در عراق بارها ماموران بعثی آمدند تا مرد را از فعالیت بر علیه شاه منصرف کنند. در هر مرتبه پاسپورتش را جلوی بعثی ها می گذاشت.
می خواست که مهر خروج بزنند تا در کشور دیگری به مبارزاتش ادامه دهد.
ما هنوز غم بی اعتباری پاسپورت هایمان را داریم.
از باغ رضوان که به سمت اصفهان خارج می شویم، روی دیوارهای اطراف جاده، انواع و اقسام تبلیغات قابل مشاهده است. در این میان یک تبلیغ متفاوت نظر هر کسی را به خودش جلب می کند؛
«شاعر سنگ مزار» و در کنارش یک شماره همراه.
سنگهای قبور به مثابه یک تابلو، پیامهای بسیاری را بخصوص در قالب شعرها و دلنوشته ها پیش چشم زائران خود قرار می دهد.
این ایام کتابی را مطالعه می کنم با عنوان «ادب المقابر» که به موضوع نگارشهای روی سنگ قبرها پرداخته است.
نویسنده در بخشی از این کتاب یک گزارش جالب از سنگ نوشته های قبور موجود در کنار مضجع شریف حضرت زینب سلام الله علیها ارایه می کند. جالب اینکه بسیاری از صاحبان این قبور ایرانی هستند و برخی نوشته های قبرهای این هم وطنان به زبان فارسی است.
دختر جوانی به نام نرجس در سال 1356 کنار مضجع حضرت به خاک سپرده شده که روی سنگ قبر او به فارسی چنین نوشته شده
ای مادر غم دیده نداری خبر از من کز گردش ایام چه آمد به سر من
من تازه جوان بودم اندر چمن حسن نشکفته فرو ریخت همه بال و پر من
گویا این دختر جوان در شهر و دیار غریب و دور از پدر و مادر از دنیا رفته باشد.
مولف کتاب در پایان فصل دوم که از گزارش مدفونین در کنار حرم حضرت زینب فارغ می شود به یک نتیجه گیری کلی از مباحث این فصل می پردازد. در بخشی از این اظهار نظر می نویسد؛
با بررسی سنگ نوشته های قبور ایرانی، مشاهده شد که آن ها به ملیت، زبان، میراث و مذهب خود اهمیت بسیاری داده اند. بر همین اساس دیده می شود که بر روی سنگ قبر، سن خود و تاریخ میلاد و وفات را به تاریخ شمسی نوشته اند. و از همه مهمتر از بررسی قبرنوشته های ایرانی ها تمسک آنها به حب محمد و آل محمد(ص) دانسته میشود.
