ابن سبیل

«ابن سبیل» یعنی مسافری که در راه مانده
و چون سرگردان و غریب و بی زاد و توشه است، می گویند؛
«فرزند راه»
یعنی کسی که با راه همراه است
بعضی می گویند؛ «ابن سبیل الله» یعنی فرزند راه خدا
پس ما همه ابن سبیلم. فرزند راه خداییم.
ما «ابن سبیل الله» هستیم یادمان نرود.
رهروان را عشق بس باشد دلیل
وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ
وَآتَى الْعشقعَلَىٰ حُبِّهِ ... وَابْنَ السَّبِيلِ
