راز ولادت علی علیه السلام در درون کعبه

در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل، حادثه بس عجيبی رخ داد كه هرگز در تاريخ بشريت سابقه نداشته و بعد از آن نيز تكرار نشده است، و آن حادثه، به دنيا آمدن نوزادی است در درون خانه كعبه كه به نام علی عليه السلام اسم گذاری شد.

داشتن هدف در زندگی از لوازم اصلی حيات سعادتمندانه و معنادار است. انسان زمانی امنيت خاطر و آرامش دارد كه افق روشنی برای آينده خود ترسيم كند و با انگيزه و رضايت درونی برای رسيدن به آنچه در آن افق مد نظر دارد، تلاش كند. بدترين الت برای آدمي، زمانی است كه احساس سرگردانی كند و بلاتكليف بماند. 

هم چنان كه همه مخلوقات از بزرگترين آنها گرفته تا كوچكترين موجودات، بر پايه هدفی خلق شده‌اند، انسان هم - كه اعجوبه خلقت است - در اين چرخه هستی بدون هدف نيست. به فرمايش امام علی عليه السلام: «فما خلق امرؤ عبثا; (1) كسی بدون هدف [و بيهوده آفريده نشده است.‌» 

 

انسان موجودی كمال جو است كه برای رسيدن به اين كمال همه امكانات در اختيار او قرار گرفته است. «وسخر لكم ما فی السموات وما فی الارض جميعا منه‌» (1) ; «و آنچه در آسمانها و زمين است همه را از سوی خودش مسخر شما ساخت.‌» 

بی شك در اختيار گرفتن همه امكانات بدان جهت است كه انسان مراتب كمال را بصورت صعودی طی كند و بيش از پيش به موفقيتهايی چه در ابعاد مادی و چه معنوی دست يابد. 

برای رسيدن به اهداف و خواسته‌های مورد نظر و چشيدن طعم شيرين موفقيت، شرايط و عواملی لازم است تا در سايه بكار بستن آنها، بهتر بتوان به آن اهداف دست يافت. در اين نوشتار از عواملی سخن می‌گوييم كه از منظر امام علی عليه السلام ما را در رسيدن به موفقيت كمك می‌كند. 

 

امام على (ع) در نگاه اهل سنت

امام علی عليه السلام اسوه‌ای جامع و انسانی است كه عظمت خرد و توان منديهای روحی - روانی او، وی را الگويی هميشه جاودان برای امروز و فردا و فرداهای تمامی جوامع ساخته، به گونه‌ای كه پيروان شيعی و شيفته ی او را در تمامی عصرها و نسل ها، سر بلند و خرسند كرده است. 

به يقين، برجسته گی شخصيت آن حضرت، آن گاه چشم گيری خاصی می‌يابد كه در سخنان و ديدگاه‌های ديگران تجلی كند كه چنين باوري، دست مايه‌ای گران بار در هنگام سخن وری بوده و لذت خاصی در كلام شيعيان می‌آفريند همچنين در بحث‌ها و گفت و شنودها با صاحب نظران ديگر مذاهب و يا در عرصه هائی مختلف مانند حج و عمره دلائل نيرومندی بر حقانيت شيعه خواهد بود. 

در اين جا، چند آيه از آيات قرآن و ديدگاه‌های اهل سنت را درباره ی شان نزول هر يك از باب نمونه بيان می‌كنيم: 

 

امر به معروف و نهی از منكر به دليل ماهيت «بازدارندگي‌» خود می‌تواند تنش هايی را در پی داشته و يا منافع افراد يا گروه هايی را مورد تهديد قرار دهد. بر اين اساس عمل به امر به معروف و نهی از منكر می‌تواند عكس العمل هايی را از سوی مخاطبان برانگيزد و هزينه هايی را بر آمر و ناهی تحميل كند. 

در مقابل چنين فرآيندی وظيفه امر و نهی ساقط نمی‌شود و جامعه دينی و شهروندان آن موظف به پرداخت اين هزينه‌ها هستند. از اين رو امام علی عليه السلام می‌فرمايد: «لا حاجة لله فيمن ليس لله فی ماله و نفسه نصيب; (1) خداوند به كسی كه از مال و جان خود سهمی برای خدا قرار ندهد، نياز ندارد.‌» 

اين سخن بيانگر مسؤوليت و لزوم هزينه پذيری شهروند جامعه دينی در برابر حفظ جامعه سالم دينی است. 

همچنين آنگاه كه حضرت در بستر شهادت افتاده بود، خطاب به حاضران فرمود: «قال عز و جل لنبيه صلی الله عليه و آله وامر بالمعروف وانه عن المنكر واصبر علی ما اصابك، ان ذالك من عزم الامور; (2) خداوند به رسولش فرمود: امر به معروف و نهی از منكر كن و بر آنچه به تو رسيد صبر كن زيرا اين از امور مهم است.‌» 

به اين ترتيب روشن می‌شود كه اجرای امر به معروف و نهی از منكر هزينه هايی را در پی دارد و صرف هزينه و ضرر، مانع اجرای آن نمی‌شود. در اين مقاله پيرامون هزينه‌های اجرای اين فريضه سخن خواهيم گفت. 

 

نگاه اميرالمؤمنين عليه السلام به حكومت، نگاهی الهی است; نگاهی كه با نگاه دنيا مدارانه و قدرت محورانه به حكومت تفاوت اساسی دارد. امام علی عليه السلام جهان را آفريده حضرت حق و خدا را مالك مطلق هستی می‌داند; خداوندی كه خلق را به حال خود رها نساخته است، بلكه زمينه هدايت و راهيابی اش را به كمال حقيقی از طريق بعثت پيامبران فراهم نموده است و اين دايت به سوی حقيقت تحقق نمی‌يابد، مگر اينكه لوازم تحقق اين هدف در محيط زندگی و جامعه وجود داشته باشد. 

از نگاه حضرت علی عليه السلام ساختار حكومت نه صرفا به دليل نقش آن در مديريت امور اقتصادی و اجتماعی و تامين امنيت و آبادانی و رفاه مردم، بلكه مهم‌تر از آن به دليل نقش حكومت در شكل گيری رفتار و اخلاق جامعه و سرشت و سرنوشت معنوی مردم، جايگاه برجسته و مهمی پيدا می‌كند; چنان كه حضرت علی عليه السلام می‌فرمايند: «الناس بامرائهم اشبه منهم بابائهم; (1) مردم به زمامدارانشان بيش از پدرانشان شباهت 

درمكتب لايموت دردانه علی است در كون و مكان شاهد فرزانه علی است

در كعبه ظهور كرده تابر همه خلق معلوم شود كه صاحب خانه علی است

خانه كعبه صدف گشت كه معلوم شود بين ابناء بشر گوهر يك دانه علی است

حضرت امير مؤمنان علی عليه السلام در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل در كعبه ديده به جهان گشود. مادرش فاطمه بنت اسد، زنی كه سخت مورد احترام پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله بود، و پدرش عمران، معروف به ابوطالب حامی بزرگوار رسول خدا بود.