ماده ۷۷- درصورت مشهود بودن جرایم موضوع بندهای (الف)، (ب) ، (پ) و (ت) ماده (۳۰۲) این قانون، تا پیش از حضور و مداخله بازپرس،
ماده ۷۷- درصورت مشهود بودن جرایم موضوع بندهای (الف)، (ب) ، (پ) و (ت) ماده (۳۰۲) این قانون، تا پیش از حضور و مداخله بازپرس، دادستان برای حفظ آثار و علائم، جمع‌آوری ادله وقوع جرم و جلوگیری از فرار و مخفی شدن متهم اقدامات لازم را به‌عمل می‌آورد.
* به حکم ماده 92 دادستان صلاحیت تحقیقات مقدماتی برای جرایم مستوجب مجازات های مقرر در مده 302 را ندارد .
* چنانچه دادستان صلاحیت محلی برای رسیدگی به جرایم موضوع ماده 302 را داشته باشد چنانچه جرم مشهود باشد وفق ماده 77 دادستان تا پیش از حضور و مداخله بازپرس اقدامات لازم را در راستای حفظ اثار جرم جمع اوری ادله و جلوگیری از فرار متهم را انجام می دهد و چنانچه غیر مشهود باشد دادستان حق مداخله ندارد و باید پرونده را به بازپرس ارجاع دهد
* در صورت عدم حضور یا معذور بودن بازپرس ... نک تبصره ماده 92
* خالقی : در خارج از وقت اداری دادیار کشیک در دادسرا نیز مس تواند در جرایم موضوع ماده 302 به فرض مشهود بودن تا پیش از حضور و مداخله بازپرس اقدامات لازم را انجام دهد
* در صورت غیر مشهود بودن جرایم مذکور و جلب متهم امکان تحت نظر قرار دادن او تا هنگام حضور بازپرس می تواند بر اساس ماده 189 و با رعایت مدت زمان مذکور در ان ماده توجیه گردد نک ماده 189
ماده ۷۸- در مورد جرایم مشهود که رسیدگی به آنها از صلاحیت دادگاه محل خارج است، دادستان مکلف است تمام اقدامات لازم را برای جلوگیری از امحای آثار جرم و فرار و مخفی شدن متهم انجام دهد و هر تحقیقی را که برای کشف جرم لازم بداند، به‌عمل آورد و نتیجه اقدامات خود را فوری به مرجع قضایی صالح ارسال کند.
* در باره جرایم مشهود مراجعه کنید به ماده 45
*خالقی: برای دین نمونه ای از جرایمی که رسیدگی به ان ها از صلاحیت دادگاه محل ارتکاب خارج است ، نک : جرایم مقامات مذکور در مواد 307 و 380
*عابدی: مراد زا داستان در این ماده ، نهاد دادسراست و شامل تمام مقامات دادسرا می شود + ادراه حقوقی نیز در نظریه 7/94/1303 مورخ 27/5/1394 مقرر داشته - در ماده 78 قانون ایین دادرسی کیفری 1392 دادستان به اعتبار ریاست بر دادسرا ذکر شده است و این ماده استثنایی بر ماده 26 قانون یاد شده می باشد و انجام تحقیقات مقدماتی در ججریممشهود را بر عهده دادسرای محل وقوع جرم قرار داده و با توجه به اطلاق ماده 92 این قانون که جز در مورد ماده 302 تمامیمواردی که تحقیقات مقدماتی بر عهده دادسرا می باشد ابتدایا در صلاحیت بازپرس قرار داده است ؛ لذا اده 92 یاد شده حامک بر ماده 78 بوده و موارد موضوع این ماده نیز با ارجاع دادستان در صلاحیت بازپرس می باشد .
* تفاوت ماده 117 با مواد 78 و 78 در این است که در ماده 117 جرم در حوزه قضایی دیگری واقع شده است و در حوزه قضایی بازپرس کشف شده یا متهم دستگیر شده است اما در مواد 77 و 78 جرم در حوزه قضایی بازپرس به نجو مشهود واقع شده است
* خالقی: با توج به ماده 401 حکم ماده فوق منصرف از مواردی است که جرم یاد شده در صلاحیت دادگاه کیفری یک باشد لذا دادسرای محل وقوع جرم صلاحیت انجام تحقیقات صدور قرار نهایی و کیفر خواست را داشته و پی از این قادامات پرونده را به دادگاه کیفری یک مرکز استان یا دادگاه کیفری یک نز یدک تر به خود ارسال می نماید . نک ماده 401
* خالقی : در جرایم مشهود فورت امر دخالت سریع ضابطان دادگستری و مقامات قضایی را برای حفط اثار و ادله جرم ایجاب می کند
* اگر جرم مشهودی به دادستان گزارش شده که باید بدون انجام تحقیقات مقدماتی مستقیما در دادگاه مطرح گردد مثل جرایم موضوع ماده 306 ، با وحدت ملاک از این ماده ( عدم صلاحیت دادگاه محل - عدم امکان دخالت ادسرا ) دادستان می تواند اقدامات لازم را برای جلوگیری از امجای اثار جرم و فرار و مخفی شدن متهم انجام هد + در عین حال منعی ندارد که به استناد ماده 76، به طور موردی ، انجام این اقدامات را از بازپرس بخواهد .
*
*عابدی : با توجه به اینکه قانونگذار پیرامون صلاحت محلی در مواد 116 به بعد تعیین تکلیف نموده است ، ماده 78مربوز به صلاحیت های ذاتی به نظر می رسد زیرا اولا قانونگذار از حیث تکلیف بین ماده 78 و ماده 117 تقاوت گذاشته است ؛ ثانیا چنانچه عدم شمول ماده بر صلاحیت ذاتی را بپذیریم ، لازمه ان این است که قانونگذار مقام قضایی دادسرا را ار دخالت ممنوع کند و این ممنوعیت باعث ار بین رفتن ادله وقوع جرم و فرار متهم می گردد .حال انکه مرجع صالح ، حوزه قضایی دیگری است که هیچ اطلاعی از وقوع جرم در حوزه قضایی محل وقوع بزه نداشته است
