دوست من؛
براي رسيدن به آرامش، لازم نيست مشکلاتت حل شود و آرزوهايت برآورده شود.
براي دست يابي به آرامش، نبايد الزاماً اوضاع بروفق مرادت باشد.
اصلاً مگر مي شود هميشه اوضاع بروفق مراد باشد!
طبيعت زندگي دنيا اين است که گاهي اتفاقات آنطور که دوست داريم رقم مي خورد و گاهي نيز رويدادهايي را تجربه مي کنيم که اصلاً موافق ميل مان نيست و به حسب ظاهر بسيار تلخ و ناگوار است.
گاهي شرايط سخت و ناگوار زندگي را نمي توان تغيير داد. بنابراين بايد چيزي در من و تو تغيير کند و آن نگاه و نگرش ماست.
اگر مشکلي و گرهي در زندگيت پيش آمده،
اگر يکي از عزيزانت را از دست داده اي،
اگر ظاهراً در موضوعي شکست خورده اي
و اگر اکنون در مضيقه و تنگنا قرار گرفته اي،
بايد در عين حال که براي حل مسأله تدبير و تلاش مي کني،
تمرين کني که اين رخدادها را موهبت ببيني.
همه چيز به نگرش تو وابسته است.
تا چيزي در نگاه و نگرشت تغيير نکند، آرامش را تجربه نمي کني و توان مقاومت نخواهي داشت.
بايد هم به خود تلقين کني که اين اتفاق ناگوار موهبت هاي فراواني در دل خود دارد که به مرور خود را نشان مي دهد و هم اينکه تلاش کني اين پيام ها و پيامدهاي مثبت را ببيني و دريافت کني.
در اين ميان الگوي من و تو، مي تواند حضرت زينب عليها السلام باشد که پس از آن همه حوادث سخت، فرمود:
"من جز زيبايي چيزي نديدم".
دقت کن که همه چيز به ديدن و چگونه ديدن، وابسته است. نگرشت را عوض کن تا آرامشت را تدارک ببيني.
وفات حضرت زينب سلام الله عليها تسليت باد.
سيدمجتبي حورايي
