جلوه معشوق

1.بعضي افراد، اماكن، اشياء و ...به مرور زمان و به علل مختلفي به اسمها و لقبهايي معروف مي شوند. مثلا چندي پيش كه پليس، اراذل و اوباش يكي از مناطق تهران را جمع آوري كرد، يك ليست بلندبالا از اسمها و لقب هاي عجيب و غريب از دستگيرشدگان به دست آورد؛ مرتضی گربه، علی هویج، سعید سوسکه، برادران دالتون، شیطان پرست، سعید موذی، فرشید ببعی، ممد تیغ زن، میلاد تخم مرغ، موش سیاه، علی خالدار، فرشاد دنبه، میلاد دراز، اکبر موتور، امیر غربتی، مجید کثیف و ممد بستنی

هر كدام از اين لقبها يك وجه تسميه دارد. با بررسي وجه تسميه اين نامها به يك وجه مشترك دست مي يابيم؛ اين نامها متعلق به جواناني است كه در ورطه بزهكاري غوطه ور و در گروه هاي خلافكار افتاده اند. رفتارهای ناهنجار اين افراد يكي از علل نامگذاري آنها به القاب سخيف و دور از ارزشها و هنجارهاي جامعه ما مي باشد.

2.در گذشته به وفور و امروزه به ندرت خودروي «پژوي ٤٠٤» ديده مي شود.اين خودرو معروف به پژوي آخوندي است. وجه تسميه اين خودرو شايد استفاده تعداد زيادي از روحانيون از اين خودرو و يا علل ديگر باشد. به هر صورت اين خودرو منسوب به روحانيت است. همچنين از اموري كه به روحانيت نسبت داده شده؛ يقه آخوندي، نعلين آخوندي و خواب قيلوله آخوندي و ... مي باشد.

اخیرا هم روحانی جوان و خوش ذوقی با آموختن زبان چینی و سفر به چین به تبلیغ معارف اسلام و تشیع پرداخته که  در مستندی به نام آخوندی چینی حکایت این روحانی خوش ذوق روایت شده است.         

3. هر يك از معصومان ما در كنار نام و كنيه خود، يك لقب مشهور هم دارد. از وجود مقدس خاتم الانبيا؛ پيامبر اكرم تا وجود مقدس خاتم الاولياء؛ امام زمان، با القاب ارزشمند و دوست داشتني روبرو هستيم. در اين ميان فقط القاب مولا علي عليه السلام يك مثنوي بلند را پديد آورده است. شيعيان با توجه به القاب فاخر امامان دست توسل به آستان عصمتشان مي زنند و آنان را با همان القاب، واسطه دريافت فيوضات مادي و معنوي از درگاه خداوند متعال مي كنند.

4.ایا تا به حال اندیشیده ایم که تاریخ پس از بعثت نبی مکرم اسلام به دو قسمت تقسیم شد. تاریخ قبل از بعثت و تاریخ بعد از بعثت. دقیقا مثل انقلاب اسلامی ایران که تاریخ ایرانیان را به دو دوره قبل و بعد از انقلاب تقسیم کرد. بر این اساس ما تا قیام قیامت در عصر پس از بعثت رسول مکرم اسلام قرار داریم. وجه تسمیه بعث نبی مکرم اسلام چیست؟ شاید امروزه با توجه به آشفتگی های پدیده آمده در جهان اسلام و تفرقه ها و پراکندگی ها نتوانیم یک نام و لقب مشترک برای دنیای امروز اسلام پیدا کنیم، اما می توانیم دلمان را خوش کنیم به کلام قرآن و کلام علی علیه السلام که دوران پس از بعثت نبی مکرم را دوران تزکیه و تعلیم و کشف  ارزش و استعداد انسانها دانسته اند. ای کاش دنیای کنونی اسلام به همین نام و لقب مشهور می شد.

قرآن کریم می فرماید؛

هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ

حضرت امیر (علیه السلام) در تتبین بعثت پیامبر (صلی الله علیه و اله) فرموده است:

لیثیروا لهم دفائن العقول و یستادوهم میثاق فطرته؛

 تا دفینه های خرد را برای آنان (مردم) برافشانند و پیمان فطرت خداوند را بازپردازی كنند.