تکامل
ایسنا نوشت: به گفته دانشمندان چشمهای درشت، لُپهای برجسته، بینی کوچک، پوست نرم، بوی خوشایند و خندههای دلپذیر کودکان یک ترکیب اتفاقی نیست.
این ویژگیها به منظور برانگیختن احساسات ما و به تبع آن دریافت مراقبتهای دلسوزانه در کودکان تکامل پیدا کرده است.
مورتن کرینگلبچ، سرپرست این مطالعه از دانشگاه آکسفورد، میگوید: در حقیقت نوزادان از این طریق ما را جذب خود میکنند و جذابیت یکی از قدرتمندترین عوامل اساسی در شکلگیری رفتار انسانهاست.
تحقیق بسیار جالبی است. اما واقعا منظور از این عبارت چیست که می گوید ؛
این ویژگیها به منظور برانگیختن احساسات ما و به تبع آن دریافت مراقبتهای دلسوزانه در کودکان تکامل پیدا کرده است.
بخصوص این جمله؛ «...تکامل پیدا کرده است» یعنی چه ؟
قاعدتا وقتی سخن از تکامل به میان می آید یعنی یک تحول زمان بر و مدت دار از وضعیت ناقص به کامل. پس بر این اساس کودکانی قبل از اینکه تکامل پیدا کنند وجود داشته اند که این ویژگی را نداشته اند. این آن چیزی است که از فحوای قانون تکامل بر می اید.
اکنون جای این پرسش باقی است که تکامل چگونه و توسط چه کسی رخ داده ؟ و آیا باز هم رخ می دهد ؟
ایا تکامل یک تغییر و تحول درونی است ؟ یک نیروی سازگار کننده انسان و حیوان با محیط است؟
این جا تازه اول الکلام خداباوران و خداناباوران است. هر چند برخی خداباوران هم معتقدند حتی اگر قانون تکامل را بپذیریم بازهم خدشه ای در باور ما در خدا وارد نمیشود.
