آثار و نتایج توسعه اقتصاد دانایى محور

عوامل چهارگانه اى که در واقع موتور توسعه اقتصاد دانایى محور هستند، آثار و نتایج قابل ملاحظه اى بر عملکرد فعالان بازار و بر رفتار اقتصادى دارد.

الف-بر فعالان بازار

مدیران بنگاه هاى اقتصادى باید افق دیدشان را وسیع تر کنند تا برترى هایى را که حاصل کاربرد دانش بیشتر در تولید کالاها و خدمات است بموقع تشخیص داده، مزیت هاى موجود در بنگاه خود را که مى توان از آن به نحو بهتر در راستاى این هدف بهره بردارى کرد بهتر شناسایى کنند.

کارگران و کارمندان باید مهارت هاى پایه اى و اساسى را بیاموزند و خود را با تحولات جدید تطبیق دهند.

سرمایه گذاران و تأمین کنندگان منابع مالى و نهادهاى مالى نیز باید شناخت کافى از وضعیت موجود به دست آورند و مهارت هاى قبلى را که بیشتر مبتنى بر ارزیابى ارزش سرمایه هاى فیزیکى است به مهارت هاى جدید که مبتنى بر ارزیابى دارایى هاى غیرمحسوس و ظرفیت هاى بالقوه بنگاه ها براى بهره بردارى از دانش و مهارتهاست مجهز شوند تا از این طریق بتوانند تسهیلات مالى را در اختیار بنگاه هاى دانش محور قرار دهند.بنگاه هاى دانش محور چه بسا با معیارهاى سنتى در اقتصاد مالى نتوانند تسهیلات لازم را از نهادهاى مالى براى توسعه کسب و کار خود به دست آورند و با مشکلات نقدینگى رو به رو شوند .

تنظیم کنندگان بازار باید تغییرات جدیدى را که در ماهیت رقابت بین بنگاه ها ایجاد شده بخوبى درک کنند و اقتصاد مبتنى بر دانایى را بر اساس دیدگاه هاى سنتى رقابت و هدایت، تنظیم و مدیریت نکنند، بلکه باید چالش هایى را که حاصل فناورى هاى جدید است به خوبى بشناسند و آن را در مقررات و تنظیم بازار منعکس کنند.

سیاستگذاران دولتى باید محیط مناسب براى رشد و توسعه بنگاه هاى دانش محور را فراهم کنند.همچنین باید صنایع دانش محور را تشخیص دهند و این مسأله البته از کشورى به کشور دیگر فرق مى کند. براى نمونه در انگلستان، خدمات مالى، ارتباطات، صنایع شیمیایى ودارویى و صنایع فضایى را صنایع دانش محور شناخته اند و بر روى این صنایع، سرمایه گذارى مى شود.همین امر موجب مى شود که در الگوى تجارت یک کشور تغییرات جدیدى ظاهر شود.بنابراین در استراتژى توسعه یک کشور باید به تشخیص صنایع و خدمات دانش محور توجه ویژه داشت، زیرا صنایع دانش محور، الگوى تجارت و الگوى توسعه علوم و فنون و سیاست هاى علمى کشور و حتى الگوهاى آموزش و پرورشى در دبستان ها، دبیرستان ها و دانشگاه ها را تحت تأثیر قرار مى دهد.

ب- بر رفتار اقتصادى

هم اکنون ثمره این سیاست ها و نگرش هاى جدید در کشورهاى پیشرفته صنعتى به صورت زیر است:

۱- سرمایه گذارى در فناورى پیشرفته

۲- توسعه و رشد صنایع مبتنى بر Tech- Hi

۳- تکیه بر نیروى کار با مهارت هاى بالاتر

۴- برنامه ریزى و سازماندهى جدید براى بهره مندى از افزایش کارایى و بهره ورى هاى ناشى از سیاست هاى گفته شده.

 

نقش كليدي"كارآفرينان" در پيشرفت اقتصادي جامعه

--------------------------------------------------------------------------------

كارآفرين" در پيشرفت اقتصادي هر سازمان و جامعه‌اي نقش كليدي دارد. او موقعيت‌هاي نو و جديد رابه اقتصاد معرفي مي‌كند. او فقط مالك سرمايه‌هاي سازمان نيست، بلكه با به دست گرفتن رهبري كسب و كار با استعدادها و قواي ذهني خود، از فرصت‌ها به سرعت بهره‌برداري مي‌كند.به گزارش ايسنا، هر كارآفرين ويژگي‌هاي شخصي منحصر به فردي مي‌تواند داشته باشد، اما در مجموع نكات قابل توجهي در شخصيت همه كارآفرينان وجود دارد كه مي‌توان آنها را طبقه‌بندي‌هاي مشخص نشان داد."ميل به موفقيت" از مهمترين مشخصات يك فرد كارآفرين است. كارآفرينان ميل و علاقه شديد دروني براي دستيابي به اهداف والاتر دارند. بسياري از مردم در آرزوي موفق شدن هستند، اما هيچ رفتاري در رسيدن به اين آرزوهايشان انجام نمي‌دهند، در حالي كه كارآفرينان با داشتن ميل دستاوردگرايي بالا، پيوسته و مداوم براي رسيدن به آرزوهايشان تلاش مي كنند."داشتن روحيه استقلال" نيز از ويژگي‌هاي آنهاست. بسياري از كارآفرينان از كار براي ديگران (كارمندي) بيزارند و از اين رو براي خودشان كار مي‌كنند. آن‌ها رئيس خودشان هستند و نتايج تصميمات شان را نيز مي‌پذيرند."ريسك‌پذي" هم از اين نوع است. كارآفرينان افرادي هستند كه در شرايط عدم قطعيت تصميم گيري مي‌كنند و به همين دليل حتما بايد ريسك پذير باشند. آن‌ها ريسك‌هاي منطقي، مناسب و در عين حال چالشي را با شانس منصفانه و قابل قبول بر مي‌گزينند.كارآفرين "پشتكار" دارد. هر كارآفرين شايستگي شغلي كه بر عهده مي‌گيرد را از قبل احرازكرده است. آن ها شخصا مشكلاتي كه در طول راه اندازي پروژه پديدار مي شود را حل مي كنند و صادقانه براي اجراي موفقيت آميز كل پروژه كار و تلاش مي‌كنند.
"خود ادراكي مثبت" نيز از مشخصات آنهاست. كارآفرينان در فعاليت‌هايشان همواره مثبت‌نگر هستند. به عنوان يك فرد موفق هر كارآفريني آرزو و تمايلاتش را در راستاي اهداف ارزنده‌اش جهت مي‌بخشد و در هر آن چه كه انجام مي‌دهد، قوانين فوق العاده و شگفت‌انگيزي تنظيم مي‌كند. همه اين‌ها به آگاهي او و از تجربه و تحليل شبكه swot بستگي دارد. يعني از سويي ضعف‌ها و قوت‌ها و از طرف ديگر فرصت‌ها و تهديدها. او از مثبت انگاري‌اش به عنوان پشتوانه تصوراتش بهره‌برداري مي‌كند و هرگز هيچ نگرش منفي از خود نشان نمي‌دهد.كارآفرين "قابليت جستجو و توسعه فرصت‌ها" را دارد. كارآفرين‌ها هميشه گوش به زنگ فرصت‌ها هستند. آن‌ها در ديدن و قاپيدن فرصت‌ها بسيار سريع و چابك عمل مي‌كنند و با ابعاد نو آورانه‌اي كه در ذهن خود مي‌سازند، مشكلات را به فرصت هاي با دوام و ماندگاري تبديل مي‌كنند و در نهايت با درك هر فرصت و پيش بيني دقيق نتايج، خردمندانه تصميم‌گيري مي‌كنند."اميد به موفقيت" در آنها موج مي‌زند. كارآفرينان به جاي ترس از شكست اهدافشان را با اميد به موفقيت دنبال مي‌كنند و به همين دليل با ارائه توانايي‌هايشان اهدافشان را با واقع‌نگري و بر مبناي حقايق و واقعيت‌ها تنظيم مي‌كنند.
"انعطاف‌پذيري" آنها زياد است. بسياري از كارآفرينان موفق جنبه‌هاي مثبت و منفي يك تصميم را اندازه‌گيري كرده و متناسب با شرايط آن‌ها را تغيير مي‌دهند.آنها "توانايي تجزيه و تحليل ذهني" خوبي دارند. كارآفرينان تحت تاثير حب و بغض هاي شخصي شان قرار نمي‌گيرند. آن‌ها در نگرش‌هايشان واقع نگر و منطقي هستند و به همين دليل خود را از تعصبات و پيش داوري‌ها دور نگه مي دارند و در عمل به هنگام نياز از متخصصان و كارشناسان خبره استفاده مي‌كنند نه دوستان و خويشاوندان. كارآفرينان معمولا از نگاه‌هاي احساسي و هيجاني به مشكلات و مسائل كسب و كارشان اجتناب مي‌كنند.
كارآفرينان به جاي ترس از شكست اهدافشان را با اميد به موفقيت دنبال مي‌كنند و به همين دليل با ارائه توانايي‌هايشان اهدافشان را با واقع‌نگري و بر مبناي حقايق و واقعيت‌ها تنظيم مي‌كنند.
"انعطاف‌پذيري" آنها زياد است. بسياري از كارآفرينان موفق جنبه‌هاي مثبت و منفي يك تصميم را اندازه‌گيري كرده و متناسب با شرايط آن‌ها را تغيير مي‌دهند.آنها "توانايي تجزيه و تحليل ذهني" خوبي دارند. كارآفرينان تحت تاثير حب و بغض هاي شخصي شان قرار نمي‌گيرند. آن‌ها در نگرش‌هايشان واقع نگر و منطقي هستند و به همين دليل خود را از تعصبات و پيش داوري‌ها دور نگه مي دارند و در عمل به هنگام نياز از متخصصان و كارشناسان خبره استفاده مي‌كنند نه دوستان و خويشاوندان. كارآفرينان معمولا از نگاه‌هاي احساسي و هيجاني به مشكلات و مسائل كسب و كارشان اجتناب مي‌كنند.


منبع:روزنامه تفاهم
 

صندوق توسعه ملی کلید پیشرفت اقتصاد ایران صندوقی ملی با آرمانی جهانی     
نوشته شده توسط شریف خسروی 

صندوق‌های ثروت ملی (SWF,S) با هدف صیانت و پاسداری از ثروت‌های ملی بین نسلی در کشورهای صاحب مواد معدنی و بویژه تولیدکنندگان نفت ایجاد شد. نکته کلیدی و مهم ایجاد این صندوق‌ها، سرمایه‌گذاری‌ موجودی آنها در فراسوی مرزهاست. این امر دارای فواید متعددی است که ازجمله آنها، تنوع‌بخشی به درآمدهای ارزی، پیوند با اقتصاد جهانی، ورود فناوری‌های نوین به کشور ازطریق سرمایه‌گذاری‌های مشترک و .... می‌باشد. نکته مهم دیگر ایجاد این صندوق‌ها، کاهش نوسان اقتصاد ملی است، به دیگر سخن قوانین ناظر بر ایجاد این صندوق‌ها مانع ایجاد وسوسه در دولت‌ها برای افزایش واردات و بروز بیماری هلندی در اقتصاد می‌شود.
براساس آمارهای اعلام شده درباره موجودی صندوق‌های ثروت ملی، موجودی ابوظبی در این صندوق 875 میلیارد دلار بوده و عربستان، نروژ و کویت نیز به ترتیب هرکدام بیش از 365، 397 و 586 میلیارد در صندوق ثروت ملی خود، دلار اندوخته‌اند. - شایان توجه آنکه کویت پس از ویرانی ناشی از محل حمله عراق از درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری این صندوق توانست خود را بازیابد -. معادل صندوق ثروت ملی در ایران، شرکت سرمایه‌گذاری‌های خارجی ایران است که تمام اندوخته آن 5/1 میلیارد دلار است. در سیاست‌های ابلاغی رهبر انقلاب درخصوص تدوین رویکردهای برنامه پنجم توسعه  به مجمع تشخیص مصلحت، مشخصا با تشکیل صندوقی با نام «صندوق توسعه ملی» تاکید شده بود. براین اساس باید سالانه دست‌کم 20درصد از درآمدهای ناشی از فروش نفت خام و گاز طبیعی به این صندوق واریز و منابع حاصل از آن صرف توسعه اقتصاد در بخش‌های غیردولتی شود. اساسنامه این صندوق اکنون در مرحله تدوین و تصویب نهایی است اما دولت از ابتدای سال‌جاری 20درصد سهم آن را نزد بانک مرکزی نگهداشته است و دیروز وزیر امور اقتصادی و دارایی اعلام کرد که 10 میلیارد دلار موجود در حساب معین «صندوق توسعه ملی» صرف اعطای اعتبار به بخش صنعت خواهد شد. در این باره ذکر چند نکته خالی از فایده نخواهد بود.
1) اجرای قانون هدفمندسازی یارانه‌ها، وضع اقتصاد ایران را از نماهای متفاوتی دگرگون خواهد کرد. در قدم اول، دهها میلیارد دلار از ثروت ملی به اصطلاح «بازیافت» شده و به تملک دولت درمی‌آید. رقمی که تنها یک‌سوم آن بیش از بودجه عمرانی سالانه کل کشور است، رقم درآمد ناشی از صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی هم که تقریبا معلوم است. پس موجودی صندوق امیدوارکننده و سالانه حداقل 20 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.
2) وجود صندوقی قدرتمند که بتواند بخش‌های مختلف اقتصاد ایران را پشتیبانی نماید، صدالبته مزیتی مهم و قابل توجه است. این ظرفیت بالا اگر در کنار بخش مولد اقتصاد قرار گیرد، اهداف چشم‌انداز را با قدرت بیشتری در دسترس قرار می‌دهد.
هدفمندسازی یارانه‌ها، در کنار اصلاح رفتار مصرفی مردم، رفتار بنگاه‌های اقتصادی را نیز به ناگزیر تغییر خواهد داد. چه از آستانه عبور کرده‌اند و وارد دنیای واقعی رقابت شده‌اند، در این ورود جدید دیگر دولت خود را ملزم به حمایت از ناکارآمدها نمی‌داند، پس آنچه باقی می‌ماند، صنایعی خواهند بود که خود را با قواعد روز رقابت و نوآوری سازگار کرده‌اند، نیاز به گفتن نیست که این «به روزشدن»ها در ابتدای امر هزینه‌بر بوده و تزریق 10 میلیارد دلار از موجودی «صندوق توسعه ملی» به صنایع باعث می‌شود تا دوران گذار را به سلامت عبور کنند.
3) همانگونه که در ابتدای بحث آمده موجودی  صندوق‌های ثروت ملی به طور عموم درخارج از کشور سرمایه‌گذاری می‌شود، ایران نیز باید این رویکرد را برگزیند. همه ما وظیفه داریم تا سهم ایران را در اقتصاد جهانی افزایش دهیم در این میان هرچند فعال‌سازی فرصت‌های داخلی در اولویت است اما نباید فراموش کرد که «فرصت‌ها مرز نمی‌شناسند.» لازم است تا تصمیم‌سازان در تدوین اساسنامه صندوق توسعه ملی به این مهم اشاره نمایند. شاید اقتصاد ابوظبی کشش لازم را برای جذب درآمدهای نفتی‌اش نداشته باشد، اما درهر صورت موجودی 583 برابری‌اش در صندوق ثروت ملی‌اش با ایران، شاید برای ما زیبنده نیست و ازسوی دیگر حضور کم‌رنگ ما را در عرصه سرمایه‌گذاری در اقتصاد بین‌الملل به نمایش می‌گذارد. اقتصاد ایران در حال پوست‌اندازی است، رویش جدید باید متناسب با توان کشور، اهداف چشم‌انداز و حضور فعالانه در عرصه اقتصاد بین‌الملل باشد و این مهم با تقویت بنیان‌های تولید در داخل کشور، تغییر رفتارهای مصرفی مردم و بنگاه‌ها و نیز نگاه هوشمندانه به اقتصاد بین‌الملل و بهره‌مندی از فرصت‌ها میسر است. «صندوق توسعه ملی» کلید پیشرفت شتابان این سرزمین است، قدم اول مبنی بر تزریق منابع آن به صنایع کشور، ستودنی است. مهم آن است که گام‌های بعدی را چگونه برداریم
 
 

صندوق توسعه ملی کلید پیشرفت اقتصاد ایران صندوقی ملی با آرمانی جهانی     
نوشته شده توسط شریف خسروی 

صندوق‌های ثروت ملی (SWF,S) با هدف صیانت و پاسداری از ثروت‌های ملی بین نسلی در کشورهای صاحب مواد معدنی و بویژه تولیدکنندگان نفت ایجاد شد. نکته کلیدی و مهم ایجاد این صندوق‌ها، سرمایه‌گذاری‌ موجودی آنها در فراسوی مرزهاست. این امر دارای فواید متعددی است که ازجمله آنها، تنوع‌بخشی به درآمدهای ارزی، پیوند با اقتصاد جهانی، ورود فناوری‌های نوین به کشور ازطریق سرمایه‌گذاری‌های مشترک و .... می‌باشد. نکته مهم دیگر ایجاد این صندوق‌ها، کاهش نوسان اقتصاد ملی است، به دیگر سخن قوانین ناظر بر ایجاد این صندوق‌ها مانع ایجاد وسوسه در دولت‌ها برای افزایش واردات و بروز بیماری هلندی در اقتصاد می‌شود.
براساس آمارهای اعلام شده درباره موجودی صندوق‌های ثروت ملی، موجودی ابوظبی در این صندوق 875 میلیارد دلار بوده و عربستان، نروژ و کویت نیز به ترتیب هرکدام بیش از 365، 397 و 586 میلیارد در صندوق ثروت ملی خود، دلار اندوخته‌اند. - شایان توجه آنکه کویت پس از ویرانی ناشی از محل حمله عراق از درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری این صندوق توانست خود را بازیابد -. معادل صندوق ثروت ملی در ایران، شرکت سرمایه‌گذاری‌های خارجی ایران است که تمام اندوخته آن 5/1 میلیارد دلار است. در سیاست‌های ابلاغی رهبر انقلاب درخصوص تدوین رویکردهای برنامه پنجم توسعه  به مجمع تشخیص مصلحت، مشخصا با تشکیل صندوقی با نام «صندوق توسعه ملی» تاکید شده بود. براین اساس باید سالانه دست‌کم 20درصد از درآمدهای ناشی از فروش نفت خام و گاز طبیعی به این صندوق واریز و منابع حاصل از آن صرف توسعه اقتصاد در بخش‌های غیردولتی شود. اساسنامه این صندوق اکنون در مرحله تدوین و تصویب نهایی است اما دولت از ابتدای سال‌جاری 20درصد سهم آن را نزد بانک مرکزی نگهداشته است و دیروز وزیر امور اقتصادی و دارایی اعلام کرد که 10 میلیارد دلار موجود در حساب معین «صندوق توسعه ملی» صرف اعطای اعتبار به بخش صنعت خواهد شد. در این باره ذکر چند نکته خالی از فایده نخواهد بود.
1) اجرای قانون هدفمندسازی یارانه‌ها، وضع اقتصاد ایران را از نماهای متفاوتی دگرگون خواهد کرد. در قدم اول، دهها میلیارد دلار از ثروت ملی به اصطلاح «بازیافت» شده و به تملک دولت درمی‌آید. رقمی که تنها یک‌سوم آن بیش از بودجه عمرانی سالانه کل کشور است، رقم درآمد ناشی از صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی هم که تقریبا معلوم است. پس موجودی صندوق امیدوارکننده و سالانه حداقل 20 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.
2) وجود صندوقی قدرتمند که بتواند بخش‌های مختلف اقتصاد ایران را پشتیبانی نماید، صدالبته مزیتی مهم و قابل توجه است. این ظرفیت بالا اگر در کنار بخش مولد اقتصاد قرار گیرد، اهداف چشم‌انداز را با قدرت بیشتری در دسترس قرار می‌دهد.
هدفمندسازی یارانه‌ها، در کنار اصلاح رفتار مصرفی مردم، رفتار بنگاه‌های اقتصادی را نیز به ناگزیر تغییر خواهد داد. چه از آستانه عبور کرده‌اند و وارد دنیای واقعی رقابت شده‌اند، در این ورود جدید دیگر دولت خود را ملزم به حمایت از ناکارآمدها نمی‌داند، پس آنچه باقی می‌ماند، صنایعی خواهند بود که خود را با قواعد روز رقابت و نوآوری سازگار کرده‌اند، نیاز به گفتن نیست که این «به روزشدن»ها در ابتدای امر هزینه‌بر بوده و تزریق 10 میلیارد دلار از موجودی «صندوق توسعه ملی» به صنایع باعث می‌شود تا دوران گذار را به سلامت عبور کنند.
3) همانگونه که در ابتدای بحث آمده موجودی  صندوق‌های ثروت ملی به طور عموم درخارج از کشور سرمایه‌گذاری می‌شود، ایران نیز باید این رویکرد را برگزیند. همه ما وظیفه داریم تا سهم ایران را در اقتصاد جهانی افزایش دهیم در این میان هرچند فعال‌سازی فرصت‌های داخلی در اولویت است اما نباید فراموش کرد که «فرصت‌ها مرز نمی‌شناسند.» لازم است تا تصمیم‌سازان در تدوین اساسنامه صندوق توسعه ملی به این مهم اشاره نمایند. شاید اقتصاد ابوظبی کشش لازم را برای جذب درآمدهای نفتی‌اش نداشته باشد، اما درهر صورت موجودی 583 برابری‌اش در صندوق ثروت ملی‌اش با ایران، شاید برای ما زیبنده نیست و ازسوی دیگر حضور کم‌رنگ ما را در عرصه سرمایه‌گذاری در اقتصاد بین‌الملل به نمایش می‌گذارد. اقتصاد ایران در حال پوست‌اندازی است، رویش جدید باید متناسب با توان کشور، اهداف چشم‌انداز و حضور فعالانه در عرصه اقتصاد بین‌الملل باشد و این مهم با تقویت بنیان‌های تولید در داخل کشور، تغییر رفتارهای مصرفی مردم و بنگاه‌ها و نیز نگاه هوشمندانه به اقتصاد بین‌الملل و بهره‌مندی از فرصت‌ها میسر است. «صندوق توسعه ملی» کلید پیشرفت شتابان این سرزمین است، قدم اول مبنی بر تزریق منابع آن به صنایع کشور، ستودنی است. مهم آن است که گام‌های بعدی را چگونه برداریم