائز. بر شما باد به دینداری تراز پیر زنها.

در اینکه این عبارت؛ «علیکم بدین العجائز» روایت نیست شکی نیست. این را بعدها محققان گفتند. اما این عبارت منسوب به پیامبر خاتم سیر خیلی جذابی در کتابهای کلام و عرفان و ادب و اصول و ... داشته است. به شکلی که انگار پای العجائز/پیرزنها همیشه در میان محافل علمی بوده است.

این عبارت منسوب به نبی مکرم در طول تاریخ اندیشه اسلامی بهانه ای برای منکرین تعمق و تدبر در معارف غییبی و مسائل ماوراء الطبیعی بوده است. عارف معروف شیخ محمود شبستری در کتاب گلشن راز در برابر متمسکان به این روایت جعلی می گوید:

چه کردی فهم از دین العجائز          که بر خود جهل می داری تو جایز؟

و یا شیخ محمد لاهیجی در شرح گلشن راز این عبارت را اینگونه توجیه می کند که مقصود از ان این است که چونان پیرزنها در فروع دین حساس بر تقلید باشیم.

مولوی هم در توجیه این عبارت می گوید واژه العجائز از ماده عجز گرفته شده و لازم است که راه خدا عجز و شکستگی و مسکنت پیشه کنیم تا به مقصود برسیم

خرم ان کو عجز و حیرت قوت اوست    در دو عالم خفته اندر ظل دوست

هم در اول عجز خود را او بدید      مرده شد دین عجایز برگزید

مرحوم میرزای قمی هم در کتاب قوانین الاصول یکی از ادله تقلید و تعبد در اصول دین را همین روایت جعلی می داند . و نمونه های دیگر از حضور پیرزنها در تاریخ اندیشه اسلامی .

اکنون با توجه به این کاوش سریع و مختصر در حضور پیر زنها در تاریخ اندیشه اسلامی می توان ادعا کرد همیشه پای یک پیرزن در میان بوده است. حتی شاید هم اکنون نیز همینگونه باشد . دوستی می گفت در یکی از کانالهای تلگرامی دختر خانمی از کاربران ان کانال مذهبی خواسته بود که دلایلی برای رعایت حجاب اسلامی ارایه بفرمایند. هنوز تایپ سوال تمام نشده بوده که موجی از پاسخهای احساسی در ان کانال به راه افتاده بوده که پرسشگر را مبهوت کرده و به حدیث مجعول «علیکم بدین العجائز» راهبری می کند.

پی نوشت

شهید مطهری در کتاب اصول فلسفه و روش رئالیسم می نویسد؛

بعلاوه کسانی که این عبارت را به صورت حدیث نقل کرده اند داستانی هم برای ان نقل کرده اند که روشن می کند مفهوم ان عبارت نه ان چیزی است که القا شده مبنی بر عدم تلاش و کوشش فکری و عقلی در مسائل ما وراء الطبیعی .

حضرت محمد(ص) بایارانش ازمسیری عبور میکردند،که به پیرزنی برخوردند.پیرزن باچرخ دستی،نخ ریسی می کرد.پیامبر(ص) ازاوپرسید:خداراازکجاشناختی؟
پیرزن دست ازچرخ کردن کشیدوچرخ ایستاد.
پیرزن گفت:ببینید چرخی به این کوچکی وقتی دستان من نباشدازچرخیدن می ایستد؛پس چطورچرخ وفلکی بااین عظمت وکهکشانهایی بااین بزرگی چرخانده وگرداننده ای نداشته باشد؟!
پیغمبر(ص)خطاب به یارانش گفت:علیکم بدین العجائز.

1.این روزها کارزار انتخاباتی در آمریکا به راه است و اخبارش از طرق مختلف به سمع و نظر ما می رسد. آنقدر دنیای ما کوچک است که بدانیم نتیجه انتخابات در ینگه دنیا چه تاثیری بر سیاست و فرهنگ و اجتماع ما خواهد گذاشت. آخرین خبراینکه هیلاری کلینتون و ترامپ به رقابت نفس گیر نهایی راه یافته اند و یکی از این دو باید کلید کاخ سفید را به دست اورد.

2.هیلاری کلینتون یک بار دیگر هم در کارزا انتخاباتی شرکت جسته بود. سال 1991 در کنار همسرش بیل کلینتون. او خاطرات آن کارزار را در فصلی از کتاب خود به نام «زندگی من» به رشته تحریر در اورده بود. این کتاب در سال 1382 در ایران ترجمه و به فروش رسید.

3.کارزار انتخاباتی امریکایی ها حال و هوای خاصی دارد. در خلال مطالعه ان بخش از خاطرات کلینتون از دوران مبارزات انتخاباتی به خوبی می شود فهمید که حضور در این عرصه واقعا یک چالش هولناک برای کاندید و خانواده و افکار و ایده ها و حزب حمایت کننده اش است. هیلاری کلینتون درباره حال و هوای روزهای آغازین کارزار انتخاباتی می نویسد:

«به رغم همه دورانی که در میدان سیاست گذرانده بودیم من و بیل امادگی لازم را نداشتیم تا با روشهای بی رحمانه و سرسختانه ای که در رقابت های ریاست جمهوری وجود دارد مواجه شویم. بیل مجبور بود عقاید سیاسی خود را در محک ارزیابی عموم ملت بگذارد. و ما باید بازرسی کامل و دقیق از هر وجهی از زندگی خصوصی مان را تحمل می کردیم باید خودمان را در معرض اشنایی بیشتر با رسانه های کشور قرار می دادیم چون انها چیزهای اندکی راجع به ما می دانستند و حتی نمی دانستند که ما از کجا امده ایم و نیز باید احساسات خودمان را در زیر نگاه خیره مردم و در طی مراحل چنین کارزاری که فوق العاده عمومی و در عین حال شخصی بود کنترل و مدیریت می کردیم.»

4.آنچه مسلم است مردم و رسانه ها در امریکا نقش شورای نگهبان ما را البته بی رحمانه و جزیی تر بر عهده دارند. انها کسی که پای در میدان کارزار گذاشته را بی رحمانه و صریح و بی پرده نقد می کنند. برخلاف کشور ما و انتخابات ما که ساز و کارش به این حد از شفافیت نیست و تازه پس از انتخابات است که چه بسا مردم از چیزهایی اگاه که اگر قبلا می دانستند اصلا به فرد مورد نظر رای نمی دادند.