أَشبِه أَباكَ یا حَسَنُ وَ اعبُد إلهاً ذا مِنَنٍ
                                            وَ اعبُد إلهاً ذا مِنَنٍ وَ لا تُوالِ ذا الإحَن
 و آن حضرت به فرزندش حسین می‌فرمود:
                       انتَ شَبیهٌ بِأَبی لَستَ شَبیهاً بِعَلی 
 
 حضرت زهرا علیهاالسلام لب به ستایش شوهرش، علی می‌گشود و می‌فرمود:
«أَضحَی الفِخارُ لَنا وَ عِزٌّ شامِخٌ وَ لَقَد سَمَونا فی بَنی عَدنانِ
نِلتَ العُلا وَ عَلَوتَ فی كُلِّ الوَری وَ تَقاصَرَت عَن مَجدِكَ الثَّقَلانِ
أعنی عَلِیاً خَیرَ مَن وَ طَأَ الثَّری ذَ المَجدِ وَ الاِفضالِ وَ الاِحسانِ
فَلَهُ المَكارِمُ وَ المَعالی وَ الحِبا ما ناحَتِ الأَطیارُ فی الأَغصانِ؛


شیعَتُنا مِنْ خیارِ اَهْلِ الْجَنَّةِ وَ كُلُّ مُحبّینا وَ مُوالی اَوْلیاءِنا وَ مُعادی اَعْدائِنا وَ الْمُسْلِمُ بقَلْبِهِ وَ لِسانِهِ لَنا. لَیسُوا مِنْ شیعَتِنا اِذا خالَفُوا اَوامِرَنا وَ نَواهینا فی سائِرِ الْمُوبِقاتِ وَ هُمْ مَعَ ذلِكَ فِی الْجَنَّةِ وَ لكِنْ بَعْدَما یطَهَّرُونَ مِنْ ذُنُوبِهمْ بِالْبَلایا وَ الرَّزایا اَوْ فی عَرَصاتِ القیامَةِ بِاَنْواعِ شَدائِدِها اَوْ فِی الطَّبَقِ الاَْعْلی مِنْ جَهَنَّم بِعَذابِها اِلی اَن نَسْتَنْقِذَهُمْ بِحُبِّنا وَ نَنْقُلَهُمْ اِلی حَضْرَتِنا؛ 



أَنَّ ابْنَتِی فَاطِمَةَ سَیدَةُ نِسَاءِ  أَهْلِ الْجَنَّةِ

 

یافَاطِمَةُ أَ لَا تَرْضَینَ أَنْ تَكُونِی سَیدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ و سَیدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّة و سَیدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ

 أَشْهَدُ أَنَّكِ بَضْعَةٌ مِنِّی



فاطمه(س) پارة تن من است، هر آنكس او را غضبناك كند مرا خشمگين كرده است.

مقام صديقه كبري فاطمه زهرا(س) مقام بسيار بزرگي است، ايشان بر گردن مسلمانان حق بزرگي دارند، ولي متأسفانه آنگونه كه مستحق است اين حق را ادا نكرده‌ايم، از آن مي‌ترسم كه محكمه‌اي در دنيا كه قاضي آن حضرت صاحب الزمان، ارواحنا له الفداء، و يا در آخرت كه قاضي آن خداوند تبارك و تعالي باشد تشكيل شود و ما را مورد سؤال قرار دهند كه آيا براي اداي حقتان نسبت به حضرت فاطمه زهرا(س) كاري انجام داده‌ايد؟ حتي به مقدار اعتراف يك فقيه سني؟ مي‌ترسم كه آن زمان جوابي نداشته باشيم.



شیعه، بر اساس تعالیم مکتب اهل بیت علیهم السلام معتقد است: حضرت زهرا سلام الله علیها در مسیر دفاع از حضرت علی علیه السلام، توسّط مهاجمینی که- به دستور خلیفه اول- جهت اخذ بیعت از حضرت علی علیه السلام به خانه ایشان هجوم آورده بودند، به شدّت مضروب و مجروح شده و فرزند خود را سقط نموده و پس از مدّتی، در اثر بیماری ناشی از این صدمات جسمانی، از دنیا رفته اند.




[Designed By Ashoora.ir    مرجع دريافت ابزار و قالب وبلاگ ]